Wilkommen Im Hotel

Forum about the french novel l'Etage Interdit by Caroline SAUVAGEOT.
 
HomeCalendarFAQSearchMemberlistRegisterLog in

Share | 
 

 The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Tue May 18, 2010 2:52 pm

Ο απαγορευμένος όροφος
* Καλώς ήρθατε στο ξενοδοχείο*

Δεκέμβρης, Κυριακή 10,2007
9:15 π.μ.

Οι έφηβοι είχαν συνάντηση κάτω από το Arc de Triomph (Αψίδα του Θριάμβου). Η Aby και η Chrystal περίμεναν για ήδη δεκαπέντε λεπτά την άφιξη της Delphine, της Clauchette, της Amelie και της Line.
Όλα ήταν μέλη της επίσημης ιστοσελίδας της Γερμανικής μπάντας Japan Road και περνούσαν τα απογεύματα τους σχολιάζοντας τα νέα για τους τέσσερεις νέους μουσικούς. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο φόρουμ, αποφάσισαν να έρ8ουν στο Παρίσι, για να δουν την μπάντα που είχε έρθει στη Γαλλία για την προώθηση του νέου τους DVD και την καταγραφή των τηλεοπτικών εκπομπών.
Υπήρχε μια υστερία γύρω από τους Japan Road που κανένας δεν είχε δει στους Beatles, Abba ή Claude François. Όπου και αν πήγαιναν. Ένα πλήθος υστερικών κοριτσιών περίμεναν να τους αποθεώσουν. Ήξεραν τα πάντα για αυτούς. Την ώρα που έφτασε το αεροπλάνο τους, το όνομα του ξενοδοχείου που έμεναν, τα εστιατόρια που είχαν πάει, τα μέρη όπου είχαν επαγγελματικά ραντεβού. Ποτέ καμία κοινότητα οπαδών δεν ήταν τόσο καλά ενημερωμένη όσο αυτοί , ή ήταν διατιθέμενοι να κάνουν τα πάντα για να δουν τα είδωλα τους. Αυτά τα κορίτσια στην πλειοψηφία έφηβοι, θα διέσχιζαν χιλιόμετρα για να τους δουν για μια στιγμή, η θα κατασκήνωναν αρκετές μέρες πριν την συναυλία για να βρίσκονται στην πρώτη σειρά. Θα μπορούσαν να μείνουν χωρίς τίποτα απλά για να εξοικονομήσου χρήματα και να τα επαναεπενδύσουν σε CD, DVD και εισιτήρια συναυλίας. Ζούσαν μόνο γι αυτούς. Οι γονείς και οι ενήλικες γενικά ήταν μπερδεμένοι. Η απώλεια του ελέγχους από τους έφηβους ήταν κάτι αρκετά ανησυχητικό και δεν ήξεραν πώς να το αντιμετωπίσουν.
Σήμερα, τα κορίτσια είχαν έρθει για να μείνουν για τρεις ήμερες. Η μπάντα είχε συναυλία αύριο στο Plaine St Denis οπότε ήξεραν ότι θα έφταναν στη μέση της ημέρας, μάλλον βράδυ και θα έφευγαν την Τρίτη νωρίς το απόγευμα. Γνώριζαν τις συνήθειες τους.
Η Aby και η Crystal ήταν ανυπόμονες. Ο καιρός ήταν κρύος στο Place de l’Etoile και ο άνεμος τους χτυπούσε τα πρόσωπα. όταν άρχισε να βρέχει, πήγαν κάτω από το Arc de Triomphe για να καλύψουν τους εαυτούς τους. Η Crystal είχε δύο μεγάλες τσάντες ταξιδίου. Ήταν ελαφριές επειδή περιείχαν μόνο τέσσερις μεγάλες κουβέρτες και κάποια τρόφιμα. Τις τοποθέτησε μπροστά από μία κολόνα και κάθισε πάνω τους. Πήρε το mp3 player και έβαλε να ακούσει το “Random Function”, ένα mix από το άλμπουμ των Japan Road. Η Aby έβαλε την τσάντα της κοντά στα πόδια της και άρχισε να διαβάζει τον κατάλογο με τα ονόματα, που ήταν χαραγμένα κάτω από τις μικρές στοές, για να περάσει η ώρα, και ποιος ξέρει, ίσως έβλεπε κάποια ονόματα που να ήξερε. Υπήρχαν ονόματα των στρατηγών και των συνταγματαρχών, που είχαν πολεμήσει κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, ή της 1ης Αυτοκρατορίας. Ξεκίνησε την ανάγνωση από τα αριστερά και η τέταρτη στήλη την έκανε να γελάσει!
- Ρίξε μια ματιά Crystal! Maison, Mouton… Grenier ! (σπίτι, πρόβατο, σοφίτα στα Γαλλικά.)
- Καταπληκτικά ονόματα, γέλασε η φίλη της.
- δεν είναι ωραίο να κάνετε πλάκα με διασημότητες κορίτσια! Ένας ενηλικιωμένος κύριος τις επέπληξε, και οι δυο άρχισαν πάλι να γελάνε. Ξέρετε για τον General Paul Grenier που πολέμησε στη διάρκεια της Επανάστασης στη μεγάλη μάχη του Valmy;
Οι έφηβες έκαναν αρνητικό νόημα με το κεφάλι.
-Αα, αναφώνησε. Μετά από αύτη τη μάχη των Valmy ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία, παιδία. Αλλά τι στο καλό έχετε μάθει στο σχολειό;!
Η Delphine επέλεξε αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή για να έρθει και αναρωτήθηκε με ποιον κουβέντιαζαν τα κορίτσια.
- Και ξέρετε για τoν Marechal της Γαλλικής Nicolas Maison που πολέμησε στη μάχη του Austerlitz, και σχετικά με τ General Georges Mouton που έλαβε μέρος σε πολλές μάχες… η μάχη του Friedland, για παράδειγμα είπε δείχνοντας προς την λεωφόρο του Friedland, η οποία ξεκίναγε από το Place de l”Etoile από τα δεξιά τους. Η Crystal και η Delphine δάγκωσαν τα χείλη τους για να μην γελάσουν. Η Aby άκουσε τα όσα είχε πει ο εν λόγο κύριος. Ενδιαφερόταν για την ιστορία και τις μάχες οι οποίες εναντιωνόντουσαν Γάλλοι και Γερμανοί. Στην πόλη της, ήταν εθελόντρια σε μια ένωση που δούλευε για την μνήμη των πολέμων μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας.
-H Aby διάβασε τα ονόματα που ήταν χαραγμένα στην Arc of Triumphe για να περάσει η ώρα, είπε η Crystal ψιθυρίζοντας. Είδε ονόματα όπως Maison, Grenier… και αυτό μας έκανε να γελάσουμε. Και εκείνη τη στιγμή ήρθε και μας πλεύρισε. Gnagnagna, δεν είναι καλό να κάνεις πλάκα με τους ανθρώπους, κ.λπ… και τώρα μας δίνει μάθημα ιστορίας!
-Α, μάλιστα, είπε, συμπονετικά για την Aby. Έχετε νέα από τις άλλες;
-Η Clauchette έφτασε από το Nice (Νίκαια). Το αεροπλάνο της είχε είδη προσγειωθεί, αλλά χρειάζεται χρόνο για να έρθει… και η Amelie με τη Line μου έστειλαν μήνυμα από το τρένο. Δεν υπάρχουν νέα από τότε, αλλά δεν θα αργήσουν νομίζω.
-Εντάξει, είπε γυρνώντας προς την Aby κάνοντας της ένα νόημα με το χέρι της.
Επίσης, τώρα καθώς διάβαζε τα χαραγμένα ονόματα τα μάτια της αναλήφθηκε το όνομα του MacDonald. Ως αντανάκλαση, τα διάβασε φωναχτά.
- Etienne MacDonald και η μάχη του Wargram! Ο γέρος φώναξε γελώντας. Κοιτάξτε τη λεωφόρο Wagram! Από τη μια μπορεί να γελάμε αλλά από την άλλη είναι τραγικό. Ο MacDonald πυροβόλησε τους άνδρες από το στρατό του Berndotte, τον οποίων πίστευε ότι ήταν των Πρώσων, λόγο τις άσπρες στολές τους! Παρόλα αυτά υποστήριξε τη χώρα και έγινε Marechal… ήταν, πάρα ταύτα, μια μεγάλη μάχη, πρόσθεσε, αλλά οι έφηβοι ήταν αναστατωμένοι.
Η Clauchette έφτασε, φορτωμένη με τρεις μάλλον βαριές τσάντες, δυο κορίτσια πλησίασαν την ομάδα. Ήταν οι αδελφές Amelie και Line. Ήταν κοντά τους εδώ και πέντε λεπτά, αλλά επειδή οι κοπέλες συζήτησαν με αυτόν το κύριο, είχαν αμφιβολίες ότι ήταν οι οπαδοί των Japan Road που θα συναντήσουν. Η Crystal εξήγησε πάλι την κατάσταση και η Amelie πρότεινε να πουν ευγενικά στον άντρα ότι είχαν καλύτερα πράγματα να κάνουν ή να πήγαιναν να περίμεναν αλλού. Μπροστά από το ξενοδοχείο του αγαπημένου τους συγκροτήματος, για παράδειγμα! Σύντομα το πεζοδρόμιο θα ήταν γεμάτο από οπαδούς και θα πρέπει να σταθούν στο τέλος της λεωφόρου! Η Crystal τους διαβεβαίωσε υπενθυμίζοντας ότι ήταν μόλις 9:25 π.μ. και οι Japan Road δεν θα έφταναν πριν τις 20¨00 μ.μ., έτσι είχαν αρκετό χρόνο.
- Η μάχη του Wagram τελείωσε στο 5ο Συνασπισμό, συνέχισε ο άντρας επειδή υποψιαζόταν ότι δεν ήξεραν για τι μιλούσε, άρχισε να εξηγεί. Ήταν μια συμμαχία μεταξύ της Αυστρίας, και του Ηνωμένου Βασιλείου για την καταπολέμηση της γαλλικής αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα στις αρχές του 19ου αιώνα Ο MacDonald επίσης αγωνίστηκε στο Waterloo! Υπό την εντολή του Marechal Ney, είπε δείχνοντας το όνομα του χαραγμένο στον τοίχο ακριβώς πάνω από το όνομα του MacDonald. Και αυτός ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος! Έλαβε μέρος σε κάθε μάχη! Austerlitz, Friedland, Iena… και μετά την Iena, δεν σταμάτησε να κερδίζει προσωπικά εδάφη… στο Erfurt σε λίγες μέρες, στο Magdeburg σε 24 ώρες…
- Magdeburg; Οι έξι έφηβες φώναξαν έκπληκτοι από κοινού.
- Ναι αλλά ήταν πολύ γρήγορος. Μην μου πείτε ότι γνωρίζετε αυτή τη μάχη η οποία είναι μία από τις πιο μικρές από το κατάλογο του…
- Βέβαια όχι! Η Aby τον διαβεβαίωσε.
- Αυτή είναι η πόλη των Japan Road! Εξήγησε η Clauchette.
- Όχι, είναι εκεί όπου γνωρίστηκε η μπάντα, την διόρθωσε η Amelie.
- Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο βρισκόμαστε σήμερα στο Παρίσι, πρόσθεσε η Delphine.
- Θα πάμε να δούμε τους Japan Road στο ξενοδοχείο τους! Αναφώνησε η Chrystal καθώς σηκωνόταν από τις τσάντες της.
Ήταν πολύ ενθουσιασμένες που μίλαγαν για το αγαπημένο τους συγκρότημα στο γέροντα. Οι πόλοι αντιγράφτηκαν, ήρθε η σειρά τους τώρα να πουν την ιστορία της μπάντας.
Όταν ήταν παιδιά, ο Liam και ο Theo Kaulblitz, δίδυμα αδέρφια, έδιναν κάποια μικρά σόου σε μπαρ του Magdeburg, μια μικρή πόλη της Γερμανίας. Ο Liam τραγουδούσε και έπαιζε συνθεσάιζερ. Ο αδερφός του έπαιζε κιθάρα. Ένα βράδυ συνάντησαν δύο φίλους: τον Gregor ο οποίος έπαιζε μπάσο και ο Gunther ο οποίος έπαιζε drums. Τα τέσσερα αγόρια, γύρω στα δέκα χρονών, έγιναν φίλοι και στη συνέχεια συγκρότημα δημιουργώντας τις πρώτες τους συνθέσεις. Συνέχισαν να κάνουν μικρές συναυλίες σε όλο το Magdeburg κατά τη διάρκεια μερικών χρόνων και ένα βράδυ, ένας παραγωγός ήταν στο κλαμπ και παρατηρούσε το δυναμικό των τεσσάρων αγοριών. Ο καθένας είχε το δικό του στιλ και τη δικιά του προσωπικότητα, παρά τα 13 έτη της ηλικίας τους. Ο Liam είχε βάψει τα μαλλιά του, τα μάτια του και τα νύχια του μαύρα. Φόραγε εφαρμοστά τζιν και μπλουζάκια. Του άρεσαν όλα τα είδη των κοσμημάτων: μεγάλα ασημένια βραχιόλια, μενταγιόν με νεκροκεφαλές, δερμάτινα κολάρα… και είχε piercing (σκουλαρίκι) στη γλώσσα και στο φρύδι. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα δίδυμα, ο αδερφός του είχε τελείως διαφορετικό στιλ. Όταν τους έβλεπαν για πρώτη φορά δεν καταλάβαιναν ότι αυτά τα δύο ήταν αδέρφια. Ο Theo είχε διατηρήσει το φθισικό χρώμα των μαλλιών του και είχε ξανθά πάστα, σχεδόν άγγιζαν τους ώμους του. Φορούσε φαρδιά τζιν και ραπ μπλουζάκια. Ανακάλυπτε εκείνη την περίοδο την χιπ-χοπ μουσική και ήταν στο δρόμο για να γίνει απόλυτος θαυμαστής. Σε τέτοιο σημείο ώστε το χιπ-χοπ επισκίαζε το rock ‘n’ roll στο μυαλό του. Αλλά όποτε σύνθετε μαζί με τον Liam, η μουσική ήταν πάντα Rock ‘n’ roll. Το πάθος του για την κιθάρα δύσκολα τον άφηνε να κάνει χιπ-χοπ μουσική. Είχε επίσης piercing στο χείλος του.
Οι φίλοι τους Gregor και Gunther είχαν μία πιο παραδοσιακή εμφάνιση, αλλά για την ηλικία τους είχαν σπουδαία μουσική κουλτούρα και έναν καλό πειραματισμό στη μουσική. Και οι δύο έπαιζαν από την παιδική τους ηλικία και πήγαιναν σε ένα μουσικό σχολείο. Ήταν οπαδοί της αγγλικής rοκ και μέταλ μουσικής. Τα γούστα τους ήταν περισσότερο προς το Hard Rock.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Tue May 18, 2010 4:57 pm

Ο κίνδυνος για την παραγωγή ενός συγκροτήματος, ήταν ότι κανείς δεν γνώριζε αν τα μέλη του συγκροτήματος θα τα πήγαιναν καλά. Αλλά εδώ, ήταν ένα συγκρότημα όπου τα αγόρια γνωρίζονταν εδώ και πολλά χρόνια και που ήταν στο ίδιο μήκος κύματος, όταν μιλούσαν για τη μουσική. Ο καθένας αποδέχτηκε τις προτιμήσεις των άλλων και όταν ήρθε η στιγμή για να δημιουργήσουν μουσική με το συγκρότημα, όλοι συμφώνησαν με το στυλ που θα υιοθετούσαν. Ποτέ ο Theo δεν προσπάθησε να μετατρέψει τη μουσική σε κάτι πιο ευχάριστο, ούτε ο Gunther σε κάτι πιο hard rock. Όλοι συμφώνησαν σε ένα rock ‘n’ roll ήχο που θα μπορούσε να αρέσει στον καθένα.
Εκείνη την εποχή, ο Josh, ο μελλοντικός τους manager είχα εντυπωσιαστεί από τα αγόρια. Ήταν ανεξάρτητα και ήξεραν τι ήθελαν. Ο Liam είχε γράψει στίχους και όταν ο Josh πρότεινε να διαμορφώσει τους στίχους, εκείνος αρνήθηκε κατηγορηματικά. Είχε ένα κείμενο κατά του σχολειό, για τους γονείς τους που είχαν πάρει διαζύγιο και που έκαναν την ζωή τους κόλαση. Άλλο ένα το οποίο ήταν για κάποια αγόρια στα οποία δεν άρεσε η όψη των παιδιών και στους οποίους είπαν “Fuck You” , ένα άλλο όπου μιλούσε για την απερίσκεπτη ζωή τους και την αναγνώριση παρά το ότι ήταν νέοι, τα Σαββατοκύριακα τους ήταν απαγορευμένα για τους ανήλικους ανθρώπους. Τα άλλα τραγούδια ήταν εμπνευσμένα από την πρόσφατη ρήξη με την κοπέλα του την Anais, και δεν ήθελε να ακούσει ότι ήταν πολύ μικρός για να πεθάνει για την αγάπη. Ήταν η πρώτη φορά που ήταν ερωτευμένος και αυτός ο διαχωρισμός τον απογοήτευσε.
Η μικρή Anais έμεινε στη Γερμανία πάνω από δύο χρόνια, για τις ανάγκες της δουλειάς της μάνα της, και πέρασε αυτό το χρόνο μαζί με τον Liam και τους φίλους του. Έπαιζε μαζί τους, τους υποστήριζε, ‘έλεγε τη γνώμη της για τα καινούρια τραγούδια… και τώρα που δεν ήταν εδώ πια, ο Liam δεν ένιωθε ότι ήταν πια ο εαυτός του, σαν να ήταν άλλο πρόσωπο. Ήθελε να της ουρλιάξει να γυρίσει πίσω και να τον σώσει από την αξιοθρήνητη κατάσταση του. Είχε γράψει αυτό το τραγούδι, το οποίο το λάτρευε η Anais, στο οποίο έλεγε ότι κάθε δευτερόλεπτο που δεν απολάμβαναν μαζί χανόταν. Έκανε μεγάλες προσπάθησε για να πάει μπροστά, ανάλαβε τα πράγματα για το συγκρότημα για να μην σκάφτεται άλλο το παρελθόν. Συναντούσε την Anais κάθε νύχτα στα όνειρα του. Κάποτε, του είχε πει, ότι κάθε φορά που το φεγγάρι περνούσε μπροστά από το παράθυρο του, είχε είδη περάσει μπροστά από το δικό της παράθυρο, και είχε μαζέψει της σκέψεις της και τώρα είχε έρθει να τον ζεστάνει με της φωτεινές ακτίνες του, μαλακά σαν ένα φως της νύχτας και όχι σαν υαλοπίνακες όπως οι ακτίνες του ηλίου. Ακόμα και αν οι ζωές τους ήταν σκοτεινές αυτήν την στιγμή, το φεγγάρι ερχόταν κάθε βράδυ για να τις φωτίσει, και ίσως μια μέρα θα τους ένωνε…
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Wed May 19, 2010 4:30 pm

Αυτός ήταν ο κόσμος του συγκροτήματος. Ένας μάλλον σκοτεινός αλλά ρομαντικός κόσμος, πάντα φωτισμένος από μια ακτίνα του φεγγαριού. Ένας σκληρός κόσμος και το μόνο που έμεινε ήταν ένα φως στην άκρη του τούνελ. Ο Liam δεν έκανε κανέναν συμβιβασμό και δεν θα τραγουδούσε ότι ζούμε σε έναν ροζ κόσμο όπου η ζωή είναι εύκολη. Ο Josh στην αρχή διασκέδαζε με την αντίδραση του. Αυτό το νέο αγόρι δεν υπολόγιζε ότι τι συγκρότημα θα έκανε σύμβαση με μια μεγάλη εταιρία, ότι θα κυκλοφορούσαν ένα CD Single, και στη συνέχεια ένα άλμπουμ, ότι θα τους προωθούσε ο Τύπος, η τηλεόραση, και ότι θα έκαναν συναυλίες αν το άλμπουμ τους είχε αρκετή επιτυχία. Ήταν η πραγματοποίηση των ονείρων τους, ζούσαν μόνο για την μουσική. Αλλά ο Theo, ο οποίος πάντα στεκόταν στο πλευρό του αδελφού του και γνώριζε ακριβώς τι σκαφτόταν, είπε αμέσως στο Josh ότι ζούσαν μόνο για την μουσική τους. Όχι την μουσική των άλλων. Δεν ζούσαν για τα τραγούδια που δημιουργήθηκαν για να εκτιμηθούν από την πλειοψηφία του λαού. Δεν επρόκειτο να τραγουδούσαν μια ιστορία για μια καυτή άμμο και καρύδες που ήταν το προσχέδιο που οι εκδότες ήθελαν να δημιουργήσουν ως πρώτο single τον Αύγουστο ή ακόμα χειρότερα, για να το τραγουδήσουν. Σύντομα θα πήγαιναν πίσω στο σχολείο και θα συναντούσαν φίλους και θα διασκέδαζαν στο εστιατόριο. Τότε, ο Jost εντυπωσιάστηκε από την ιδιοσυγκρασία τους. Πολλοί νέοι –και ακόμη ενήλικες- θα δεχόντουσαν κάθε συμβιβαστική λύση η οποία θα τους καθιστούσε αστέρια. Ο διευθυντής της εταιρίας τους βρήκε ξιπασμένους που αρνήθηκαν την προσφορά του αλλά δεν πείραξε τα παιδία καθόλου.
Στη συνέχεια, ο Josh, απαίτησε να μάθει τι σκόπευαν να κάνουν τώρα που είχαν αρνηθεί μια τόσο μεγάλη συμφωνία και αυτοί του απάντησαν ότι θα συνέχιζαν να παίζουν σε κλαμπ γύρο από την περιοχή και ότι θα έγραφαν καινούρια τραγούδια και θα εξασκούσαν την μουσική τους. Ο Josh, δεν ήξερε γιατί, αλλά δεν ήθελε να τους απογοητεύσει και μόλις του έκαναν την δήλωση ότι είχαν αρνηθεί μια μεγάλη ευκαιρία, τώρα έπρεπε να διευθύνουν μόνοι τους τους αυτούς τους. Είχαν κότσια, είχαν ένα στυλ, είχαν μια προσωπικότητα και ήταν ειλικρινής. Δεν ήταν έτοιμα να δεχτούν τα πάντα για να γίνουν διάσημοι. Φυσικά ήταν το όνειρο τους να κάνουν μία μέρα μία συναυλία μπροστά από έναν χώρο γεμάτο οπαδούς, αλλά όχι τραγουδώντας ζαχαρένια και χρωματιστά τραγούδια. Ο εφηβικός τους κόσμος δεν ήταν γλυκός ούτε έγχρωμος. Θα ήταν μάλλον πικρός και σκούρος.
Ο Gunther, ο ήρεμος και επιφυλακτικός drummer, ρώτησε τι πήγαινε στραβά με το συγκρότημα. Γιατίi δεν μπορούσαν να παραχθούν όπως ακριβώς ήταν; Οι απαντήσεις ήταν πολλαπλές. Οι στίχοι τους ήταν λίγο αδέξιοι και γραμμένοι σε σπαστά αγγλικά. Και το ακροατήριο της προ-εφηβείας των 10-15 ετών που αντιπροσώπευαν δεν καταλάβαιναν αγγλικά, καλύτερα να τραγουδούσαν στα Γερμανικά. Στη συνέχεια, του άρεσε πολύ το θέμα των τραγουδιών, αλλά αμφισβητούσε το γεγονός ότι τα ραδιόφωνα θα έπαιζαν ένα τραγούδι που ωθούσε τους νέους να εγκαταλείψουν το σχολείο ή να έχουν μια απερίσκεπτη ζων υπό την κάλυψη του ρητού «απόλαυσε κάθε δευτερόλεπτο». Στην συνέχεια, ήταν η εμφάνιση του καθενός. Σε μια μπάντα, τα μέλη έχουν συνήθως την ίδια εμφάνιση και τους αρέσει το ίδιο στυλ μουσικής. Και για τέλος, δεν τους έκρυβε ότι το πιο σκληρό πράγμα για μια μπάντα φτιαγμένη από παιδιά -επειδή στα 13 χρόνια ήταν ακόμα παιδία- ήταν η εμφάνιση του Liam μισή glamour, μισή gothic.
Έτσι πέρασαν αυτό το Σαββατοκύριακο συζητώντας στο γκαράζ που νοίκιαζαν. Μιλούσαν όλη τη νύχτα. Για τη ζωή τους, τους στίχους, τις μελωδίες, το σχολείο, το διαζύγιο της μητέρας του Liam και του Theo, η ντροπαλότητα του Gregor και του Gunther οι οποίοι δεν είχαν την ιδιοσυγκρασία όπως τα δίδυμα, σχετικά με το μακιγιάζ του Liam το οποία γινόταν δύσκολα αποδεκτή όπου και αν πηγαίνουν, σχετικά με τη διάσημη γαλλίδα φίλη τους, την Anaïs, η οποία ήταν φίλη με όλους και ήταν η κοπέλα του Liam. Τόσο γλυκιά και όμορφη. Υπήρξαν γέλια, δάκρυα, εμπιστοσύνη, και στο τέλος μια τεράστια επιθυμία να μοιραστούν αυτόν τον κόσμο με όλο το σύμπαν. Ένα μεγάλο δέσιμο είχε γεννηθεί εκείνο το βράδυ μεταξύ του Josh και της μπάντας, και τα αγόρια είχαν πει πράγματα που ποτέ πριν δεν είχαν πει ο ένας στον άλλον.
Αυτά τα τέσσερα μικρά παιδιά ήταν διαφορετικό από τα άλλα. Εξάλλου, παντού δεν υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι; Ντροπαλοί έφηβοι που δεν πήγαιναν κοντά στο προαύλιο, gothic νέοι μακριά σε άλλη γωνιά, άλλοι που υπέφεραν από μια δύσκολη οικογένεια, ή που έζησαν μια δυστυχισμένη ιστορία αγάπης ... Τέλος, το χαρακτηριστικό των ανθρώπων είναι που κάνει τον καθένα διαφορετικό από τον άλλον. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο οι ανθρώπινες σχέσεις ήταν τόσο δύσκολες.
Τις επόμενες εβδομάδες, ο Josh συνεργάστηκε με τον Liam στους στίχους. Δεν ήθελε να αλλάξει τα θέματα, μόνο να βελτίωση τις λέξεις. Αυτός ήρθε σε επαφή με κάποιους φίλους και σύντομα άλλοι τραγουδοποιοί εργάστηκαν μαζί του σχετικά με τα κείμενα και τις μελωδίες. Η μπάντα, που δεν είχε κλείσει καμία πρόταση, παραδέχθηκε ότι τα τραγούδια ήταν πολύ καλύτερα. Το νόημα ήταν ισχυρότερες, η μουσική καλύτερη. Κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, ηχογράφησαν demo και συνέχισαν να παίζουν σε κλαμπ της γειτονιά. Συνέχισαν να υποστηρίζουν το στυλ τους. Και σύντομα έκλεισαν μια συμφωνία με άλλη εταιρία και με ένα περιοδικό για τους εφήβους. Μια συμφωνία και προαγωγή.
Το επόμενο καλοκαίρι, το πρώτο CD κυκλοφόρησε. Ο τίτλος ήταν «Fliegt Mond der zu" που σημαίνει "Πέτα μακριά στο φεγγάρι", ήταν μία ιστορία για έναν χωρισμό και την επανένωση στον κόσμο της νύχτας με ένα μήνυμα βαθύτερη από ό, τι φαινόταν. Όταν κάποιος διαβάσει τους στίχους, καταλάβαινε ότι δεν έχουν σημασία τα εμπόδια που θα περάσει, ήταν δυνατόν να ξεφύγει από την καθημερινή ζωή, να θυμάται τις καλές στιγμές και κυρίως να συνεχίσει τη ζωή του. Οι Japan Road παρουσιάστηκαν στους ανθρώπους. Η μπάντα εξήγησε την επιλογή του ονόματος για μια γερμανική μπάντα.
- "Japan", γιατί μας αρέσει η Ιαπωνία και ο πολιτισμό της, ο Liam εξήγησε, ο οποίος φυσικά έγινε ο ηγέτης της μπάντας. Και «Road», γιατί αυτό αποτελεί τον σημερινό τρόπο ζωής μας. Είμαστε πάντα στο δρόμο, μεταξύ μιας πόλης και μίας άλλης.
Έγιναν αμέσως επιδημία! Προς μεγάλη έκπληξη όλων. Οι έφηβοι τους αγαπούσαν! Τους άρεσαν τα πάντα. Οι στίχοι, ροκ η μουσική, το βλέμμα των αγοριών, η ειλικρίνεια τους στις συνεντεύξεις, ο αυθορμητισμός τους στις τηλεοπτικές εκπομπές. Σε λίγες εβδομάδες έγιναν αστέρια στη Γερμανία. Ήταν τα νέα είδωλα. Παρ 'όλο ήταν νέοι, ήταν μόλις 15 χρονών, ο Josh προσέλαβε σύντομα μια ομάδα ασφαλείας που την διεύθυνε ο Saly. Ο Saly και ο Τόνι ήταν οι πρώτοι τους σωματοφύλακες. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε και είχε μια επιτυχία χωρίς προηγούμενο στη Γερμανία. Ποτέ μία νέα ροκ μπάντα δεν είχε τόσο μεγάλη επιτυχία και το ακροατήριο τους είχε είδωλα. Έκαναν την πρώτη περιοδεία τους στο τέλος του χρόνου. Τους ζητούσαν σε κάθε μέρος της χώρας, ήταν εξώφυλλα περιοδικών κάθε μέρα, χιλιάδες ιστοσελίδες δημιουργήθηκαν.
Το φαινόμενο πέρασε γρήγορα τα σύνορα και σύντομα οι Japan Road πήγαιναν σε κάθε χώρα της Ευρώπης. Και ιδιαίτερα στη Γαλλία. Περιέργως, το συγκρότημα έμαθε χάρη στις ιστοσελίδες του Διαδικτύου, ότι είχαν τεράστια επιτυχία στους έφηβους της Γαλλίας. Είδαν στο YouTube φαν-βίντεο όπου τραγουδούσαν τα τραγούδια τους στα Γερμανικά. Γρήγορα, οι δικτυακοί τόποι οργανώθηκαν για να μεταφράσουν τις συνεντεύξεις και τους στίχους των τραγουδιών τους, περιοδικά έλαβε αιτήσεις για να βάζουν άρθρα, κα ζήτησαν στα μουσικά κανάλια να βάζουν τα βίντεο κλιπ τους. Σε κάθε πόλη, οι έφηβοι νόμιζαν ότι ήταν οι μόνοι που τους άρεσε αυτή η μπάντα που τραγουδούσε σε μια γλώσσα ακατανόητη για την πλειονότητα των εφήβων. Ήταν λίγοι αυτοί που μάθαιναν τα Γερμανικά ως ξένη γλώσσα. Αλλά ήταν ακριβώς ο λόγος της επιτυχίας τους. Ήταν από κοινού νέοι. Ο καθένας άκουγε αγγλική ή αμερικάνικη μουσική. Αυτό το είδος ήταν άφθονο. Ροκ μπάντα τραγουδώντας στα γερμανικά, τολμώντας να δείξουν την προσωπικότητά τους, όπως οι Japan Road, υπήρχε μόνο μία. Και κάθε έφηβος που του άρεσε το συγκρότημα αισθανόταν κάπως ιδιαίτερος, διαφορετικός. Ήξεραν μια μπάντα που κανείς άλλος δεν γνώριζε. Οι άλλοι αγαπούσε μια τραγουδίστρια στη μόδα
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Thu May 20, 2010 5:14 pm

Σταδιακά, οι οπαδοί των Japan Road έμαθαν ένα μάθημα από τα τραγούδια τους και τόλμησαν να επιβεβαιώσουν τις διαφορές τους και τις προτιμήσεις τους. Τα μαλλιά, τα νύχια και τα βλέφαρα μετατράπηκαν σε μαύρα. Ρούχα που καλύπτονταν με νεκροκεφαλές, αστέρια και ραγισμένες καρδιές. Και όταν η μπάντα άρχισε να προωθεί και συναυλίες στη Γαλλία, τότε η επιτυχία τους προεκτάθηκε. Δύο χρόνια αργότερα, τίποτα δεν προέβλεπε ότι αυτήν η τεράστια επιτυχία θα γινόταν ακόμα πιο σημαντική, τόσο πολύ που το συγκρότημα έγινε εντελώς ανεξήγητο φαινόμενο και δεν έχει προηγούμενο. Οι πωλήσεις των CD και DVD εξερράγη παρά την κρίση οι περισσότεροι καλλιτέχνες είχαν να αντιμετωπίσουν το παράνομο κατέβασμα από το internet, σε κάποια νεανικά περιοδικά είχε αυξηθεί κατά ένα στάδιο της παραγωγής τους, τα εισιτήρια συναυλιών παλλόντουσαν σε μισή μέρα και, πάντοτε, πλήθος κοριτσιών ακολούθησε το συγκρότημα, όπου και αν πήγε. Κοιμόντουσαν μπροστά από ραδιόφωνα, τηλεοπτικά στούντιο, συναυλιακούς χώρους, ξενοδοχεία. Έφταναν αρκετές ημέρες πριν και κατασκήνωναν εκεί. Το τραγούδι του Pascal Obispo, "Fan", είχε γίνει ύμνος, αλλά τελικά το τραγούδι που ταίριαζε περισσότερο ήταν το “La Groupie du Pianiste” του Michel Berger.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης γαλλικής περιοδεία, πολλοί ήταν οι οπαδοί που παρακολούθησαν την μπάντα τις περισσότερες ημερομηνίες, ή όλες τις ημερομηνίες. Ταξίδεψαν σε όλη τη Γαλλία. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσες έλεγαν ότι οι έφηβοι είχαν τρελαθεί, είχαν πάθει εμμονή, ήταν ηλίθιοι, ήταν αναίσθητοι. Στην πραγματικότητα, ήταν οργανωμένοι και ανεξάρτητοι. Πράγματι, το έσκαγαν από το σχολείο, αλλά στην συνέχεια ενημερωνόντουσαν για τα μαθήματα που είχαν χάσει. Σε σύγκριση με τους νέους που επί ημέρες καθόντουσαν βλακωδώς μπροστά από τηλεόραση, και παρακολουθούσαν το σόου χωρίς κανένα ενδιαφέρον, αυτοί ταξίδευαν, επισκεπτόντουσαν νέες πόλης. Όταν οι υπόλοιποι ενήλικες έπαιζαν όλη την μέρα βιντεοπαιχνίδια στο κομπιούτερ, αυτοί χρησιμοποιούσαν το Internet για να βρουν τα φθηνότερα εισιτήρια τρένων, χάρες τις πόλης, ιστοσελίδες που πρότειναν φτηνά δωμάτια ξενοδοχείου. Και όταν μίλαγαν στο MSN ή στο chat, κανόνιζαν και συναντιόντουσαν μπροστά από την αίθουσα συναυλιών, μοιράζονταν τις δύσκολες στιγμές τους, τις αναμνήσεις τους, την αυτοπεποίθηση και μίλαγαν για τα τελευταία νέα του συγκροτήματος. Μερικοί οπαδοί είχαν δημιουργήσει το SDF1 (Society of Devoted Fans) Κοινότητα των Αφοσιωμένων Θαυμαστών και οι έφηβοι ένιωθαν περηφάνια που ήταν μέλος της ομάδας αυτής. Το όνομα αυτό δόθηκε σε όσους ακολούθησαν τις εμφανίσεις και τις συναυλίες των Japan Road. Αλλά το πιο γνωστό οπαδούς όπου το Lunatics. Alice, Anta, Camille, Carmen, Fanny, Julia και Victoria. Επτά νεαρά κορίτσια που ακολουθεί το συγκρότημα από την αρχή. Από τότε που το Zu Der Mond Fliegen είχε βγει στα γερμανικά ραδιόφωνα. Επέλεξαν το όνομά τους σε σχέση με την σελήνη και το πρώτο τραγούδι. Αλλά και γιατί η διάθεσή τους άλλαζε όσο συχνά όσο το φεγγάρι. Πάντα στην πρώτη σειρά ήταν εύκολο να τις εντοπίσετε και τα μέσα ενημέρωσης μίλησαν γι 'αυτές. Η Alice ήταν καλεσμένη σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή ως η οπαδός των Japan Road. Από τότε, ακόμη και αν οι άλλοι δεν ξέρουν το όνομά της, την θυμόντουσαν ως ‘’την κοκκινομάλλα κοπέλα που ήταν στην τηλεόραση.
Σήμερα, όλα αυτά που συνέβησαν γύρω από το συγκρότημα ήταν απλά απίστευτα. Ο γέρος είχε ακουμπήσει στον τοίχο ανάμεσα στις αψίδες. Είχε δυσκολίες στο να καταλάβει.
- Μα γιατί στη κόλαση περνάτε τόση ταλαιπωρία για αυτό; Γιατί να περιμένουν όλη μέρα στο κρύο;
- Για να τους δούμε! τα κορίτσια ούρλιαξαν.
- Όταν φτάνουν στο ξενοδοχείο, μερικές φορές δίνουν αυτόγραφα, η Chrystal εξήγησε.
- Σπάνια, την διάψευσε η Line. Μάλλον υπογράφουν την επόμενη μέρα όταν πάνε στην συναυλία.
- Ναι, είναι αλήθεια, η Aby παραχώρησε
- Αλλά θα πρέπει ωστόσο να είμαστε εκεί! η Clauchette είπε.
- Και εμείς δεν ερχόμαστε μόνο για να πάρουμε φωτογραφίες και αυτόγραφα, πρόσθεσε Amélie. Είναι για να τους δείξουμε ότι είμαστε εδώ, τους υποστηρίζουμε.
- Αυτό είναι σωστό, μερικά κορίτσια συμφώνησαν.
- Μα πώς το ξέρετε σε ποιο ξενοδοχείο θα μένουν; αναρωτήθηκε ο άντρας. Οι διασημότητες κρατούν τέτοιου είδους πράγματα κρυφά.
- Λοιπόν, είναι εύκολο, πάντα έρχονται στο Royal Monceau! η Delphine ισχυρίστηκε, και οι φίλες τις άρχισαν να τις ρίχνουν ματιές ακλουθώντας από ένα ‘huuuush !!'
- Είναι Avenue Hoche, η Aby είπε. Πάω στοίχημα ότι ήταν μια μεγάλη γερμανική μάχη.
- Αχ, αχ, γέλασε ο γέρος, καθόλου, ελάτε να δείτε.
Πήγε στο πλαίσιο της δεύτερης στοάς και, ήταν χαραγμένο στον τοίχο του βορείου άξονα, είχε τη δυνατότητα να διαβάσει "Hoche", ακριβώς πάνω τον "Bernadotte", ο Maréchal για τον οποίο είχε μιλήσει πριν λίγο.
- Ο General Lazare Hoche πολέμησε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Και αργότερα, ανέλαβε επικεφαλής του Στρατού της Δημοκρατίας Young, σκοπός της οποίας ήταν η καταπολέμηση της επαναστάτες ή η διατήρηση του βασιλεία του Louis XVI ... Επιπλέον, το σκέφτομαι, καθώς μίλαγαν για τον Louis XVI, λέει ο άντρας δείχνοντας το δεύτερο όνομα στο πάνω μέρος της στήλης. Ο Marquis de LaFayette συνελήφθει και ήταν αιχμάλωτος στο Μαγδεμβούργο.
- Αλήθεια;! οι έφηβοι αναφώνησαν, ενδιαφέρονταν για οποιοδήποτε μικρό πληροφορίες σε σχέση με τα είδωλα τους.
- Ναι. Ήταν 1792. Ένας ήθελε να απαλλάξει τον βασιλιά από τον θρόνο του και ο Lafayette ήταν αντίθετος. Αυτός έσπρωξε το βασιλιά να κάνει τον πόλεμο και να πολεμήσει τον λαού και τον εχθρό με τις στρατιές των Young Republic. Δυστυχώς συλληφθεί. Στο Μαγδεμβούργο, είχε κρατηθεί σε ένα μικρό υγρό υπόγειο διαμέρισμα, υπό απάνθρωπες συνθήκες ... Ένα μήνα αργότερα έλαβε χώρα η μάχη του Valmy με τις συνέπειες που ξέρετε: Πρώτης Δημοκρατίας, οι αλλαγές σχετικά με το χρονοδιάγραμμα, κ.λπ. .. Και σε αυτή τη μάχη, ο Valmy, ήταν στο απέναντι στρατόπεδο, Ξέρετε ότι ένας νεαρός Γερμανός συγγραφέας που το όνομα του ήταν Goethe είχαν πολεμήσει;
Τα κορίτσια άρχισαν να γίνονται ανυπόμονες.
- Ο χρόνο περνάει και εμείς περιμένουμε! Η Chrystal διακόψει τον γέρο. Γρήγορα, κορίτσια!
Επωφελήθηκαν από αυτή τη διακοπή, πήραν τις τσάντες τους και έφυγαν από το Arc de Triomphe. Απομακρύνθηκαν γελώντας. Οι φίλες της Chrystal δεν έπαιρναν πρωτοβουλίες! Αν δεν ήταν εκεί για να συντομεύσει τη συνομιλία, ο άνθρωπος θα εξακολουθούσε να είναι εκεί, κάνοντας τους ένα μάθημα Ιστορίας. Και επιπλέον, δεν γνώριζαν αυτόν τον κύριο, έτσι τίποτα δεν τους υποχρέωνε να ακούσουν ήσυχα τις ομιλία του.
Πήγαν μέχρι την λεωφόρο Hoche και το σταυροδρόμι rue de Beaujon, τα πέρασαν και πήγαν στο πεζοδρόμιο. Είδαν ότι μόνο λίγοι οπαδοί ήταν ήδη εκεί. Μια μικρή ομάδα καθόταν απέναντι από την είσοδο του Royal Monceau, όπου προστατευόταν το μέρος όπου επρόκειτο να σταματήσει το αυτοκίνητο του συγκροτήματος, δύο έφηβοι έφτιαχναν την σκηνή τους. Η Clauchette άφησε τις τσάντες της με ανακούφιση. Η Chrystal κάθισε σε πάνω σε μία τσάντα της, ως συνήθως. Η Amélie έβγαλε δύο κουβέρτες και έδωσε τη μία στην αδερφή της. Η Aby άνοιξε την δεύτερη τσάντα της Chrystal και έβγαλε μία τεράστια κουβέρτα. Τυλίχτηκε μαζί με την Delphine. Μόνο η Clauchette και η Chrystal αντιμετώπισαν το κρύο και έκατσαν ήσυχα πάνω στις τσάντες τους. Άπλωσαν ένα ύφασμα και κάθισαν δίπλα-δίπλα. Παρατηρούσαν την Mathilde και τον Guillaume που κάλυπταν την σκηνή τους με κουβέρτες για να τις απομονώσουν από το κρύο.
Η Mathilde κράταγε τις κουβέρτες, και ο και Guigui τις σταθεροποιούσε με κολλητική ταινία. Άπλωσαν και μία κουβέρτα μέσα στη σκηνή. Στη συνέχεια, μπήκαν μέσα και φρόντισαν να κλείσουν καλά το φερμουάρ της σκηνής. Οι άλλοι έσκασαν στο γέλιο, εύκολα φαντάζονταν τι επρόκειτο να συμβεί κάτω από την σκηνή. Αλλά ο Guigui ήταν γκέι και αν ήταν κλειδωμένο, ήταν για να προετοιμάσει κάτω που δεν ήθελαν να το δουν οι υπόλοιποι θαυμαστές. Τουλάχιστον, όχι ακόμα.
Η Mathilde ενεργοποίησε το φορητό υπολογιστή της, και ο Guillaume φύλαξε έβγαλε από το κουτί ένα τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι. Η μεγάλη τσάντα ταξιδιού του εφήβου χρησιμοποιήθηκε ως τραπέζι για τον υπολογιστή και ο Guigui σύνδεε τα καλώδια του παιχνιδιού. Όταν το καλώδιο RCA ήταν συνδεδεμένα οι δυο τους αντάλλαξαν ματιές, ήταν περήφανοι για τους εαυτούς τους και για αυτό που είχαν προετοιμάσει.
Στη συνέχεια ήρθε μια ολόκληρη η ομάδα SDF, τα κορίτσια από την Κοινωνία της Αφοσιωμένων Θαυμαστών. Η Morgi, η Farah, η Laëtitia, η Panda, η Apple, η Maeva, η Peanut, η Suika, η Despair και η Ewigkeit κάθισαν δίπλα από την μικρή ομάδα των Chrystal και Aby. Μερικά κορίτσια γνώριζαν η μία την άλλη από το Διαδίκτυο και ι άλλες είχαν γνωριστεί στην προηγούμενη συναυλία των Japan Road στην Γαλλία. Σχημάτισαν μια μεγάλη ομάδα. Η Maeva και η Despair πήγαν βιαστικά στο Franprix, το σούπερ μάρκετ δίπλα από υο ξενοδοχείο, για να κάνουν κάποια ψώνια, ενώ η Laetitia έφτιαχνε την σκηνή, και οι φίλες της την βοηθούσαν.
Οι ανώτεροι και οι μεταφορείς του Royal Monceau κοίταζαν αυτούς τους ανθρώπους που είχαν κάνει το παρτέρι σαν να ήταν ένα κάμπινγκ. Άλλη μία σκηνή καταρτίστηκε, της Apple. Μετά από μερικές ώρες, είχαν κάνει το πεζοδρόμιο σπίτι. Το προσωπικό ήταν έκπληκτο που η διεύθυνση του ξενοδοχείου επίτρεπε αυτό. Αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Οι Japan Road ήταν καλοί πελάτες και αν αρνιόντουσαν στους οπαδούς να κατασκηνώσουν θα ήταν σαν να τους υποδέχονταν άσχημα. Στην μπάντα άρεσε να βλέπουν τους θαυμαστές τους. Μερικές φορές τους χαιρετούσαν από τα δωμάτια τους ή από τα μπαλκόνια τους, και πάντα έδινα φωτογραφίες και αυτόγραφα. Και για να πούμε την αλήθεια, οι υπόλοιποι πελάτες του ξενοδοχείου, δεν φαίνονταν να ενοχλούνται από τα κορίτσια.
Η Morgi είχε πάρει μαζί την κιθάρα της και άρχισε να παίζει τυχαία μελωδίες των Japan Road. Και η Laetitia άρχισε να τραγουδά το πρώτο τραγούδι των Japan Road. Με αυτό που είχαν πρωτοεμφανιστεί.
- Σε βλέπω… Βγαίνεις έξω από την πόρτα…Δεν έχει μείνει τίποτα πια εδώ.
- Νιώθω το κρύο! Φώναξαν οι έφηβοι όλοι μαζί. Με οδηγεί στην τρέλα… και συνέχισαν να τραγουδάνε το “To The Moon, Soon”.

Γνωρίζουμε ένας τον άλλον για τόσο μεγάλο διάστημα
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τώρα έφυγες
Διάβασα στα αστέρια
Θα είμαστε και πάλι μαζί

Θα πετάμε στο φεγγάρι, σύντομα
Σε άλλον κόσμο
Όπου θα κρύβομαι μερικές φορές
Έως ότου ο πόνος δεν θα βλάπτει
Παρατηρώντας τα αστέρια
Επάνω στον ουρανό
Και όταν χάνω τον εαυτό μου
Θα σκέφτομαι εσένα
Μαζί θα είμαστε ένα
Κάπου καινούρια
Στο φεγγάρι, σύντομα
Πετώ πίσω σε εσένα

Ένα μισό φεγγάρι έρχεται στα μάτια μου
Πριν από καιρό ήταν στο πλευρό σου
Μεταφέρει το όραμά σου
Με αφήνει μόνο
Ξέρω ότι είναι σαν να συναντηθήκαμε
Σε αισθάνεστε εδώ, δεν ξέρω πώς
Πάντα κάνει αυτό το σκοτάδι
Να μοιάζει οικείο

Θα πετάμε στο φεγγάρι, σύντομα
Σε άλλον κόσμο
Όπου θα κρύβομαι μερικές φορές
Έως ότου ο πόνος δεν θα βλάπτει
Παρατηρώντας τα αστέρια
Επάνω στον ουρανό
Και όταν χάνω τον εαυτό μου
Θα σκέφτομαι εσένα
Μαζί θα είμαστε ένα
Κάπου καινούρια
Στο φεγγάρι, σύντομα
Πετώ πίσω σε εσένα

Hey, Hey
Πετάω πάντοτε υψηλότερα
Ακολουθώ το δρόμο μου
Τα αστέρια με φέρνουν κατευθείαν σε εσένα
Θα πετάω νύχτα και μέρα
Θα είμαι με εσένα σύντομα
Μόνο εγώ και εσύ
Θα είμαι εκεί σύντομα
Τόσο, σύντομα

Θα πετάμε στο φεγγάρι, σύντομα
Σε άλλον κόσμο
Όπου θα κρύβομαι μερικές φορές
Έως ότου ο πόνος δεν θα βλάπτει
Παρατηρώντας τα αστέρια
Επάνω στον ουρανό
Και όταν χάνω τον εαυτό μου
Θα σκέφτομαι εσένα
Μαζί θα είμαστε ένα
Κάπου καινούρια
Και οι δύο θα έχουμε φτερά και θα πετάμε
Στο φεγγάρι, σύντομα
Πετώ πίσω σε εσένα
Στο φεγγάρι σύντομα
Πετώ πίσω σε εσένα
Πετώ πίσω σε εσένα
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Sat May 22, 2010 8:49 pm

Όταν τελείωσε, η Morgi συνέχισε με το "Flieght Nicht" στη γαλλική έκδοση. Το συγκρότημα θα το τραγούδαγε αύριο και το βίντεο από την πρόβα στη Γερμανία, το είχε παρουσιάσει το Viva, ένα Γερμανικό μουσικό κανάλι. Γι 'αυτό οι οπαδοί γνώριζαν τους στίχους, αυτής της νέας έκδοσης. Για άλλη μια φορά, τα κορίτσια τραγούδησαν όλοι μαζί.

Εκεί πάνω στην οροφή
Τα πάντα είναι μαύρα γύρω σου
Κάθε βήμα στη σιωπή
Σε απελευθερώνει από το πόνο

Κοιτάς στον ουρανό
Και νιώθεις πως έχεις φτερά
Νομίζεις ότι μπορείς να πηδήξεις
Τουλάχιστον ότι μπορείς να πετάξεις

Έχω χαθεί μέσα στη νύχτα χωρίς εσένα
Μην με απογοητεύσεις
Μην πετάξεις μακριά
Τα άστρα δεν θα σε καθοδηγήσουν
Αν δεν πιστεύουμε σε αυτό
Μην πετάξεις μακριά
Το φεγγάρι σε φωτίζει
Αν χαθείς
Εμπιστεύσου το φως
Μην πετάξει μακριά τόσο σύντομα

Ανοίγεις τα μάτια σου
Δεν ξέρεις γιατί
Αφήνοντας την παιδική ηλικία
Το μόνο που βρίσκεις είναι πόνος

Και στον ουρανό
Η ζωή μοιάζει πιο όμορφη
Έτσι αν θέλεις να πηδήξεις
Τουλάχιστον να είσαι σε θέση να πετάξεις

Έχω χαθεί μέσα στη νύχτα χωρίς εσένα
Μην με απογοητεύσεις
Μην πετάξεις μακριά
Τα άστρα δεν θα σε καθοδηγήσουν
Αν δεν πιστεύουμε σε αυτό
Μην πετάξεις μακριά
Το φεγγάρι σε φωτίζει
Αν χαθείς
Εμπιστεύσου το φως
Μην πετάξει μακριά τόσο σύντομα

Άφησε τα αστέρια στον ουρανό
Το μόνο που έχω είναι το φως του κεριού
Για να φωτίσω τον ουρανό σου

Αλλά όλα είναι πραγματικά
Θα σου τηλεφωνήσω
Μην πετάς μακριά

Έχω χαθεί μέσα στη νύχτα χωρίς εσένα
Μην με απογοητεύσεις
Μην πετάξεις μακριά
Τα άστρα δεν θα σε καθοδηγήσουν
Αν δεν πιστεύουμε σε αυτό
Μην πετάξεις μακριά
Το φεγγάρι σε φωτίζει
Αν χαθείς
Εμπιστεύσου το φως
Μην πετάξει μακριά τόσο σύντομα

Και αν όλα αυτά δεν σε κρατάνε
Θα πετάξω μακριά για εσένα

Συνέχισαν με ένα τρίτο τραγούδι και κανείς δεν παρατήρησε ότι η Despair σηκώθηκε και πήγε μόνη της στην σκηνή της Apple. Είχε κυριολεκτικά παγώσει. Δεν ήταν μόνο το κρύο αλλά και οι στίχοι του τραγουδιού που της έφεραν ρίγος. Σήκωσε το μανίκι από το μαύρο δερμάτινο μπουφάν, και κοίταξε στον καρπό της που ήταν γεμάτος από κόκκινες ουλές. Σημάδια της ταλαιπωρίας της. Μια ταλαιπωρία που είχε γίνει σωματική και σημάδευε το σώμα της. Πόσες φορές είχε σκεφτεί να πηδήξει και να πετάξει μακριά σε έναν καλύτερο κόσμο; Αλλά δεν ήταν ανάγκη να πεθάνει. Ένιωθε είδη νεκρή. Πόσες φορές είχε χαράξει τον καρπό της για να νιώσει την λεπίδα μέσα στην σάρκα της; Ο πόνος τις υπενθύμιζε ότι ήταν ακόμα ζωντανή. Το αίμα που έτρεχε από το χέρι της στον νιπτήρα ήταν πραγματικό. Η καρδία της χτύπαγε τόσο δυνατά όσο τα drums στο Flieght Nicht. Και πάνω από τον θόρυβο, μία μαλακή φωνή παρακαλούσε στα Γερμανικά.

Έχω χαθεί μέσα στη νύχτα χωρίς εσένα
Μην με αφήσει έτσι
Μην πετάξεις μακριά

Τότε είδε το πρόσωπο του Liam στον καθρέφτη. Εικόνες από το βίντεο πέρασαν μπροστά από τα μάτια της, και γέμισαν με δάκρυα. Κανείς δεν είδε την ταλαιπωρία της. Κανείς δεν ήξερε τι ένιωθε. Εκτός από αυτόν. Αυτός ήξερε. Το τραγουδούσε. Καταλάβαινε ότι είχε εξαντληθεί. Και ήταν ο μόνος που την διατηρούσε. Τραγουδούσε και αυτό την ηρεμούσε. Η φωνή του ήταν σαν βάλσαμο στις πληγές της. Τραγουδούσε το ρεφρέν μαζί του, πίεσε ένα ύφασμα στο καρπό της, μετά έφυγε από το μπάνιο πιο γαλήνια από ότι είχε μπει. Πήγε στο δωμάτιό της και έβαλε τα ακουστικά του MP3 player και κοιμήθηκε με την φωνή του Liam να της ψιθυρίζει παρηγορητικά λόγια.
Πήρε το κινητό της και κάλεσε στην Mathilde που ήταν μόλις λίγα μέτρα μακριά της.
- Mathilde; Είμαι η Despair από το φόρουμ.
- Αχ, γεια σου, είσαι καλά;
- Ναι, ναι, έφτασα, πήρα το μήνυμα.
- Τέλεια. Θα πάω έξω, είμαι στην σκηνή τυλιγμένη με μία κουβέρτα.
- Το ξέρω, σε είδα που έφτιαχνες την σκηνή.
- Αχ εντάξει, η Mathilde γέλασε. Ραντεβού έξω, τότε.
Βγήκαν και οι δύο από την σκηνή τους, φιλήθηκαν φιλικά και συζήτησαν για τον καιρό και για το ταξίδι τους. Η Despair έδηξε το γράμμα της στην Mathilde.
- Μα πώς θα το δώσεις στον Liam; Την ρώτησε;
- Ο Gui' έφερε ένα τηλεκατευθυνόμενο ελικόπτερο και θα το κάνουμε να πετάξει έξω από το παράθυρο του.
- Αλήθεια;! Η Despair αναφώνησε. Και θα βάλετε το γράμμα μέσα;
- Όχι, θα το κολλήσουμε με κολλητική ταινία στο κάτω μέρος του ελικόπτερου. Τέλεια!
- Ο Gui' θα κάνει το ελικοπτεράκι να πετάξει μπροστά από το παράθυρο, και θα χτυπήσει το γυαλί.
- Αλλά πως ξέρεις σε πιο δωμάτιο θα είναι ο Liam;
- Λοιπόν…. Αναφώνησε η Mathilde. Όταν φτάσουν θα κοιτάξουμε να δούμε σε πιο δωμάτιο θα ανάψουν τα φώτα. Πάνε πάντα στο πέμπτο όροφο, είπε δείχνοντας προς την οροφή του κτηρίου.
Η Mathilde πείρε το γράμμα και είπε ότι θα έκαναν κάποιες δοκιμές το απόγευμα. Η Despair πήγε στους φίλους της με ένα μικρό χαμόγελο στα χείλη. Ο Liam θα έπαιρνε το γράμμα της. Θα μάθαινε πόσο σημαντικός είναι γι αυτήν. Η ζωή της αύριο θα ήταν ανυπόφορη γι αυτήν, αλλά τουλάχιστον προτού φύγει θα του είχε πει τι ήθελε.
Περίπου στις 6:00 μ.μ., μερικοί νέοι θαυμαστές έφτασαν, και πριν γεμίσει ο χώρες με θαυμαστές ο Guillaume έκανε μερικές δοκιμές με το ελικόπτερο. Το έκανε να πετάξει όχι πολύ μακριά από αυτόν για να δοκιμάσει το χειριστήριο. Το είχε δοκιμάσει ήδη πολλές φορές, αλλά το έλεγχε συνέχει για να δει αν όλα ήταν εντάξει. Στην συνέχεια το έκανε να πετάξει μέσα από το δρομάκι που χώριζε το ξενοδοχείο. Το έφερε πίσω και πήγε μέσα στην σκηνή. Όταν ξαναβγήκε έξω από την σκηνή είχε κρεμάσει στο ελικοπτεράκι τα γράμματα. Η Mathilde το κράτησε στα χέρια της με προσοχή λες και ήταν πουλάκι έτοιμο να πετάξει και ο Guillaume ενεργοποίησε την απογείωση. Το κράτησε για μια στιγμή ώσπου τέντωσε τα χέρια της στον αέρα και τότε το ελικοπτεράκι έφυγε στο αέρα, κάτω από τα απορημένα βλέμματα του προσωπικού του ξενοδοχείου. Οι θαυμαστές κοίταγαν το ελικοπτεράκι με έκπληξη. Το βρήκαν πολύ έξυπνο και έτρεξαν προς την Mathilde και τον Guillaume και τους ζήτησαν να στείλουν και τα δικά τους γράμματα. Έψαξαν αμέσως να βρούνε φύλλα ή κομμάτια χαρτιών για να γράψουν βιαστικά ένα γράμμα. Η Mathilde πήγε πάλι μέσα στην σκηνή καθώς το ελικοπτεράκι στροβίλιζε μπροστά από το κτήριο. Στο τέλος ο Guillaume το έκανε να πετάξει μέχρι το τελευταίο όροφο. Αν ήθελε μπορούνε να το κατευθύνει πέρα από το ξενοδοχείο. Η Mathilde βγήκε έξω κοίταξε το ελικοπτεράκι που κατέβαινε και το έπιασε απαλά. Και οι δυο τους είχαν ένα μεγάλο χαμόγελο.
- Πήγε όπως τα είχαμε σχεδιάσει, φώναξε
- Ναι, είπε ο Guillaume με ευχαρίστηση και γεμάτος περηφάνια για τον εαυτό του και την ιδιοφυές ιδέα του.

ΔΩΜΑΤΙΟ 104

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2007.
14:19

Το τρένο ήρθε από το Laroche-Migennes και έφτασε στο Gare de Lyon. Ενώ όλοι είχαν σηκωθεί και πήγαιναν προς την έξοδο, η Jenifer συνέχισε να διαβάζει. Ήθελε να διαβάσει όσο περισσότερο μπορούσε από το τελευταίο μυθιστόρημα της Lauren Weisberger, ‘People Or Not People’ (Άνθρωποι ή όχι). Σκέφτηκε πως αυτό το βιβλίο ήταν κατάλληλο για το Σαββατοκύριακο της. Θα έβλεπε καλούς ανθρώπους την επόμενη μέρα…
Έβαλε το μυθιστόρημα στην τσάντα της και πήρε τις αποσκευές της. Μία μεγάλη λευκή δερμάτινη τσάντα που περιείχε τα είδη ένδυσης και καλλωπισμού, και μία μαύρη, γεμάτη ποτά και τρόφιμα. Στο πολυτελές ξενοδοχείο όπου επρόκειτο να μείνει, δεν είχε την οικονομική άνεση να φάει στο εστιατόριο, ούτε το πρωινό του μπαρ.
Από την στιγμή που κατέβηκε από το τρένο, ένιωσε την διαφορετική ατμόσφαιρα των ταξιδιών. Κάτω από τις τεράστιες γυάλινες οροφές αντηχούσε η βαβούρα των συζητήσεων ξένων γλωσσών που δεν αναγνώριζε. Πέρασε ανθρώπους που ξαναένωναν την αγάπη τους, οικογένειες που προσπαθούσαν να κρατηθούν ενωμένες, κουρασμένους, χρεωμένα η καταπιεσμένους ταξιδιώτες, μερικές φορές και τα τρία ταυτόχρονα. Κανένα δεν έδινα προσοχή στους φοίνικες που κοσμούσαν την αίθουσα. Ούτε παρατήρησαν το μεγάλο ρολόι, ούτε τους εργαζόμενους του Blue Train, το πολυτελές εστιατόριο του σταθμού. Η Jenifer, σε σύγκριση με τους άλλους ταξιδιώτες, παρατηρούσε τα πάντα. Τα αντανακλαστικά του συγγραφέα ήταν ενεργοποιημένα, έτοιμο να συλλάβει κάθε λεπτομέρεια για να τα γράψει στο μελλοντικό της μυθιστόρημα.
Στο τέλος της πλατφόρμας, η Cécilia την περίμενε με τις δικές τις βαλίτσες. Οι δύο φίλοι αγκαλιαστήκαν και η Jenifer πρότεινε να πάνε για καφέ στο Blue Train.
- Jenny, αν αρχίσουμε από τώρα να χαλάμε τα λεφτά μας…
- Αλλά είναι ένας ιστορικός τόπος! Φώναξε καθώς έμπαινε στο κτήριο. Ξέρεις ότι χτίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900; Όπως ο Πύργο του Άιφελ.
Καθώς έπιναν τον καφέ τους, οι κοπέλες θαύμαζαν το μεγάλο δωμάτιο, ποιανού γλύπτη ήταν αυτά τα γλυπτά, ποιανού διακοσμητή αυτοί οι πίνακες; Μετά από μία ώρα μέσα στα μέσα μαζικής μεταφοράς θα ήταν ευχάριστο να καθίσουν να ξεκουραστούν σε ένα παγκάκι.
- Μπορείς να το φανταστείς; Άρχισε η Jenny. Ο Coco Chanel, η Brigitte Bardot, ο Dali, ο Jean Cocteau έχουν έρθει εδώ.
- Άνθρωποι που έχουν την οικονομική άνεση, τόνισε η Cecilia.
- Δεν είναι αυτό το ζήτημα…
- Παρόλα αυτά, είναι. Θα πρέπει να πληρώσουν το λογαριασμό στο τέλος του γεύματος!
- Αυτό είναι αλήθεια, αλλά είναι θάμα διακόσμησης του περιβάλλοντος. Το στυλ του 1900, οι ταξιδιώτες που κάνουν ταξίδια, τα τρένα που φθάνουν και φεύγουν.
Η Cecilia ποτέ δεν είχε συζητήσει γι 'αυτό το θέμα με την φίλη της. Δεν της άρεσε και πολύ η Ιστορία και η Τέχνη, η αφθονία της πολυτέλειας ήταν πάρα πολύ. Προτιμούσε την απλότητα ενός μικρού καφέ, ακόμη και αν κανένας διάσημος σχεδιαστής ή συγγραφέας δεν είχαν παρευρεθεί εκεί. Στη συνέχεια έφυγαν και περίμεναν τον πατέρα της Cecilia, στο Louis Armand Place. Παρά τα τελευταία παράπονα για το κρύο και τον αέρα, η Jenny θαύμασε την βιτρίνα του σταθμού και το καμπαναριό του. Το τετράγωνο, ο πύργος που είχε ύψος 67 μ. και σε ύψος 6,7 μ υπήρχε ένα μεγάλο ρολόι που θύμιζε το Μπιγκ Μπεν στο Λονδίνο.
Σύντομα ο οδηγός τους έφτασαν και άρχισαν να διασχίζουν το Παρίσι. Ήταν ανυπόμονες, ενθουσιασμένες σαν έφηβες. Η κάθε μία είχε μία εργασία αυτό το Σαββατοκύριακο. Η Cecilia ήταν εθελόντρια στο Γαλλικό fan club των Japan Road. Αύριο αυτή και άλλοι 50 θαυμαστές θα πήγαιναν στην συναυλία Hit of the Year 2007, που το φιλοξενούσε ο Flavie Flament. Αλλά δεν ήταν μόνο η εργασία της. Επίσης, ήθελα να είναι κοντά στο συγκρότημα και στους manager τους για να τους δώσει ένα αρχείο σχετικά με το fan club προκειμένου να γίνει επίσημο.
Όσον αφορά την Τζένη, έγραφε ένα μυθιστόρημα για την κόρη ενός αστέρα της rock'n'roll, η ποία είχε μεγαλώσει σε ξενοδοχεία, στους ρυθμούς της περιοδείας του πατέρα της και κάτω από την κριτική των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Είχε ως είδωλο της την Anaïs Paris, η κόρη του Rob Paris, ο κιθαρίστας ενός διάσημου ροκ συγκροτήματος της Σουηδίας, Danger. Η Anaïs ήταν συγγραφέας, σχεδιάστρια, τραγουδίστρια, μοντέλο ... και ήταν παιδική φίλη των Japan Road. Η Jenny ήξερε από ορισμένες σοβαρές πηγές πληροφοριών ότι έβγαινε με τον τραγουδιστή. Κάθε φορά που το συγκρότημα ήταν στο Παρίσι, η κοπέλα βρισκόταν και αυτή εκεί και η Jenny ήλπιζε να την συναντήσει και να της μιλήσει και να τα γράψει στο βιβλίο της. Και αν ήταν απαραίτητο, να της έδινε ένα χειρόγραφο.
Αυτός ήταν ο λόγος που και οι δύο κοπέλες είχαν κλείσει δωμάτιο στο ίδιο ξενοδοχείο όπου θα έμεναν οι Japan Road. Να έχουν την ευκαιρία να είναι το πλευρά τους, να είναι σίγουρες να τους συναντήσουν κάθε φορά που θα έβγαιναν από το ξενοδοχείο. Και για την Τζένη, είχε την ευκαιρία να γνωρίσει πως έμοιαζε η ζωή σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο.
- Ελπίζω να έχουμε την ευκαιρία να τους δούμε και να μιλήσουμε για λίγο μαζί τους, η Cécilia σκέφτηκε φωναχτά. Μαζί με το αρχείο θα τους δώσω και μία κάρτα Έχω μεταφραστεί κάποιες μικρές σημειώσεις στα γερμανικά.
- Και τι λες σε αυτές τις μικρές σημειώσεις;
- Τους εξηγώ ότι «δουλεύω» για το Γαλλικό Fan Club τους και ότι θα θέλαμε ο σύλλογος μας να γίνει επίσημος, προκειμένου να υπάρχει επικοινωνία του συγκροτήματος με τους θαυμαστές. Και τους ενημέρωσα ότι αύριο στη τηλεοπτική εκπομπή οι θαυμαστές με τα κόκκινα μπλουζάκια θα είναι όλοι του Fan Club, καθώς και ότι τους έχουν ετοιμάσει μία έκπληξη. Άλλη μια κοπέλα είναι αρμόδια γι’ αυτό. Έχει τυπώσει πολύχρωμα φυλλάδια “Frohe Weinachten”. Ένα γράμμα που σημαίνει «Καλά Χριστούγεννα». Στις μικρές σημειώσεις, και τους ζήτησα να κλείσουμε ραντεβού και τους πληροφόρησα ότι μένουμε στο ίδιο ξενοδοχείο.
- Νομίζεις ότι θα δεχτούν;
- Ναι, έτσι νομίζω. Αναφώνησε η Cécilia γεμάτο αυτοπεποίθηση. Συχνά ο Liam λέει στους δημοσιογράφους ότι αισθάνεται μοναξιά στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Αισθάνεται μόνος του γιατί όλη έχει συνηθίσει ν περιστρέφεται με πολλούς ανθρώπους όλη την ημέρα. Τον κάνει να αισθάνεται λυπημένο. Τότε για πρώτη φορά, αν μπορεί κάτι να κάνει και να συναντήσει ανθρώπους, δεν νομίζω ότι θα αρνηθεί.
Η Jenny δεν είχε εμπιστευτεί στην φίλη τις το θάμα της Anais Paris. Και δεν τολμούσε να καταστρέψει τις ελπίδες της Cecilia, αλλά λογικά η Anaïs θα ήταν εκεί, και ο Liam δεν θα ήταν μόνος, θα ένιωθε άβολα στο δωμάτιο του και ήταν σίγουρο ότι θα αρνιόταν το ραντεβού για να περάσει λίγη ώρα με την κοπέλα του. Και για να λέμε την αλήθεια, ήταν σίγουρη ότι δεν αποφάσιζε το συγκρότημα αν ένα fan club γίνει επίσημο, αλλά μάλλον οι manager τους.
Ήταν πολύ απασχολημένες, μιλούσαν φαντάζονταν την συνάντηση τους με το συγκρότημα και την Anaïs, δεν είδαν το Παρίσι που πέρναγε κάτω από τα μάτια τους, και όταν αναρωτήθηκαν που ήταν, είχαν φτάσει στο Arc de Triomphe. Είχαν περάσει το Champs Elysées. Στην πρωτεύουσα ψιχάλιζε, και οι υαλοκαθαριστήρες καθάρισαν το παρμπρίζ γρήγορα, σχεδόν όπως ο ρυθμός της καρδία τους. Πλησίαζαν στο προορισμό τους και όσο ανόητο και αν ακούγεται, είχαν πεταλούδες στο στομάχι τους. Ένας συνδυασμός διέγερσης, χαράς και φόβου. Φοβόντουσαν να αντιμετωπίσουν ένα περιβάλλον που δεν γνώριζαν.
Ο πατέρας της Cecilia έστριψε στο Place de l’Etoile, και μετά έστριψε στο Avenue Hoche. Σταδιακά, διέκριναν μία άμορφη και χρωματιστή μάζα, κάτω από τα δέντρα. Θαυμαστές! Είχαν μαζευτεί μεταξύ του δρόμου και του ξενοδοχείου. Κάποιοι ήταν τυλιγμένοι με καλύμματα, υπνόσακους και κουβέρτες. Άλλοι χοροπηδούσαν και άλλοι έμενα ακίνητοι, σαν αγάλματα, παγωμένοι από το κρύο.
Πέρα από το μικρό πλήθος, μπορούσες να δεις την γυάλινη είσοδο του Royal Monceau με χαραγμένα τα αρχικά του ξενοδοχείου, πάνω από την γυάλινη πόρτα υπήρχε η γαλλική, η ιαπωνική και η ευρωπαϊκή σημαία. Όταν το αυτοκίνητο σταμάτησε από κάτω, το προσωπικό του ξενοδοχείου ευθυγραμμίστηκε, έτοιμο να υποδεχτεί τους νέους τους πελάτες.
Η Jenny και η Cecilia ένιωθαν λίγο άβολα νιώθοντας 100 μάτια να της κοιτούν. Δεν είχαν συνηθίσει να είναι στο κέντρο της προσοχής. Η Cécilia προσευχήθηκε να μην την αναγνωρίσουν οι θαυμαστές και την παρακαλέσουν να τους βάλει μέσα στο ξενοδοχείο. Αλλά κανείς δεν τους αναγνώρισε. Το προσωπικό μετέφερε τις αποσκευές τους μέσα στο κτήριο, και πήγαν στο γραφείο υποδοχής. Έδωσαν τις ταυτότητές τους και η οικοδέσποινα έλεγξαν τα δεδομένα τους.
Η Jenny είχε έρθει σε επαφή με το Royal Monceau λίγες εβδομάδες νωρίτερα, για να πληροφορηθεί για τα δωμάτια. Επιθυμούσε να επισκεφθεί τον τόπο, αλλά δεν ήθελε να έρθει στο Παρίσι μόνο για αυτό. Και όταν της δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσει τους Japan Road και την Anaïs Paris ταυτόχρονα στην Γαλλία δεν θα έχανε την ευκαιρία. Αλλά δεν ήταν σίγουρη αν το συγκρότημα θα ήταν σε αυτό το ξενοδοχείο, προτιμούσε να κάνει κράτηση μόνο για ένα βράδυ. Η Melody, η γυναίκα που ήταν υπεύθυνη, της εξήγησε ότι στις αρχές του Δεκέμβριος δεν θα ήταν απασχολημένο και ότι θα μπορούσε να κλείσει δωμάτιο για περισσότερα βράδια χωρίς κανένα πρόβλημα.
- Θα κάνουμε κράτηση για δύο νύχτες, και για αύριο το βράδυ, είπε η Jenny στην κοπέλα που κρατούσε σημειώσεις στον υπολογιστή.
- Αυτό δεν γίνεται, είμαστε πλήρεις, ένας κομψός άντρας που φορούσε ένα σκούρο μπλε κοστούμι, είπε με σταθερή φωνή. Δεν είχε να κάνει τίποτα με το εγκάρδιο καλωσόρισμα των αεροσυνοδών.
- Τι; Είπε η Jenny έκπληκτη, που δεν περίμενε αυτή την απάντηση. Δεν είχε παρατηρήσει καν την παρουσία του άντρα.
- Είμαστε πλήρεις, είπε στα κορίτσια που άρχισαν να πανικοβάλλονται. Δεν είναι δυνατόν που θα κοιμηθούν;
- Δεν καταλαβαίνω, ήμουν σίγουρη ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα για ένα ακόμα βράδυ.
- Δεν είναι δυνατό.
- Η συνάδερφός σας από το τμήμα επικοινωνίας μου είπε ότι αυτήν την περίοδο του χρόνου δεν θα είχατε πολύ δουλεία.
- Δεν μπορούμε να προβλέψουμε πάντα πόσες κρατήσεις θα έχουμε. Και σήμερα είμαστε πλήρεις. Λυπάμαι, ο συνάδερφος μου θα σας δείξει τα δωμάτια σας γι αυτό το βράδυ. Να έχετε μία καλή διαμονή στο Royal Monceau!
Η κοπέλα στη υποδοχή τους έδωσε τις κάρτες των δωματίων τους και τους έδειξε το ασανσέρ. Ανέβηκαν στον 1ο όροφο. Όταν βγήκαν έξω από το ασανσέρ, έφτασαν σε ένα μακρύ διάδρομο. Απέναντι τους, υπήρχε ένα καθιστικό με μερικές πολυθρόνες και μερικούς καναπέδες και ένα μαρμάρινο γκρίζο τραπέζι, και φώτιζε ένα μεγάλο κρυστάλλινο πολυέλαιο. Η οικοδέσποινα έστριψε αριστερά και τους άνοιξε το δωμάτιο 104. Τους έδωσε μία μαγνητική κάρτα- πάσο, καθώς και μερικές κάρτες με διάφορους αριθμούς και μία κάρτα που παρείχε πρόσβαση στο σπα. Τους ευχήθηκε καλή διαμονή και έφυγε. Στη συνέχεια έφτασε το παιδί που μετέφερε τις αποσκευές. Άφησε τις τσάντες και τις βαλίτσες στην είσοδο του δωματίου τους ευχήθηκε και αυτός καλή διαμονή και έκλεισε την πόρτα.
Παρά το κρύο καλωσόρισμα από τον διευθυντή στην ρεσεψιόν, η πολυτέλεια του δωματίου τους έφτιαξε την διάθεση. Προς το παρόν, ανακάλυπταν τους χώρους. Μπήκαν από ένα μικρό διάδρομο, όπου ήταν η τουαλέτα και το μπάνιο, στο οποίο υπήρχε ένα παράθυρο που τους κίνησε την περιέργεια. Καθρέπτες αντικαθιστούσαν τα τζαμιά και η Jenny σκέφτηκε ότι ήταν ένα ντουλάπι. Το άνοιξε και εκεί υπήρχε ένας τοίχος.
- Μπορείς να το φανταστείς; Εάν είχαμε θέα το μπάνιο του γείτονα; Η Cécilia φώναξε και οι δύο έβαλαν ένα τρελό γέλιο.
Μπήκα τώρα στο μέρος της κρεβατοκάμαρας. Ένα τεράστιο κρεβάτι υπήρχε στη μέση και μπροστά του υπήρχε μια μεγάλη επίπεδη οθόνη άνω σε ένα έπιπλο. Στη κάθε πλευρά του κρεβατιού υπήρχε μία καρέκλα. Το παράθυρο είχε θέα την Λεωφόρου Hoche. Το δωμάτιο ήταν ακριβώς πάνω από την γυάλινη πόρτα και οι σημαίες ήταν ακριβώς μπροστά από το παράθυρο. Τους φάνηκε ότι άκουσαν ένα τραγούδι που το σιγοτραγουδούσαν οι θαυμαστές. Άνοιξαν τις κουρτίνες και είδαν τους θαυμαστές να κάθονται στο δρόμο μέσα στο κρύο. Πόσο καιρό είναι εκεί; Αναρωτήθηκε η Τζένη. Κάτω από το παράθυρο, υπήρχε ο εξοπλισμός για την σύνδεση στο Διαδίκτυο, κάποιες κόλλες χαρτιού και το μενού του μπαρ και του εστιατορίου του ξενοδοχείου. Ήταν απλά υπέροχο.
- Το δωμάτιο είναι πολύ ωραίο! Φώναξε η Cécilia στα Γερμανικά ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Όταν εκφραζόταν με Γερμανικές λέξεις αισθανόταν πιο κοντά στους Japan Road. Και είχε γίνει της μόδας. Υπήρχε μια εποχή που καυχιόντουσαν με αγγλικές λέξεις, τώρα οι έφηβοι έδειχναν διαφορετικές μιλώντας Γερμανικά.
- Ναι, πολύ ωραίο! Έγκρινε η Τζένη. Αλλά όσο όμορφο και αν είναι, έχουμε ένα πρόβλημα.
- Ναι…
- Δεν είναι δυνατόν το ξενοδοχείο να είναι γεμάτο. Η Melody μου είπε την προηγούμενη εβδομάδα ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα…
Έμεινα σιωπηλές για μια στιγμή, ξαπλωμένες στο κρεβάτι, δίπλα, δίπλα όταν η Cécilia είχε την ιδέα να πάρει το κομπιούτερ της και να το συνδέσει στο Internet. Η Τζένη δεν κουνήθηκε. Προσπαθούσε να συνη8ίσει στην ιδέα ότι αύριο θα κοιμόντουσαν σε άλλο ξενοδοχείο. Ίσων να ήταν καλύτερα. Ήταν λίγο τρελό να χαλάσουν τόσα χρήματα σε τόσο μικρό διάστημα. Ένα βράδυ στο Royal Monceau αντιπροσώπευε ένα μήνα από το ενοίκιο!
- Δεν είναι γεμάτο! Είπε η Cecilia θριαμβευτικά.
- Πώς το ξέρεις; Ρώτησε αμέσως η Jenny έκπληκτη.
- Έχω μπει στο royalmonceau.com και μπορώ να κλείσω δωμάτιο για αύριο. Υπάρχουν ακόμα πολλά δωμάτια διαθέσιμα: παραδοσιακά δωμάτια, μικρές σουίτες και μεγάλες σουίτες.
- Είναι αλήθεια; Είναι σίγουρο;
- Ναι, κοίτα αυτό… Έκλεισα δωμάτιο για αύριο το βράδυ… 11 Δεκεμβρίου… 2 ενήλικες… παραδοσιακό δωμάτιο… κάνω κλικ… και δουλεύει. Ένα email επιβεβαίωσης θα σταλεί στο ταχυδρομικό κουτί σας. Πάω να δω… Είναι εντάξει, το πήρα.
- Cilia, είσαι ιδιοφυΐα!
Αγκαλιάστηκαν και οι δύο άφησαν την χαρά τους να βγει προς τα έξω που επιτέλους είχαν βρει μία λύση. Τους είχαν εκεί, έτσι δεν είναι; το μόνο που δεν καταλάβαιναν είναι γιατί ο διευθυντής τους είχε πει ψέματα.
Για ποιο λόγο; Άφησαν στη άκρη αυτό το ερώτημα και άνοιξαν τις τσάντες τους για να φάνε. Η Τζένη έβγαλε ένα κουτί Vanilla Coke, ένα σάντουιτς και μία μπανάνα. Η Cécilia είχε φάει στο σπίτι, και αυτό το απόγευμα, σκόπευε να κάνει κάτι ψώνια στο Franprix, ακριβώς απέναντι από το ξενοδοχείο.
Στις 5:45 μ.μ., ένας φαν από την Γερμανία έστειλε μήνυμα στη Cécilia για να την ενημερώσει ότι οι Japan Road είχαν φύγει από την Γερμάνια. Το αεροπλάνο τους μόλις είχε απογειωθεί. Διέδωσε τα νέα στα άλλα μέλη του fan club και έκανε μερικά τηλεφωνήματα στα μέλη της επίσημης Γαλλικής ιστοσελίδας. Αύριο θα τους συναντούσαν.
Δέκα λεπτά αργότερα, η είδηση κυκλοφόρησε στο MSN και στα φόρουμ, και έφτασε στα κινητά των θαυμαστών που περίμεναν στο αεροδρόμιο. Γνώριζαν ότι οι JR θα έφταναν στη Γαλλία, γύρω στις 7:30 π.μ. Σε λίγο περισσότερο από μία ώρα και τριάντα λεπτά.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Sun May 23, 2010 1:58 pm

Ενώ η Τζένη καθόταν ήσυχη στο κρεβάτι και διάβαζε τις περιπέτειες του λαού του Beth, η Cécilia επικοινωνούσε με της φίλες τις στο MSN και έκανε πολλά τηλεφωνήματα. Έμοιαζε με υπουργό. Σε μισή ώρα, είχε μαζευτεί όλο το Fan Club μέσα στο δωμάτιο. Πάνω στο γραφείο φόρτιζαν ο υπολογιστής της και το κινητό της. Πάνω στο κρεβάτι, ένα σωρό αρχεία του fan club και επιστολές για το συγκρότημα. Πάνω στα έπιπλα, δίπλα από την γιγαντοοθόνη, καθόντουσαν οι θαυμαστές και άκουγαν τα νέα για το αυριανό σόου, και άλλοι της επίσημης ιστοσελίδας φόρεσαν κονκάρδες για να αναγνωρίζουν τους διοργανωτές.
Είχε κάνει τα ψώνια της στο Franprix και είχε ζητήσει από την υπηρεσία του δωματίου να της φέρουν μία κανάτα ζεστό νερό και στιγμιαίο καφέ και έφτιαξε ένα Espresso. Ήταν ο τρίτος καφές που έπινε από τις 7:22 μ.μ., που ένας θαυμαστής την ενημέρωσε ότι το αεροπλάνο που ερχόταν από το Αμβούργο είχε προσγειωθεί. Το συγκρότημα δεν είχε βγει ακόμα, αλλά δεν θα καθυστερούσαν. Θα της τηλεφωνούσαν ξανά για να της πουν αν είχαν δώσει αυτόγραφα ή αν είχαν βγάλει καμιά φωτογραφία.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Mon May 24, 2010 8:41 pm

Η άφιξη

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2007.
19.37 μ.μ.

Ο Liam Kaulblitz έκανε πίσω τα μαλλιά του με τα δάχτυλα του. Είχε διαδώσει μία νέα σειρά μόδας. Η πλειοψηφία των θαυμαστών είχε βάψει τα νύχια τους μισά μαύρα, μισά άσπρα. Σαν κι αυτόν, είχαν βάψει τα μαλλιά τους μαύρα με μερικές ξανθές ανταύγειες, και έβαφαν τα μάτια τους με eye liner και μαύρη σκιά..
Αυτό το βράδυ, φορούσε μαύρη σκιά και μάσκαρα κρυμμένα πίσω από τα μεγάλα μαύρα γυαλιά του βρήκε έξω από το αεροπλάνο, και στη συνέχεια ο αδερφός του. Ο Théo κοίταξε γύρο, όπως έκαναν και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος. Ο Liam ήξερε ακριβώς τι ένιωθε αυτή τη στιγμή ο δίδυμος αδερφός του: μια αόριστη ναυτία. Πεταλούδες στο στομάχι. Ευτυχισμένοι που έβλεπαν τους θαυμαστές τους πάλι, και μανιώδης από την υστερία των κοριτσιών. Ήταν ένα παράξενο συναίσθημα.
η Gisèle, η Γαλλίδα αντιπρόσωπος, μίλησε με τον Derek, τον φύλακα που ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια του συγκροτήματος. Όλη αυτήν την ώρα ο Jaki, ο επικεφαλής της ασφάλειας, παρατηρούσε την αντίδραση των θαυμαστών και έκανε χώρο στον δρόμο όπου θα περπάταγε το συγκρότημα. Όταν μπήκαν στην μικρή VIP αίθουσα αναμονής, συνοδευόντουσαν από μία πλήρη ομάδα σωματοφυλάκων, ήταν σαν μια χειροβομβίδα άγχους μόλις είχε εκραγεί. Εδώ είμαστε, επρόκειτο να φύγουν. Ή μάλλον να φτάσουν ...
Ο Liam προχώρησε προς την πόρτα, δίπλα στον Jaki, πλαισιωμένη από τον Derek και τον Tabbi. Ακολούθησε ο αδελφός του, επίσης πλαισιωμένος σε κάθε πλευρά από φύλακες. Στη συνέχεια ήρθε ο Gisèle, και τα άλλα δύο μέλη του συγκροτήματος, προστατευόμενοι και αυτοί από τρείς φύλακες. Ο Lucas πήγε να πάρει το μαύρο Volswagen για να το οδηγήσει προς το πλησιέστερο μέρος της εξόδου. Η Talia, η μακιγιέζ, πέρασε απαρατήρητη και ανέβηκε στο δεύτερο αυτοκίνητο, που μεταφέρονται τις αποσκευές και τους σωματοφύλακες. Τα εκατό ζευγάρια μάτια σάρωση έψαχναν το διάδρομό για να δουν τις γνωστές σιλουέτες. Μόνο μερικοί θαυμαστές παρατήρησαν ότι «η ξανθιά νέα κοπέλα» ήταν εκεί και αναρτιόντουσαν ποια ήταν η αλήθεια. Έβγαινε νε τον τραγουδιστή; Φωτογραφίες είχαν κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο, δείχνοντας τον Liam να φιλάει την κοπέλα που ήταν δίπλα του, δύσκολα τον αναγνώριζαν με το μαύρο καπέλο και την κουκούλα. Ήταν φωτομοντάζ; Ήταν ψεύτικη; Είχαν πιάσει το ίνδαλμα τους επ 'αυτοφώρω; Οι θαυμαστές είχαν αμφιβολίες, αλλά είχαν τρείς μέρες για να διαφωτίσουν το μυστήριο.
Ακούστηκαν κάποιες λέξεις από τον πομπός του walkie-talkie του Jaki, και απάντησε λέγοντας, ως συνήθως, τις ίδιες οδηγίες στα αγαπητά αγόρια.
- Θα φύγουμε. Ακολουθήστε από πίσω μου. Κοιτάξτε ακριβώς μπροστά σας. Μην σταματήσετε για να πάρετε αυτά που σας δίνουν οι θαυμαστές σας, ούτως ή άλλως θα τους συναντήσουμε πάλι έξω από το ξενοδοχείο σας, και ανεβείτε στο βαν. Έτοιμοι;
Όλοι κούναγαν τα κεφάλια τους, αλλά ο Jaki περίμενε το σήμα του Liam. Ο Théo του έδωσε ένα μικρό χτύπημα με τον αγκώνα.
- Εδώ είμαστε! Οι Japan Road έχουν λάβει επίσημα την κατοχή του γαλλικού εδάφους! αναφώνησε στα γερμανικά.
Στον Liam δεν άρεσε και πολύ η άνετη στάση του δίδυμου αδερφού του, αλλά παρόλα αυτά είχε ένα χαμόγελο. Έσπρωξε πίσω τα μαλλιά του με μία ευγενική κίνηση, αυτό ο Τύπος αργότερα θα το χαρακτήριζε καθαρά γυναικείο στάση και θα το χρησιμοποιούσαν για να τροφοδοτήσουν τις φήμες για την σεξουαλικότητα του, καθώς και το μεγάλο λευκό δερμάτινο τσαντάκι που φύλαγε τον φορητό υπολογιστή του, και το τελευταίο τεύχος του US Vogue, με την Πενέλοπε Κρουζ στο εξώφυλλο. "At home in Madrid" ("Στο σπίτι στη Μαδρίτη") ήταν ο τίτλος του περιοδικού. Η Ισπανία ήταν ο επόμενος προορισμός της μπάντας. Θα τελείωναν την εβδομάδα στη Μαδρίτη, πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων, κάτω από τον ήλιο στις Μαλδίβες. Ο Liam έδωσε το πράσινο φως. Ο Jaki προειδοποίησε τον Lucas ότι είχαν φτάσει και έπρεπε να κινηθούν γρήγορα.
Χιλιάδες χαμόγελα φώτισαν στο αεροδρόμιο θέα του Jaki, στον διάδρομο. Ήταν γεγονός. Οι Japan Road είχαν επισήμως φτάσει στη Γαλλία. Τα φλας αναβόσβηναν παντού για να απαθανατίσουν τη στιγμή.
Ο Liam, ο τραγουδιστής, φορούσε ένα μαύρο σκισμένο τζιν Diesel. Φόραγε μία ζακέτα που είχε δημιουργήσει ο ίδιος, με τα αρχικά JR στην μπροστινή πλευρά, και τα μανίκια σχεδόν κάλυπταν εξ ολοκλήρου την παλάμη του, σαν γάντια. Είχε ίσια και λεία μαλλιά, ως συνήθως, όταν δεν ήταν σε σόου.
Ο Theo, ο κιθαρίστας, σε αντίθεση με τον αδερφό του ο οποίος φόραγε εφαρμοστά ρούχα, φορούσε ένα σκούρο μπλε, φαρδύ παντελόνι και ένα γκρι παλτό. Τα πάστα του έβγαιναν έξω από το καπέλο του, ως συνήθως, και περπάταγε με έναν χαλαρό τρόπο, παρόλο που ήξερε ότι όλοι τον παρακολουθούσαν.
Ο Gregor, ο μπασίστας, είχε ένα φυσιολογικό στυλ. Τζιν και ένα πουλόβερ. Είχε λεία μαλλιά τα οποία πέταγαν σε κάθε πλευρά του προσώπου του γιατί προχωρούσε γρήγορα για να μπει στο αυτοκίνητο.
Ο Gunther, ο ντράμερ, είχε επίσης ένα απολύτως φυσιολογικό στυλ. Τα κοντά μαλλιά του και η διακριτική του εμφάνιση ωστόσο τον κολάκευαν στο πέρασμά του, αν και τα δίδυμα είχαν σαφώς την προτίμηση του κοινού.


Μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα, τα είδωλα είχαν διασχίσει τον τερματικό σταθμό 1, επευφημημένα από ένα θορυβώδες και ενθουσιώδες κοινό, και μπήκαν ένας, ένας στο μαύρο Volswagen Caravelle. Ο Jaki ανέβηκε τελευταίος και έκλεισε την πόρτα, απομονώνοντας το συγκρότημα από όλα αυτή την απίστευτη βαβούρα. Το ημίφως του βαν ήταν αισθητό στα μάτια τους και τα φιμέ παράθυρα τους φαινόντουσαν μέχρι στιγμής η καλύτερη εφεύρεση. Μπορούσαν να κοιτούν τους θαυμαστές τους χωρίς να τους υποψιάζονται.
Ήταν πάντα μία απίστευτη σκηνή. Έμοιαζαν έκπληκτοι μετά το γρήγορο πέρασμά τους. Ενθουσιασμένοι που τους είχαν δει. Δεν πήραν αυτόγραφα, ούτε έβγαλαν καλές φωτογραφίες, αλλά τους είχαν δει. Το συγκρότημα ήταν πίσω στη Γαλλία. Στο Παρίσι. Τόσο κοντά τους. Τα μηνύματα στάλθηκαν σαν μηνύματα κίνδυνου. Ήταν εκεί. Τα νέα μπορούσαν να ανακοινωθούν επίσημα στις ιστοσελίδες και στα blogs, και στους θαυμαστές που περίμεναν έξω από το ξενοδοχείο από το πρωί. Πήγαν βιαστικά στο μετρό. Οι θαυμαστές ήξεραν ότι το RER θα τους πήγαινε στο ξενοδοχείο πριν η μπάντα διασχίσει το Παρίσι με το αυτοκίνητο. Έτσι θα τους έβλεπαν ξανά. Για άλλη μία φορά. Ήταν ενθουσιασμένοι.
Για τους Japan Road, ήταν διαφορετικά. Ο Lucas μόλις είχε ξεκινήσει με το βαν να διασχίζει τον μακρύ δρόμο του Terminal 1 και ο Jaki παρατήρησε ότι δύο αυτοκίνητα άρχισαν να τους ακολουθούν. Οι οδηγοί ήταν νέοι και οι επιβάτες ακόμα πιο νέοι. Η ικανοποίηση φαινόταν στα πρόσωπά τους και ο ενθουσιασμός τους πρόδιδε. Προτού περάσουν το υποκατάστημα του Autoroute du Nord, το δεύτερο βαν ενημέρωσε τον Jaki, το ταξί που τους ακολουθούσε μετέφερε και αυτό θαυμαστές. Ποτέ δεν μοιραζόταν αυτές τις πληροφορίες με το συγκρότημα, για να μην τους ανησυχήσει, αλλά είχαν παρατηρήσει τα αυτοκίνητα και τους θορυβώδη επιβάτες τους. Το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου έπαιζε το "Freiheit 189 Live Europa Tour", το τελευταίο τους άλμπουμ, και δεν ήταν διακριτικό. Τα κορίτσια τραγουδούσαν τα τραγούδια μαζί με την φωνή του Liam. Είχαν πλάκα, τελείως ασυνείδητες για το ότι έκαναν το αγαπημένο τους συγκρότημα να ζήσει μία αμήχανη στιγμή. Τα αυτοκίνητα ήταν πολύ κοντά. Έβρεχε, αλλά το μόνο που σκεφτόντουσαν ήταν ότι ακλουθούσαν τους Japan Road, δεν παρατηρούσαν την απόσταση μεταξύ τον οχημάτων.
Συνήθως, τα αγόρια χαλάρωναν και μιλούσαν. Μέσα στο αυτοκίνητο μπορούσαν επιτέλους να χαλαρώσουν. Αλλά στην Γαλλία, υπήρχε μία τρέλα. Κανένας από τους τέσσερις, ούτε η Gisèle, δεν κοιτούσαν έξω από το αυτοκίνητο. Όλοι ήταν σε επιφυλακή. Η συγκέντρωση διαλύθηκε από το χτύπημα του κινητού του Théo.
- Ναι;! Απάντησε με ένα χαμόγελο προτού του πει τα νέα ο συνομιλητής του.
Οι άλλοι δεν έδωσαν προσοχή και συνέχισαν να κοιτάζουν τον δρόμο. Μόνο ο Liam κοίταξε τον αδερφό του. Ο Théo δεν μίλαγε με κάποιον από τους φίλους του, ούτε με τους γονείς του, ήξερε τον τρόπο ομιλίας του όταν μίλαγε με αυτούς. Και δεν ήταν κάποια από τις πολλές ερωμένες. Έβαλε το χέρι του μέσα στην τσάντα και ψηλάφισε τι κινητό του. Η κόκκινη ένδειξη αναβόσβηνε. Το ήξερε. Είχε μία αναπάντητη κλήση. Χωρίς να κοιτάξεις τον αριθμό, έριξε το τηλέφωνο του μέσα στην τσάντα και τέντωσε το χέρι του στο αδερφό του με μία νευρική χειρονομία.
- Δως ’μου την! Αλλά ο Théo του έσπρωξε το χέρι. Théo!
Φώναξε ανυπόμονα.
- Ορίστε, κύριε το ταίρι σου, είπε
- Πραγματικά με τσαντίζεις, είπε ο Liam καθώς έπαιρνε το τηλέφωνο από το χέρι του Théo. Schatziiii !! φώναξε με απαλή φωνή, κάτω από το βλέμμα του αδερφού του.
Schatzi ήταν ένα γερμανικό ψευδώνυμο που ταίριαζε στην Anaïs, η οποία ζούσε περιτριγυρισμένη από τέσσερις μαύρες γάτες. Ακόμα και αν η λέξει δεν έχει να κάνει τίποτα με γάτες, η ομοιότητα της γαλλικής λέξης ήταν τέλεια. Στα γαλλικά το ‘cat’ είναι το ‘chat’. Ήταν ανακούφιση για τον Liam να ακούει την φωνή της κοπέλας του στο τηλέφωνο. Του φαινόταν ξαφνικά πιο κοντά. Και ήταν. Τηλεφώνησε για να δει αν είχε φτάσει καλά. Και εκείνη ήταν στο δρόμο για το Παρίσι για να τον συναντήσει.
Τώρα είχε χαθεί στην συνομιλία του και ο Liam δεν παρατήρησε ότι το άσπρο αυτοκίνητο τον θαυμαστών είχε πλησιάσει. Το κόκκινο το αυτοκίνητο και το ταξί ήτα στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Ο Lucas έριξε μία γρήγορη ματιά στο καθρέφτη του αυτοκινήτου και έκανε νόημα με το κεφάλι του στον Saly, έστριψαν προς τα αριστερά και επιτάχυναν. Ο Jaki έδωσε οδηγίες στο δεύτερο βαν και ακολούθησε την ίδια κατεύθυνση. Το κόκκινο αυτοκίνητο επιτάχυνε και αυτό για να μείνει κοντά στο μαύρο βαν και ακούστηκε ένα σφύριγμα. Το όχημα πίσω από το κόκκινο αυτοκίνητο πάτησε φρένο πάνω στην ώρα για να μην το χτυπήσει. η Gisèle έβγαλε έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Δύο μικρά φωτεινά σημεία εμφανίστηκαν από απόσταση και ο Lucas και έκανε νόημα να γυρίσει. Αλλά τα δύο αυτοκίνητα και το ταξί ήταν πολύ κοντά το ένα με το άλλο. Δεν υπήρχε ο κατάλληλος χώρος και για τα δύο βαν για να ξαναπάρουν τις θέσεις τους. Ο Lucas δεν είχε άλλη επιλογή από το να πατήσει τέρμα το γκάζι. Η Gisèle και ο Théo, που κάθονταν στα μπροστινά καθίσματα τι στο διάολο ο οδηγός επρόκειτο να το κάνει. Και ο οδηγός στην αντίθετη πλευρά άρχισε να πανικοβάλλεται και τους αναβόσβησε τα φώτα του. Ο Lucas πήγαινε ακόμα γρήγορα πέρασε το άσπρο αυτοκίνητο και έκοψε στη στροφή. Και το δεύτερο βαν από πίσω επιβράδυνε και οδηγούσε πιο αργά.
Ο Théo με την σειρά του έκανε έναν αναστεναγμό ανακούφισης και έριξε μία ματιά στον αδερφό του που μιλούσε ξέγνοιαστα με την Anaïs. Είχε ένα μεγάλο χαμόγελο και τα χείλη του δεν έκλειναν. Ο Théo χαμογέλασε και αυτός. Του άρεσε να βλέπει τον Liam έτσι. Καλό γι αυτόν που δεν τον ένοιαζε τον κίνδυνο που προκάλεσαν οι θαυμαστές τους. Το προτιμούσε αυτό. Ο Théo ένιωθε ότι έπρεπε να προστατεύει τον αδερφό του. Ο Liam ήταν πιο εκτεθειμένος στα μέσα ενημέρωσης. Επειδή ήταν ο τραγουδιστής. Επειδή απαντούσε στις συνεντεύξεις. Επειδή είχε αυτό το στιλ: μακριά μαλλιά, make up, βαμμένα νύχια και κοσμήματα. Ήταν ο αγαπημένος των θαυμαστών και τράβαγε πολύ την προσοχή. Αλλά από την άλλη πλευρά, του έκαναν τις περισσότερες κριτικές, επιθέσεις, φήμες… όταν μία μέρα ένα άρθρο κουτσομπολιού έλεγε ότι έβγαινε με την μακιγιέζ του και την άλλη μέρα ότι ήταν γκέι, τον έκαναν να γελάει και στις συνεντεύξεις απλά έλεγε ότι δεν δίνει σημασία σε αυτά τα είδη πραγμάτων.
Ο Théo ήταν ο μόνος που ήξερε πόσο πολύ υπέφερε γι αυτό το θέμα στην αρχή της καριέρα τους, γιατί έμενε στο πλευρό του όταν ο Liam κλειδωνόταν στο δωμάτιο του και έκλεγε. Ήταν ο μόνος που μπορούσε να βρει λέξεις για να σταματήσει τα δάκρια του. Ήξερε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον να τον κάνει να ξεχάσει τα κουτσομπολιά που είχε διαβάσει επισημαίνοντας του αυτό που ζούσαν. Το συγκρότημα τους, η επιτυχία τους, το όνειρο τους. Και ήταν μαζί. Πιο δυνατοί από ολόκληρο τον κόσμο. Μαζί θα σκαρφάλωναν πάνω από τα βουνά. Θα έμεναν στην Ιστορία της Μουσικής και θα ήταν η μεγαλύτερη rock'n'roll μπάντα που είχα γνωρίσει ποτέ αυτός ο κόσμος. Τότε ο Théo σκούπιζε την σκιά και την μάσκαρα που είχε τρέξει στο πρόσωπο του μικρού του αδερφού και τον άφησε να κοιμηθεί. Και έφευγε από το δωμάτιο γεμάτος οργή κατά των μέσων ενημέρωσης που στενοχωρούσαν τον αδερφό του. Εκείνη την στιγμή τα μουσικά του γούστα ήταν αποκλειστικά χιπ χοπ. Ξαφνικά, τα μηνύματα αγάπης και ειρήνης που τραγουδούσαν οι Aerosmith δεν περνούσαν πια. Ένιωθε πολύ κοντά στους rappers που τόνιζαν το μίσος τους για την κοινωνία, που κατηγορούσαν την ζωή στο γκέτο και τραγουδούσαν τις αδικίες. Ωστόσο δεν είχε χάσει τίποτα από αυτή την ζωή και ο Τύπος ήταν συμπαθητικός μαζί του. Αλλά το να βλέπει τον αδερφό του σε αυτήν την κατάσταση ήταν ότι χειρότερο. Κάποια στιγμή, παρόλα αυτά που είχε πει στον αδερφό του για να τον ηρεμίσει, αναρωτήθηκε αν άξιζε να παίζουν αυτό το παιχνίδι; Ήταν ανάγκη να υποφέρουν τόσο πολύ για να ζήσουν το όνειρό τους;
Το φρένο διέκοψε την σκέψη του. Ενστικτωδώς κοίταξε στα αριστερά. Ο Liam κάθισε άνετα στο κάθισμα και γέλασε. Ο Théo γέλασε, του άρεσε να τον βλέπει ερμητικό με όλα όποτε μιλούσε με την Anaïs. Θα μπορούσε να ζηλέψει την επίδραση που είχε πάνω του. Κοίταξε πίσω και αντίκρισε τα πρόσωπα του Gregor και του Gunther. Σήκωσε τα φρύδια του και το χαμόγελο του χάθηκε. είχε μία έκφραση και άφησε τους μουσικούς ότι συμμερίζεται την ανησυχία τους.
Λίγα μέτρα μπροστά τους, υπήρχε μία μάχη μεταξύ του κόκκινου αυτοκινήτου και του άσπρου. Το ένα ήταν στην αριστερή πλευρά του δρόμου και το άλλο στα δεξιά. Το ταξί ακολουθούσε αθόρυβα στην δεξιά πλευρά του δρόμου, μετά από το άσπρο αυτοκίνητο. Ξαφνικά ο Lucas πάτησε την κόρνα. Και τα δύο αυτοκίνητα ήταν μπροστά του. Στον ίδιο δρόμο. Στη συνέχεια επέστρεψαν στην γραμμή και το κόκκινο πλησίαζε επικίνδυνα το Caravel. Ο Lucas πάτησε το φρένο και όλοι πετάχτηκαν μπροστά. Ο Liam που δεν περίμενε να συμβεί αυτό, χτύπησε το μέτωπο του στο κάθισμα και το τηλέφωνο έπεσε από το χέρι του. Χτύπησε στο κάθισμα και έπεσε κάτω. Κρατήθηκε πριν ξαναπατηθεί το φρένο, και δεν πρόλαβε να το σηκώσει αμέσως. Και όταν έσκυψε για να το ψάξει, η φασαρία από ένα αεροπλάνο που προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Le Bourget τον έκανε να σταματήσει. Ήταν μία βίαιη επιστροφή στην πραγματικότητα.
- Μείνε και μην κουνιέσαι, τον διέταξε ο Jaki ευγενικά.
- Ήθελα απλά να σηκώσω το τηλέφωνο. Έπεσε…
- Θα το σηκώσεις μετά.
- Συγνώμη, είπε στον Théo και τηλεφώνησε στην Anaïs από το δικό του κινητό.
Καθώς τηλεφωνούσε κοίταξε έξω από το παράθυρο στην απέναντι πλευρά. Περνούσαν μπροστά από ένα νεκροταφείο, πριν περάσουν από το Courneuve Departmental Park. Τώρα αναγνώριζε το μέρος και ήξερε ότι ήταν κοντά στο Παρίσι. Όταν πέρναγαν το πάρκο θα έφταναν στο στούντιο Plaine St Denis, όπου βρίσκονταν πολλά Γαλλικά τηλεοπτικά σόου και ταινίες. Είχαν κάποια σόου αύριο.
Ακολούθησαν το Avenue du President Wilson μετά πέρασαν το Autoroute du Nord, πέρασαν το Peripherique καθώς το κόκκινο και το άσπρο αυτοκίνητο ακολουθούσαν, που προηγόντουσαν. Ο Lucas έπρεπε να τους ξεφύγει και στο Périph επιτάχυνε για να τους προσπεράσει. Η Gisèle άρπαξε το υποβραχιόνιο νευρικά, και κρατήθηκε όταν ο οδηγός έστριψε στο Avenue de la Porte d’Asnière και όταν πέρασε το κυκλικό κόμβο επιτάχυνε. Έβρεχε ακόμα και όταν σταμάτησε σε ένα σταυροδρόμι, υδάτινα σχέδια εμφανίστηκαν στο δρόμο. Ο Lucas ξεκίνησε με δεύτερη, όταν το τελευταίο αυτοκίνητο πέρασε από μπροστά τους, δεν ήθελε να δώσει την ευκαιρία στου θαυμαστές να τους προφτάσουν, και μετά στη λεωφόρο Malesherbes.
Ο Liam ετοιμάστηκε. Σχεδόν έφταναν. Είχαν κάνει αυτήν την διαδρομή χιλιάδες φορές. Σαν μικρό παιδί γύρισε στους άλλους και τους είπε ότι έφταναν. Μετά από τον κυκλικό κόμβο, θα έβλεπαν το Arc de Triomphe. Αλλά κανένας δεν ήταν πραγματικά δεκτικός με την χαρά τους που έφτασαν στο Παρίσι.
Ο Lucas έκανε τον κύκλο και στα μισά του δρόμου δεν του ήταν έκπληξη που είδε το κόκκινο αυτοκίνητο που διέσχιζε το γκαζόν του κυκλικού κόμβου κατευθείαν μπροστά τους και ακολούθησαν στη λεωφόρο. Ο Lucas πάτησε για άλλη μία φορά το φρένο. Και το διπλανό τους αυτοκίνητο τους κόρναρε. Ενώ έπαιρναν την στροφή του Wagram Avenue, το όχημα έφυγε λίγο εκτός ελέγχου αλλά ο οδηγός πήρε γρήγορα ξανά τον έλεγχο του αυτοκινήτου.
- Είναι άρρωστοι;! Φώναξε ο Liam.
- Μας ακολούθησαν από το αεροδρόμιο, τον ενημέρωσε ο Gregor.
Το Arch de Triomphe εμφανίστηκε μπροστά τους αλλά ξαφνικά ο Liam δεν αισθάνθηκε ικανοποίηση γι αυτό. Το άσπρο αυτοκίνητο προσπάθησε να τους προσπεράσει παρά την βροχή, ο Lucas πήγαινε ακόμα πιο γρήγορα. Τότε ο Liam έκανε μία λυπητερή διαπίστωση ότι είχαν φτάσει στο Παρίσι. Την πιο όμορφη πόλη στο κόσμο. Αλλά μία πόλη που δεν θα έβλεπε. Μία πόλη όπου οι θαυμαστές θα τους ακολουθούσαν νύχτα, μέρα. Άρχιζε τώρα, πως θα ξέφευγαν από τη λεωφόρο. Με κάθε σταυροδρόμι, προσευχόταν να μην συνέβαινε κανένα περιστατικό επειδή τα δύο αυτοκίνητα με τους θαυμαστές δεν θα σταμάταγαν και δεν θα τηρούσαν την προτεραιότητα που έχουν οι δεξιοί.
Place d’Israel. Place du Brésil. Rue de Prony. Rue de Courcelle. Rue Theodore de Banville. Rue Théodule Ribot. Rue des Renaudes. Place des Ternes. Rue de Troyons and Rue Beaujon. 10 περιπτώσεις που θα μπορούσε να είχε δημιουργηθεί ένα ατύχημα.
Τότε ο Lucas άναψε τον δείκτη του – μία λεπτομέρεια όπου οι θαυμαστές το εντόπισαν- για να στρίψουν στο Avenue Hoche από το Rue de Tilsitt. Το κόκκινο και το άσπρο αυτοκίνητο οδηγούσαν γρήγορα σε αυτόν τον δρόμο. Το ταξί έκανε το ίδιο, προκειμένου να αφήσει τους θαυμαστές μπροστά από το ξενοδοχείο πριν το συγκρότημα κατέβει από το φορτηγό.
Κοντά στο ξενοδοχείο, ο Lucas δεν φοβόταν τα αυτοκίνητα, αλλά τους θαυμαστές που πλησίασαν πάρα πολύ το Caravel, που ήταν ακόμα σε κίνηση. Πήγε μέχρι την λεωφόρο και πάρκαρε στην είσοδο του Royal Moncea, κάτω από τις κραυγές χαράς τον οπαδών.
Ο Liam, ο Theo, ο Gregor και ο Gunther κοίταξαν με έκπληξη όλα αυτά τα κορίτσια, και το γκαζόν που χώριζε τον δρόμο από το ξενοδοχείο. Μερικοί είχαν υπνόσακους και κουβέρτες επιβίωση, ασφαλής κάτω από μεγάλες ομπρέλες. Σε άλλους τα μαλλιά ήταν μουσκεμένα από την βροχή. Όλοι έμοιαζαν παγωμένοι, τυλιγμένοι με τα παλτό τους, και τυλιγμένοι δυο τρεις στη σειρά με ένα μακρύ κασκόλ. Αλλά όλοι λαμποκοπούσαν και έκαναν νευρικές κινήσεις. Η ασφάλεια του ξενοδοχείου βγήκε έξω και τους ζήτησε να μείνουν πίσω από την ταινία στο γκαζόν. Ο Jaki βγήκε από το βαν και πήγε στο γραφείο υποδοχής μαζί με τον Derek.
Ένα γκρουπ από θαυμαστές ξεκίνησαν το ρεφρέν από ένα τραγούδι τους το “Just For You (I Am here)” [Μόνο για εσένα (Είμαι εδώ)] και όλοι άρχισαν να τραγουδούν.

Είμαστε εδώ!
Μόνο για εσάς!
Θα δούμε βαθιά μέσα σας!
Δεν είστε μόνοι!
Στον κόσμο!
Η καρδιά σας χτυπάει με κάθε λόγο μας!

Ο Liam τους χαμογέλασε αλλά δεν μπορούσαν να τον δουν. Τραγούδησε χαμηλόφωνα ‘Δεν μπορώ να μείνω για πάντα ... Αλλά μέχρι να αισθανθείς καλύτερα… Θα μείνουμε μαζί’ Αυτό το τραγούδι, το είχε γράψει για την Anaïs αλλά περισσότερο για τους θαυμαστές τους. Για να τους πει ότι πάντα θα είναι το πλευρό τους. Ακόμα και αν σωματικά μείνει μόνο για μια στιγμή, όλες αυτές οι σκηνές που τους περίμεναν στο αεροδρόμιο, έξω από το ξενοδοχείο, ο χώρος της συναυλίας, κάτω από το χειρότερο καιρό αν είναι δυνατόν, θα τα κρατούσε όλα αυτά μαζί του. Και όταν δεν ήταν σε περιοδεία σκαφτόταν όλους αυτούς τους θαυμαστές οι οποίοι έδιναν τόσο πολύ χρόνο και έδιναν την ζωή τους γι αυτόν, για το συγκρότημα και για την μουσική τους.

Δεν είστε μόνοι!
Στον κόσμο!
Η καρδιά σας χτυπάει με κάθε λόγο μας!
Θα μείνουμε για πάντα!
Μέχρι να αισθανθείτε καλύτερα! Φώναξαν το ρεφρέν
Θα μείνουμε μαζί!

Προσαρμόζονταν στους στοίχους. Είχαν πραγματικά τους καλύτερους θαυμαστές του κόσμου. Τα αγόρια φαινόντουσαν συγκινημένα από τα αφιερώματα των θαυμαστών τους, αλλά η Gisèle δεν φαίνεται να είχε συγκινηθεί, η οποία είχε επηρεαστεί από το ταξίδι. Τα συγκρότημα είχε ήδη ξεχάσει ότι κόντεψαν να πεθάνουν από τους θαυμαστές τους που τους αγάπαγαν τόσο πολύ. Η Gisèle το έβρισκε απαράδεκτο το γεγονός ότι θα μπορούσε κανείς να παίζουν με τη ζωή των ανθρώπων. Την ζωή του οδηγού, του Jaki, του συγκροτήματος, την δικιά της και των υπόλοιπων… Ευτυχώς που είχαν φτάσει ασφαλής. Αλλά οι έφηβοι που τραγούδησε το ρεφραίν του τραγουδιού, το χειρότερο ήταν ότι τραγουδούσαν λάθος, της την έδινε στα νεύρα. Ξέρανε ότι ήταν εκεί, και θα έμενα για πάντα. Δεν χρειάζονται να ουρλιάζουν έτσι. Λοιπόν, ήταν προφανές: η μπάντα εκτίμησε πολύ την επίδειξή τους. Ανησύχησαν για αυτούς όταν τους είδαν να τρέμουν τα κόκαλα τους, να βήχουν, να παγώνουν, να φτερνίζονται…
- θα υπογράψουμε μερικά αυτόγραφα απόψε, πρότεινε ο Théo στην Gisèle.
- Όχι, αύριο. Θα πάμε να φάμε τώρα, και για να μιλήσουμε για το αυριανό πρόγραμμα.
- Δεν είμαστε ούτε 5 εκ. Μακριά τους, ο Gunther επεσήμανε.
- Ο Saly είπε αύριο. Τέλος πάντων, ακόμα και αν υπογράψετε μερικά αυτόγραφα απόψε, θα περιμένουν μέχρι αύριο για να σας ξαναδούν. Τους ξέρεται… πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι ανάγκη να μας ακολουθούν από το αεροδρόμιο ή να περιμένουν δύο μέρες μπροστά από το ξενοδοχείο. Μπορεί να είναι εκεί χωρίς να ενοχλούν.
Σε κάποια σημεία δεν ήταν λάθος. Αλλά οι θαυμαστές είναι οξύς. Και ήταν χαρούμενοι να τους βλέπουν να βγαίνουν από το αυτοκίνητο. Και στην συνέχεια να περιμένουν τον Liam για να τους χαιρετήσει από το παράθυρο του δωματίου του. Στη συνέχεια, ένα αυτόγραφο ή μια φωτογραφία, την επόμενη ημέρα. Δεν θα απαλλαγόντουσαν από αυτούς τόσο εύκολα. Δεν ήταν σίγουρο αν τα σχέδια των manager θα πετύχαιναν στο μέλλον.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Fri May 28, 2010 3:24 pm

Anaïs Parïs
Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2007.
19.45

Η Anais έκλεισε το τηλέφωνο και πήδηξε από το κρεβάτι της. Πήγε κάτω στο ισόγειο, όπου η Anita Paris είχε το κατάστημα της. Η μητέρα της πήγαινε μία πιατέλα κέικ στην Aliz και τον Hellström.

- Έφτασαν! Φώναξε παίρνοντας κάτι κουτιά από το ντουλάπι στον τοίχο.
- Το κέικ είναι έτοιμο, χαμογέλασε η Anita και πρόσφερε στην κόρη της. Ήξερε ότι τα μικρά κέικ ήταν το μόνο πράγμα που την κρατούσε σπίτι. Πάντα έπαιρνε κάποια γλυκά για τους φίλους της, όπου και αν πήγαινε. Και αν δεν είχε πρώτα να κλείσει τα κουτιά σε συσκευασίες, θα έτρεχε κατευθείαν στο αυτοκίνητο, με κατεύθυνση: την πρωτεύουσα!
Η Anita κοίταξε την κόρη της σχεδόν με θαυμασμό. Ήταν τόσο ήρεμη και έβαζε με προσοχή τα κέικ στο κουτί, και μετά το επόμενο. Δεν είχε ποτέ ξανά τόσο υπομονή και τόσο αυτοέλεγχο. Είδε σε αυτήν την στάση του Martial Arts (Πολεμικές Τέχνες) ζεν φιλοσοφίας που την είχε διδάξει ο πατέρας της. Ο Rob Paris δεν ήταν παρόντας στην καθημερινή ζωή της κόρη του, αλλά ήταν παρόν σε κάθε κίνηση που έκανε. Και αυτό την καθησύχαζε. Της είχε πει τόσες φορές ότι ο τρόπος ζωής της πήγαινε εναντίον στις αρχές εκπαίδευσης ενός μικρού κοριτσιού…
Η Anita ήταν έφηβη όταν απέκτησε την Anais. Άρχισε να ανακαλύπτει την ζωή. Ανακάλυψε την αγάπη κατά την διάκια μιας καλοκαιρινής εργασίας στο Cultural Center (Πνευματικό Κέντρο) της Στοκχόλμης. Στην Γαλλία ζούσε με τους θείους της, στο μεγάλο σπίτι της Milly La Forêt. Ζούσαν από το ταλέντο του θεραπευτή, πουλούσαν μέσα έννομης προστασίας των φυτών και έδιναν μερικές συμβουλές για την καρδιά, το οποίο κόστος είχε η φήμη της μάγισσας. Στη συνέχεια, η Little Analynn παρακολουθούσε από τις σκάλες όπου παντρεύτηκε, άπιστη και παραπλανημένη γυναίκα, που ήρθε να δει τους θείους τις για να τους ζητήσει θεραπεία καθώς οι ζωές τους εξαρτιόταν από αυτό. Όλοι ήταν απελπισμένοι και τρομερά δυστυχισμένοι. Τότε ορκίστηκε στον εαυτό της ότι ποτέ δεν θα ζούσε σαν και αυτές τις γυναίκες. Ότι δεν θα παντρευόταν ποτέ, δεν θα γινόταν σπιτονοικοκυρά και δεν θα ζούσε μία ζωή βαρετή σαν κόλαση.
Βρήκε την ευτυχία στην Σουηδία. Όταν συνάντηση την Glam Rock'n'roll μπάντα Danger, οι οποίοι έκαναν συναυλία στο Sergels Torg, το πλάτωμα μπροστά από το Πολιτιστικό Κέντρο της Στοκχόλμης. Η Anna έγινε φίλη αμέσως με τον κιθαρίστα, τον Rob Paris, και ανακάλυψε την μεγάλη αγάπη στα χέρια του. Αλλά μια αγάπη που κανένας δεν ήθελε να είναι φυλακισμένος. Και οι δύο αγαπούσαν την ελευθερία τους. Απιστία επιβλήθηκε μεταξύ τους. Το ζευγάρι είχε χτιστεί με διαφορετικές βάσεις. Ο καθένας πραγματοποιούσε την ζωή του, τα όνειρά του, την καριέρα τους. Ακόμα και όταν η Anna απέκτησε την Anaïs, ακόμα και όταν οι Danger είχαν γίνει διάσημοι παγκόσμιος, ακόμα και όταν έγινε διάσημη συγγραφέας ονόματι Anita Paris, δεν είχε σκεφτεί να αφήσει το μικρό χωριό που ζούσε με τον ‘σύζυγο της’. Επιπλέον, είπαν ότι ήταν αντρογύνου αν και δεν είχαν παντρευτεί στην πραγματικότητα.
Η μικρή Anaïs μεγάλωσε σε αυτόν τον καλλιτεχνικό κόσμο, το μουσικό και κινούμενο κόσμο. Ταξίδευε με την μητέρα της, έκανε περιοδεία με τον πατέρα της, έμαθε τα φυτά και τα μυστικά τους, το μαγείρεμα, το ράψιμο, την ανάγνωση… Δυστυχώς, όπως και την μητέρα της την είχαν βάλει στην άκρη. Αν δεν ήταν λόγω τις φήμες για την οικογένεια της, ήταν λόγω τις φήμες για τον πατέρα της ότι είχε κριθεί πρεζάκιας, αλκοολικός ή ομοφυλόφιλος, ή για το λόγω ότι η ίδια δεν ήταν κοινό κορίτσι. Συχνά πήγαινε στο σχολείο με ρούχα που είχε ράψει ή διακοσμήσει η ίδια και αυτό κόστισε το παρατσούκλι που της είχαν βγάλει Anaïs Bizarre (Anaïs Παράξενη).
Ευτυχώς, η μικρή Anaïs ήταν μακριά από ταλαιπωρία το να είναι το κέντρο όλων των ματιών και όλες τις κριτικές. Από πολύ νωρίς η μάνα της, της είχε εξηγήσει ότι οι άνθρωποι πάντα κοιτάνε κάποιον που είναι διαφορετικός από αυτούς. Δεν ήταν κακό πράγμα, ήταν μάλλον φυσιολογικό. Οι νέοι φίλοι τις δεν είχαν συνηθίσει να βλέπουν είδη ένδυσης σαν το δικό της. Όπως το μαύρο φόρεμα πάνω στο οποίο είχε ράψει κόκκινες φράουλες. Γελάγανε επειδή οι φράουλες ήταν στραβά κομμένες και δεν είχαν το ίδιο μέγεθος. Αλλά δεν απελπιζόταν, αυτά τα παιδιά σίγουρα δεν είχα φράουλες στον κήπο τους. Δεν γνώριζαν ότι στους κήπους, οι φράουλες δεν μεγαλώνουν στο ίδιο σχήμα όπως τα βιβλία, ούτε κατακόκκινες, ούτε το ίδιο μέγεθος. Δεν ήταν σοβαροί, αν δεν την έκριναν. Επιπλέον, δεν άρεσαν σε όλους τα ίδια πράγματα. Γεύσεις, χρώματα, μουσική ... θα ήταν βαρετό αν σε όλους άρεσαν τα ίδια χρώματα ή εάν υπήρχε ένα είδος μουσικής. Η Anaïs είχε μάθει ότι στον καθένα αρέσουν διαφορετικά πράγματα. Και αν στα άλλα παιδιά δεν άρεσαν οι φράουλες, σε αυτή δεν της άρεσαν αυτοί. Αν δεν τους άρεσε το φόρεμα της, αυτή το έβρισκε πολύ όμορφο. Της θύμιζε το “Strawberry Field”, ένα τραγούδι των Beatles το οποίο το τραγούδαγε ο πατέρας της όταν πήγαιναν στη Σουηδία. Πάντα διασκέδαζε εκεί.
Και ακριβώς, γι αυτό το θέμα, η Anita της είχε εξηγήσει ότι τα άλλα παιδιά δεν ήταν τόσο χαρούμενα όσο αυτή. Και οι δύο είχαν πολύ πλάκα: μαγείρευαν, έραβαν, έπαιζαν κιθάρα και πιάνο, τραγουδούσαν, διάβαζαν ιστορίες… Με το βιβλίο στο χέρι, στεκόταν στα παλιά κρεβάτια στη σοφίτα, έφτιαχναν σκηνές από το Treasure Island ή Alice in Wonderland. Με γούνα και γυαλιά ηλίου, έπαιζαν rock'n'roll και φαντάζονταν ότι έκαναν συναυλία μπροστά σε περισσότερο κόσμο από ότι είχε ο πατέρας της. Ή, φόραγαν βραδινά φορέματα, έφτιαχναν τα μαλλιά τους, ευχαριστούσαν το φανταστικό κοινό τους για την θαυμάσια τιμή που είχαν κερδίσει .η ζωή τους είχε φτιαχτεί με πολύ φαντασία. Και, επίσης, ταξίδευαν, συναντούσαν ανθρώπους, επισκέπτονταν πόλης. Ίσως η Anaïs να μην έβλεπε τον πατέρα της, αλλά όταν τον συναντούσε, διασκέδαζαν όλη την νύχτα.
Τέτοιες λέξεις άφηναν έκπληκτο το στόμα ενός μικρού κοριτσιού αλλά η Anita ήξερε ακριβώς γιατί το είπε. Δεδομένου ότι κανένα παιδί δεν ήθελε να παίξει μαζί της στο χωριό, η Anaïs περπατούσε μόνη της με τις μαύρες γάτες και της και μία μέρα τα βήματα της την οδήγησαν σε ένα νεκροταφείο. Εκεί είχε βρει παρέα, είχε γνωρίσει την Emma, μία γριά γυναίκα που είχε ζήσει τον πόλεμο, την Αντίσταση και είχε χάσει τους αδερφούς και τις αδερφές της που είχαν πολεμήσει για την χώρα. Δεν είχε οικογένεια πια και πλέον ήταν αδύναμη. Η μικρή Anaïs την είχε βοηθήσει να κουβαλήσει κάτι ποτιστήρια και της πότιζε τα λουλούδια που κόμιζαν τον τάφο, καθώς η Emma της έλεγε περιπέτειες από την ζωή της. Για την Anaïs, το νεκροταφείο δεν ήταν ένας γλαυκός χώρος. Ήταν ο χώρος που αναπαύονταν τα άτομα που είχαμε αγαπήσει. Είχε βοηθήσει πολλές κυρίες και άκουγε τις ιστορίες τους σαν ανάγνωση κάποιου παραμυθιού. Μία φορά, με κάποια από αυτές, πέρασε μπροστά από τον τάφο ενός έφηβου που είχε αυτοκτονήσει. Ήταν δεκαέξι χρονών και από ότι ήξερε η κυρία από μία φίλη της, δεν ένιωθε ποτέ καλά για τον εαυτό του. Δεν είχαν τίποτα να πουν για αυτόν. Δεν είχε ξεκινήσει την ζωή του. Μόνο οι γονείς του είχαν έρθει να του αφήσουν λουλούδια την ημέρα των γενεθλίων του και των Αγίων Πάντων. Ήταν απέναντι από τους τάφους του αδερφού και του συζύγου της Emma, όπου γείτονες και συγγενείς των χαμένων στη μάχη πήγαιναν να τους επισκεφτούν, και έλεγαν στην Anaïs τις περιπέτειες τους της Αντίστασης κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το νέο αγόρι αναπαυόταν εκεί μόνος, κανείς δεν τον θυμόταν και δεν είχε κάνει τίποτα στην ζωή του. Εκτός από το να πεθάνει. Η Anaïs έβρισκε πολύ λυπητερό το γεγονός ότι κανείς δεν είχε να πει τίποτα γι αυτόν. Γι αυτό το λόγο αποφάσισε να κάνει σπουδαία πράγματα στη ζωή της, έτσι με αυτό τον τρόπο, μετά τον θάνατό της, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να της αφήνουν λουλούδια στον τάφο της και να κάθονται για λίγο και να λένε κάποια πράγματα γι αυτήν, για την υπέροχη αυτή γυναίκα και για τα πράγματα που είχε κάνει.
Σήμερα, δεν ήταν δεκαοκτώ αλλά αν την κοίταζες, ο καθένας θα έβλεπε την θαυμάσια γυναίκα που είχε ονειρευτεί να γίνει. Όλες οι κριτικές και οι δύσκολες στιγμές που είχε ζήσει δεν την είχαν κατεδαφίσει. Αντιθέτως, την είχαν κάνει ένα δυνατό νέο κορίτσι που είχε χτίσει το μέλλον της. Έκανε διάφορες εικονογραφήσεις για περιοδικά ή εμπορικά σήματα.
Η Anita είχε ευχηθεί για την κόρη της μία πιο εύκολη ζωή. Αλλά είχε καταλάβει πολύ καλά ότι η Anaïs ένιωθε απελπίστηκα ερωτευμένη με έναν τραγουδιστή. Πάντα αγαπούσε μόνο μουσικούς. Ένιωθε καλά μόνο με καλλιτέχνες, στους θορύβους των rock'n'rolls συναυλιών. Ένιωθε ασφαλή μόνο στην ζεστασιά των παρασκηνίων ή την φρεσκάδα της σουίτας σε ένα ξενοδοχείο τριών αστέρων. Το συγκρότημα του αγοριού της ήταν η οικογένεια της. Ήταν χαρούμενη με τους Japan Road όπως ήταν η Anita με τους Danger. Ήταν ο μικρός τους κόσμος. Εντελώς διαφορετικός από εκείνον που ζούσαν η πλειοψηφία των ανθρώπων. Μερικοί θαύμαζαν την ζωή τους, επειδή τους έκανε να ονειρεύονται. Άλλοι είχαν σταματήσει να ονειρεύονται εδώ και καιρό. Πικρή και γεμάτη λύπη, μισούσαν αυτή την ζωή που ήξεραν ότι δεν θα ζούσαν.
- Έλα, πάμε. Ξαφνικά φώναξε η Anaïs στα γερμανικά. Γεια μαμά, θα σε δω σύντομα. Συνέχισε στα σουηδικά καθώς έσφιγγε την Anita στην αγκαλιά της.
- Καλή διασκέδαση, γλυκιά μου, η Anita απάντησε, και της έδωσε ένα πεταχτό φιλί στα χείλι. Συχνά χωρίζονταν, αλλά η σχέση τους παρέμενε καλή.
Ο Helström έβαλε μπροστά το αυτοκίνητο. Παλαιότερα, ήταν σωματοφύλακας Anita, όταν εκείνη πήγαινε στη Σουηδία. Τώρα φρόντιζε την Anaïs. Ο Rob και η Anita ήξερε ότι η κόρη της ήταν ασφαλής μαζί του. Η ζωή της δεν ήταν πραγματικά σε κίνδυνο αλλά υπήρχαν γύρω της θαυμαστές των Danger ή των Japan Road και παπαράτσι.
Η Aliz έλεγξε ότι τα έντυπα κράτησης του ξενοδοχείου ήταν ακόμα στο πορτοφόλι της. Πριν από μερικά χρόνια, ήταν μέλος της διαχείρισης των Danger στη Γερμανία. Και για δύο χρόνια, από τότε που η Anais δημοσίευσε τις ζωγραφιές και τα σχέδια της είχε γίνει manager της. Μερικές φορές ήταν απλά promi-sitter ( promi= celeb στα γερμανικά) καθώς στην Anaïs άρεσε να της τηλεφωνεί. Ήταν μία γερμανική λέξει που είχε εφευρεθεί και απευθυνόταν στα άτομα που δούλευαν για διασημότητες. Οι διάσημοι καλλιτέχνες δεν μπορούσαν να πάνε για ψώνια στο σουπερ μάρκετ της συνοικία τους ή να αγοράσουν ψωμί από τον φούρνο χωρίς τον κίνδυνο να προκαλέσουν ταραχές. Τότε είχαν αυτό το είδος προσωπικού. Και στην περιοδεία, χρειάζονταν πάντα ένα είδος νταντάς, ιδιαίτερα οι καλλιτέχνες που είχαν αφήσει την εφηβεία τους.
Η Anita τους συνόδευσε μέχρι την πόρτα και κοίταξε την κόρη της να φεύγει, με ένα χαμόγελο στα χείλη τις. Ποτέ δεν στενοχωριόταν να την βλέπει να φεύγει, ήξερε ‘ότι θα ήταν με το αγόρι της και θα ήταν χαρούμενη αυτήν την εβδομάδα.
Η Anaïs μπήκε γρήγορα μέσα στο αυτοκίνητο και άφησε την μεγάλη Chanel μαύρη τσάντα δίπλα της.
- Βάλε την θέρμανση, ζήτησε στον Hellström, τρίβοντας τα χέρια.
- Αναμμένο είναι, θα ζεστάνει αργότερα, όταν ξεκινήσουμε.
- Αλήθεια, έπρεπε να είχες φορέσει ένα παλτό, της είπε η Aliz.
- Είσαι τρελή; Τι το φοράω το φόρεμα, αν πρέπει να το καλύπτω κάτω από το παλτό.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Sat May 29, 2010 4:30 pm

Η Aliz κοίταξε προς τον ουρανό κουνώντας το κεφάλι, καθώς η Anaïs βολεύτηκε στο δερμάτινο κάθισμα της Mercedes με ένα βιβλίο. Μέχρι στιγμής διάβαζε το έργο του William Tennesse, στα αγγλικά. Ήταν στ έβδομο κεφάλαιο: In The Bar of a Tokyo Hotel (Στο μπαρ του ξενοδοχείου στο Τόκιο). Στην Ιαπωνία. Της άρεσε αυτή η χώρα. Και ο πολιτισμός της… κοίταξε τα γράμματα στο εξώφυλλο. Τόκιο. Ιαπωνία. Ιαπωνία. Japan Road. Liam ! γέλασε με αυτήν την ιδέα που σκέφτηκε. Άγγιξε το φουστάνι της. Στην πραγματικότητα, ήταν ένα μεγάλο μαύρο πουλόβερ με άσπρες ρίγες. Η μαύρη ζώνη ήταν μεγαλύτερη. Το πουλόβερ έφτανε μέχρι τον ημι-μηρό και το φορούσε σαν φουστάνι. Με ψηλές μπότες Dolce & Gabbana.
Αυτό το πουλόβερ ήταν ένα δώρο από τον Liam για τα γενέθλιά της. Αλλά δεν ήταν μόνο ότι της το είχε προσφέρει, αλλά το είχε σχεδιάσει ο ίδιος. Είχε περάσει όλη την ώρα του που ταξίδευε μέσα στο λεωφορείο και όλες τις μοναχικές του νύχτες στα ξενοδοχεία πλέκοντας ασταμάτητα κατά τη διάρκεια του Freiheit 189 European Tour. Το λάτρευε κυριολεκτικά αυτό το πουλόβερ. Και λάτρευε ότι ήξερε πάντα το τέλειο δώρο για να της προσφέρει. Δεν θα προτιμούσε ένα διαμαντένιο κόσμημα, και ο θεός ήξερε ότι είχε την οικονομική άνεση. Κάτι που είχε κάνει ο ίδιος, που του είχε πάρει πολύ καιρό, σήμαινε χιλιάδες πράγματα για αυτήν. Κάτι πολύ απλό στην πραγματικότητα. Τον φανταζόταν να φτιάχνει το πουλόβερ. Προσπαθούσε να το φτιάξει. Όπως προσπαθούσε να κάνει τα πάντα. Πάντα ήθελε όλα να είναι τέλια. Έσφιξε το βιβλίο, σαν να κρατούσε τον Liam, και σκεφτόταν ότι ήταν το καλύτερο αγόρι του κόσμου. Ακόμα και αν είχαν ζήσει πολλές δύσκολες στιγμές, άξιζε τα πάντα. Και μετά από όλα αυτά είχαν ζήσει, της φαινόταν ότι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τα πάντα τώρα. Αυτή την στιγμή, ένιωσε σαν να μιλούσε με την Emma. Αλλά είχε ζήσει τόσα πολλά πράγματα που μερικές φορές ένιωθε μεγαλύτερη. Μεγαλύτερη από τα άλλα κορίτσια της ηλικίας της.
Ήταν μόλις έντεκα όταν έφυγε για να μείνει για λίγα χρόνια στην Γερμανία., κοντά στο Μαγδεμβούργο. Η μητέρα της μαζί με δύο ροκ φίλους παρήγαγαν και οργάνωναν μία μουσική παραγωγή με τα έργα του Jim Morrisson. Μαζί είχαν βάλει στην μουσική τους μερικά ποιήματα του. Η παράσταση θα παιζόταν όλο τον χρόνο στο Festung Mark, ένα μεσαιωνικό φρούριο, όπου είχαν παιχτεί τα πιο σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα της πόλης. Η Anita είχε βάλει την Susane Kaulblitz να ζωγραφίσει τα διακοσμητικά, και η Anaïs ταίριαξε κατευθείαν με τους γιους της. Τα δίδυμα ήταν μεγαλύτερα από αυτή. Ο Liam και ο Théo. Πήγαινε σχολείο μαζί τους, στην κοντινή πόλη και είχε συνειδητοποιήσει πολύ σύντομα ότι ήταν διαφορετικοί. Του έκαναν κριτική στο κολέγιο όπως έκαναν και σε αυτήν στη Γαλλία. Αλλά ήταν δύο. Όταν γύριζαν από το σχολείο, δεν ήταν μόνοι, αναζητούσαν παρέα σε μεγάλες κυρίες στα νεκροταφεία. Έμεναν μαζί, έτρωγαν, έκαναν γρήγορα τις ασκήσεις τους και έτρεχαν στα δωμάτια τους για να παίξουν μουσική.
Τα δίδυμα ήταν σαν και αυτήν. Ζούσαν μόνο για την μουσική, και εκτός από αυτό, τους άρεσε η ζωγραφική και του Liam του άρεσε το ράψιμο σαν και αυτή. Του άρεσε να κάνουν κοριτσίστικα πράγματα μαζί. Όπως να διαβάζουν το Cosmopolitan ή το Vogue να κοιτάνε καινούριες συλλογές. Έβρισκε τα ρούχα των κοριτσιών πιο ωραία από των αγοριών. Ακόμα και στις επιδείξεις μόδας. Μερικές φορές, ο ίδιος διακόσμησε τα ρούχα του για να γίνουν πιο ωραία.
Εφόσον οι μητέρες τους δούλευαν μαζί, η Anaïs πήγαινε στους Kaulblitz μετά από το σχολείο. Και σταδιακά, μία πραγματική φιλία δημιουργήθηκε ανάμεσα στα τρία παιδιά. Τα δίδυμα είχα το δικό τους συγκρότημα και έδιναν μικρές συναυλίες στα κλαμπ τις γειτονιάς, με το όνομα Black Questionmark (Μαύρο Ερωτηματικό). Η Anaïs τους αποθέωνε όπως αποθέωνε τον πατέρα της ου έπαιζε μπροστά από χιλιάδες κόσμο. Δεν της έκανε καμία διαφορά που οι φίλοι τις έπαιζαν μπροστά σε δέκα ή σε είκοσι άτομα. Για αυτήν ήταν ωστόσο αστέρια του rock'n'roll. Ειδικά από την στιγμή που δημιούργησαν ένα πραγματικό συγκρότημα με τον Gunther και τον Gregor. Ο Théo άφηνε το skateboard κάτω από το κρεβάτι και το συνθεσάιζερ του Liam ήταν εγκαταλελειμμένο στο υπόγειο. Τα δίδυμα δεν πήγαιναν πλέον στο skatepark. Περνούσαν τον χρόνο τους κάνοντας πρόβες στο γκαράζ που νοίκιαζαν στο Μαγδεμβούργο.
Μερικές φορές τα αγόρια προσκαλούσαν μερικές φίλες και την Anaïs και ήταν χαρούμενοι που είχαν παρέα. Αλλά τα καρότσια βαρεθήκαν γρήγορα. Δεν μπορούσαν να ακούσουν και να απολαύσουν την μουσική. Δεν μπορούσαν να πάρουν ένα βιβλίο να διαβάσουν ή να πάρουν ένα φίλο χαρτιού και να ζωγραφίσουν. Έπρεπε να μιλάνε πάρα το τραγούδι που τραγουδούσε ο Liam μέχρι που έκαναν τόση φασαρία που ο Liam τους ζήταγε να σκάσουν. Στην συνέχεια, έφευγαν. Και δεν επέστρεφαν. Η Anaïs τις μισούσε για την θλίψη που προκαλούσαν στους φίλους της. Τότε πήγαινε σε αυτούς τους αγκάλιαζε και τους φιλούσε. Και τους έλεγε ότι αυτά τα κορίτσια δεν άξιζαν ούτε ένα δάκρυ τους. Τέλος πάντων, αν δεν τους άρεσε η μουσική, τότε δεν τους άρεσαν αυτές. Έπρεπε πρώτα να τους αρέσει η μουσική.
Αυτή η πρόταση φάνηκε πολύ λαμπρή στα τέσσερα αγόρια και σταμάτησαν να νοιάζονται για τα κορίτσια. Μπαινόβγαιναν στις ζωές τους, αλλά είχαν την Anaïs. Ήταν η μόνη που έμενε πάντα μαζί τους. Και της άρεσε η μουσική πάνω απ’ όλα. Μερικές φορές αντικαθιστούσε τον Théo και έπαιζε κιθάρα για τον Liam ή αντικαθιστούσε τον Liam και τραγούδαγε για τον Théo. Οι τρείς τους ήταν συμπληρωματικοί. Είχε φτάσει την άνοιξη και λίγους μήνες αργότερα ανήκε στις ζωές τους αφού ήταν πάντα εκεί. Όλο και πιο συχνά κοιμόταν στους Kaulblitz επειδή το σχολικό λεωφορείο σταματούσε μπροστά ακριβώς από το σπίτι τους. Ήτα πιο πρακτικό για την Anita. Τα απογεύματα όταν δούλευε αργά, δεν χρειαζόταν να ξυπνήσει νωρίς για να πάει την κόρη της στο λεωφορείο. Όταν τηλεφωνούσε για να πει στην Anaïs ότι θα κοιμόταν στους Kaulblitz, γινόταν πάρτι. Έβλεπαν τα dvd του Liam από την Nena και τον David Bowie, ο Théo έπαιζε την κιθάρα, η Anais συνθεσάιζερ και ο Liam τραγούδαγε. Έπαιζαν μαζί μέχρι αργά το βράδυ. Και κανένας δεν τους έλεγε να σταματήσουν γιατί είχαν σχολείο την επόμενη μέρα. Όπως και η Anita, η Susane πίστευε ότι ήταν καλύτερο τα αγόρια να μάθουν τα όρια μόνα τους. Ήταν κουρασμένοι την επόμενη μέρα αλλά το μόνο που έκανε ήταν να τους ετοιμάσει ένα μικρό σνακ εάν δεν είχαν χρόνο για πρωινό. Και τους έλεγε ότι εάν δεν ήθελαν να είναι κουρασμένοι να πήγαιναν για ύπνο νωρίτερα. Σε περίπτωση που κοιμούνταν στο σχολείο θα έχαναν την σχολική χρονιά δεν ήταν σοβαρό. Θα έκαναν άλλον ένα χρόνο. Έτσι κι αλλιώς, δεν θα ήταν αυτή που θα έκανε έναν ακόμα χρόνο στο κολέγιο. Το να κάνουν έναν ακόμα χρόνο στο κολέγιο τους φρίκαρε.
Αλλά για την Anais και τα δίδυμα, ήταν κόλαση το να λιγοστέψουν τα βράδια τους. Μετά από μία προβολή των Ziggy Stardust, ο Liam να ονομάσουν αποφάσισε να ονομάσει το συγκρότημα Spiders From Mag. Είχε ήδη αποφασίσει το όνομα Black Questionmark, « Fragenzeichen », ένα τραγούδι της Nena, το είδωλο του. Την είχε δει σε μία συναυλία πριν από μερικά χρόνια και την είχε βρει καταπληκτική. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τραγουδούσαν μαζί τα τραγούδια της. Τότε, είπε στον εαυτό του ότι αυτό ήταν που ήθελε να κάνει. Νε είναι την σκηνή, να τραγουδάει, να χορεύει και να τραγουδάνε μαζί του… στο « Fragenzeichen » η Nena αναρωτιόταν για το μέλλον της, για τον χρόνο που περνούσε τόσο γρήγορα και το γεγονός ότι ήταν η μόνη που ήξερε τη ήταν καλό γι’ αυτήν. Ο Liam σκεφτόταν τα ίδια. Και απόψε, βλέποντας την δεύτερη ταινία του δεύτερου ειδώλου του είχε μία ιδέα. Σκέφτηκε να όνομα του συγκροτήματος του David Bowwie, Spiders Form Mars. Και το άλλαξε σε Mars for Mag’, για να είναι πιο κοντά στο Μαγδεμβούργο. Οι άλλοι δεν συμφώνησαν και δεν το βρήκαν καλό, αλλά λόγω της επιμονής και τον ενθουσιασμό του Liam και της Anaïs, συνθηκολόγησαν. Είδαν ότι κάτι συνέβη μεταξύ του Liam και της Anaïs.
Όταν έμενε με τα δίδυμα, κοιμόταν με τον Liam. Και πριν τον ύπνο, διάβαζαν. Το διάβασμα δεν ήταν κάτι που άρεσε στον Théo. Συχνά, αυτά τα βράδια, πήγαινε στο κέντρο της πόλης, γιατί ήξερε ότι ο αδερφός του δεν ήταν μόνος. Και αν έμενε στο σπίτι, έφευγε όταν άνοιγαν το βιβλίο και τους άφηνε να διαβάσουν. Ήταν δικιά τους στιγμή, και ο Liam λάτρευε τις φανταστικές ιστορίες που διάβαζε η Anaïs. Οι νουβέλες του Laurell K. Hamilton για την Anita Blake, κυνηγός βρικολάκων ή αυτοί της Anne Rice, για μάγισσες και βρικόλακες. Συχνά η Anaïs διάβαζε κεφάλαια χωρίς αυτόν και το βράδυ του έλεγε την περίληψη, τι είχε προκύψει, λες και κάποιος έλεγε τα επεισόδια τηλεοπτικής σειράς. Δεν είχε διαβάσει μαζί της το Interview With a Vampire (Συνέντευξη με έναν βρικόλακα), γιατί είχε δει την ταινία, ήταν αρκετό γι αυτόν, αλλά είχαν διαβάσει το Lestat, the Vampire. Σε αυτό το βιβλίο, είχε γίνει τραγουδιστής rock'n'roll και αυτό γοήτευε τον Liam. Αυτό το πλάσμα ήταν κομψό, έξυπνο, καλλιεργημένο, είχε γυρίσει στην ζωή χάρη της μουσικής. Ο Lestat ζούσε παρακμιακή ζωή και ζούσε κατά τη διάρκεια της νύχτας, κάτω από το φως του φεγγαριού. Η ημέρα ενοχλούσε τον Liam. Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της μέρας; Σχολείο, δουλεία… τίποτα καλό. Αντίθετα με την νύχτα. Ταινίες στη τηλεόραση, φίλοι έρχονται να δούνε τον πατριό του και έφερναν και απεριτίφ, διασκέδαζαν, πήγαιναν σε πάρτι, συναυλίες… στην πραγματικότητα, όλα συνέβαιναν κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Ο χρόνος πέρασε και όταν ήρθαν οι Απόκριες, ο Liam μεταμφιέστηκε σε βαμπίρ. Και ο Théo επίσης. Η Anaïs ήθελε να μεταμφιεστεί σε Elvira, η κυρία του σκότους. Έβαψε τα μαλλιά της και του Liam μαύρα. Στο μπάνιο τους πήρε πάνω από μισή ώρα για να μεταμφιεστούν. Χρησιμοποίησαν πούδρα και άσπρο make-up. Τα χείλη τους ήταν χρωματιστά με αίμα, κόκκινο κραγιόν, από τα οποία έβγαιναν τα δόντια των βρικολάκων. Η Anais είχε βάψει τις βλεφαρίδες της με μάσκαρα και είχε βάψει τα μάτια της με μαύρο Κολ. Ήθελε να κάνει το ίδιο και στα αγόρια, αλλά ο Théo της είπε ότι λίγο μαύρο ήταν αρκετό. Ο Liam από την άλλη ήθελε να μοιάζει με αληθινό βαμπίρ. Κοίταξε την Anaïs να το κάνει, ήταν επιδέξιος με το πινελάκι της μάσκαρας. Πλησίασε το πινελάκι στις βλεφαρίδες του, και γλίστρησε απαλά στις μακριές βλεφαρίδες του. Του άρεσε η απαλότητα και η μυρωδιά της πούδρας και των σκιών στα μάτια. Φαντάστηκε τον εαυτό του στην παλιά εποχή, όταν ο Lestat εμφανίστηκε στο δικαστήριο του Louis XV, στη Γαλλία.
Πέρασαν ένα ωραίο βράδυ. Τα δίδυμα δεν είχαν πολλούς φίλους εκτός από τον Gunther και τον Gregor. Τα παιδιά με τα οποία έβγαινε έξω ο Théo δεν ήταν πραγματικοί φίλοι. Αυτό το βράδυ ο Andi, Skull και ο Peter είχαν πάει στο πάρτι και η Anaïs είχε καλέσει την Mylène, ένα μικρό κορίτσι που η μητέρα της ήταν Γαλλίδα και την είχε βοηθήσει πολύ να βελτιώσει τα γερμανικά της. Μαζί είχαν γίνει ένα κουβάρι στην περιοχή. Είχαν πετάξει νωπά αυγά σε κάτι ομάδες παιδιών που τους ενοχλούσαν στο κολέγιο. Η Anaïs αναγνώρισε την Sabrina, η πρώην φιλενάδα του Theo που της είχε πετάξει ένα αυγό στο κεφάλι της πριν τρέξει στο αυτοκίνητο που την περίμεναν τα παιδιά. Και στο γκαράζ, ενώ η Anaïs και Mylène είχαν χτυπήσει την πόρτα και ζήτησαν αθώα καραμέλες, τα αγόρια είχαν κλέψει δύο μπουκάλια μπύρες. Τότε έφυγαν από το πάρτι και πήγαν στο δικό τους γκαράζ. Είχαν πιεί όσο πιο πολύ μπορούσαν, ιδικά ο Liam. Πήρε το μπουκάλι την βότκα και γέμισε το ποτήρι του, σιχτιρίζοντας πως ήταν η καλύτερη σαμπάνια από την Γαλλία όπου κανείς θα μπορούσε να την βρει στα Δικαστήρια. Γύρισαν τα μεσάνυχτα και ο Liam έκανε εμετό στον δρόμο. Οι γονείς του Andi, του Skull, του Peter, της Mylène, του Gregor και του Gunther ήρθαν αν τους πάρουν. Τα δίδυμα φοβόντουσαν αν πάνε πίσω στο σπίτι. Η Anaïs δεν είχε να αντιμετωπίσει την μάνα της αλλά παρ’ όλα αυτά φοβόταν την αντίδραση της κυρίας Kaulblitz. Ειδικά επειδή, όταν έφτασαν στο σπίτι, ο Liam έτρεξε και πάλι στο μπάνιο. Φυσικά, η Susane δεν κοιμόταν επειδή ήταν πολύ αργά και ανησυχούσε που τα παιδία της δεν είχαν γυρίσει. Ο Théo και η Anais πήγαν στα δωμάτιά τους, και δεν πρόσεξε ότι ήταν μεθυσμένα. Φαινόντουσαν μόνο κουρασμένοι και θα πήγαινε στο δωμάτιο της αν είχε δει τον Liam μαζί τους. Αλλά δεν ήταν εκεί. Περίμενε μέσα στο μπάνιο μέχρι η μάνα του να πάει για ύπνο. Εκείνη την στιγμή η Susane παρατήρησε την αγονία στο πρόσωπο του Liam και φαντάστηκε ότι τα παιδία είχαν μπλέξει σε μπελάδες και ότι ο Liam είχε ξυλοκοπηθεί. Φαντάστηκε τον γιο της κρυμμένο και τραυματισμένο στο μπάνιο. Με ανακούφιση διαπίστωσε πως δεν ήταν αυτό όταν άνοιξε την πόρτα. Ήταν απλά μεθυσμένος. Ο Théo και η Anaïs την κοίταξαν με γουρλωτά τα μάτια, περιμένοντας την έκρηξη της οργή της και την τιμωρία που θα ακολουθούσε. Αλλά τίποτα δεν ήρθε. Εκτός από έκπληξη. Η Susane τους ρώτησε αν την φοβόντουσαν τόσο πολύ και αν ήταν απαραίτητο να τους διπλοκλειδώσει στο μπάνιο. Τους είπε ότι και αν έκαναν δεν έπρεπε να την φοβούνται. Ήταν παράλογο. Ήταν η μητέρα τους, δεν είχαν τίποτα να κρύψουν από αυτήν. Αλλά είχαν ακούσει τους γονείς των φίλων τους να τους φωνάζουν τόσο πολύ ότι είχαν κάνει το χειρότερο πράγμα εκείνη την στιγμή.
- Ει, τι λέει ο David Bowie; Ρώτησε χαϊδεύονταν το μάγουλο του Liam. Αφήστε τα παιδία να είναι χαλαρά αφήστε τα παιδία να το χρησιμοποιήσουν… τραγούδησε πριν τους μεταφράσει το ρεφρέν του Starman. Αφήστε τα παιδιά να κάνουν ότι θέλουν και να περνάνε καλά στα πάρτι. Αν σας αφήνω να ακούτε αυτό το τραγούδι δεν είναι για να σας πω να κάνετε το αντίθετο…
Η Susane τους διαβεβαίωσε για άλλη μια φορά και τους πήγε στα κρεβάτια τους. Η Anaïs δεν άνοιξε το βιβλίο της αυτό το βράδυ. Το βαμπίρ ήταν δίπλα της, στο κρεβάτι της και ακόμα χωρίς make-up του θα ήταν πολύ λευκό. Ζαλιζόταν ακόμα και δεν μπορούσε να ορθώσει λέξη. Θυμάται την βραδιά αυτήν ως το βράδυ που έγινε θεραπεύτρια για πρώτη φορά. Είχε πάρει ένα μικρό μεταλλικό κουτί από την τσάντα της και είχε πάρει ένα σακουλάκι. Πήγε μια στιγμή για να βράσει νερό και γύρισα πίσω με ένα φλιτζάνι και μερικές καραμέλες γλυκόριζας που είχε βρει στο ντουλάπι.
- Αν φάω κάτι, θα κάνω εμετό, διαμαρτυρήθηκε ο Liam.
- Η Γλυκόριζα είναι καλή για την πέψη. Όπως και το τσάι, είπε δίνοντας του το φλιτζάνι. Στη συνέχεια πήγε και άνοιξε το παράθυρο.
- Ει, είσαι τρελή, κάνει κρύο.
- Έλα εδώ, πιες το τσάι κοιτάζοντας το φεγγάρι.
Επειδή επέμενε, πήγε κοντά στο παράθυρο. Πήρε την κουβέρτα από το κρεβάτι και τυλίχτηκε. Η Anaïs είχε το μεταλλικό κουτί δίπλα της. Ήταν δημιούργημα της μητέρας της που το πουλούσε στο μαγαζί. Γύρισε το μικρό κλειδί που είχε πάνω και άρχισε να παίζει την μελωδία του τραγουδιού των Nirnava. Του είπε να κοιτάξει το φεγγάρι. Η ακτινοβολία του θα του δώσει δύναμη και το φώς του θα σταματούσε τους αγώνες που έκανε. Ανάμεσα στο αλκοόλ και όλα τα άλλα πράγματα. Τραγούδησε τα λόγια του τραγουδιού.

Κάθομαι και πίνω τσάι
Αποστάζεται η ζωή που είναι μέσα μου
Κάθομαι και πίνω τσάι
Είμαι αναιμικό δικαιωμάτων

Είμαι τόσο κουρασμένος, δεν μπορώ να κοιμηθώ
Είμαι ψεύτης και είμαι κλέφτης!

Γέλασε στην τελευταία λέξη. Αντί για κλέφτης ήθελε να πει ληστής, και αυτό το βράδυ είχαν γίνει όλοι ληστές. Η φωνή της ήταν μαλακή στους τόνους του metal. Του Liam του άρεσε. Και με τον ίδιο τρόπο, το καυτό υγρό φαινόταν να ανακουφίζει το στομάχι του.
- Αναπνεύστε απαλά, τον συμβούλευσε. Σαν αν αναπνέεις την ενέργεια του φεγγαριού. Άδειασε όλο τον αέρα από του πνεύμονές σου και η ενέργεια που έχει θα σταλεί στο σώμα σου.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Wed Jun 02, 2010 5:15 pm

Δεν μπορούσε να πει ότι ξαφνικά αισθανόταν καλά, αλλά σταδιακά αισθανόταν καλύτερα. Το στομάχι του ήταν βαρύ, αλλά ήταν εντάξει. Όταν γύρισε το πρόσωπό του προς την Anaïs, συναντήθηκαν τα μάτια τους. Του έδωσε ένα μεγάλο χαμόγελο και ο Liam έσκυψε να φιλήσει τα χείλη που του χαμογελούσαν. Ήταν ένα πολύ ζεστό φιλί, αρωματισμένο με μέντα και γλυκόριζα. Ήταν Παρασκευή, ευτυχώς, δεν θα ξυπνούσαν νωρίς την επόμενη μέρα. Παρέμειναν για μία στιγμή έτσι, αναπνέοντας κοιτάζοντας το φεγγάρι., στην συνέχεια έκλεισαν το παράθυρο και γύρισαν στο κρεβάτι τους. Τυλίχτηκαν με το πάπλωμα, μπήκαν κάτω από τα σκεπάσματα και την φίλησε ξανά. Ο Liam ξύπνησε την επόμενη μέρα, κουρασμένος αλλά δεν ήταν άρρωστος πια. Αισθανόταν καλύτερα από τον Théo, ο οποίος είχε πιει λιγότερο από αυτόν.
Από αυτό το Σαββατοκύριακο και μετά, η Anais έγινε η κοπέλα του Liam και κράτησε την συνήθεια να φοράει make-up και μάσκαρα στα μάτια. Αυτό δεν έκπληξε τους συγγενείς του. Ο David Bowie, ο Mick Jagger, ο Rob Paris φόραγαν make-up. Στο κολέγιο, τα προβλήματα άλλαξαν. Τώρα δεν έκανα κριτική για την συμπεριφορά του, αλλά για τα μαλλιά του. Και αν δεν έκανα κροτική σε αυτόν, επιτίθονταν στην Anaïs.
- Το αγόρι σου μοιάζει με κοπέλα. Μια μέρα της είπε μία κοπέλα για να την κοροϊδέψει.
- Τουλάχιστον αυτός μοιάζει με κάτι, όχι σαν τον δικό σου. Της απάντησε. Δεν έκανε τίποτα αλλά είπε μόνο αυτήν την πρόταση στα γερμανικά, όπως έλεγε στον πατέρα της όταν έκανε κριτική με τον ίδιο τρόπο.
Η Anaïs ήταν κατά κάποιο τρόπο ερμητική στις επικρίσεις της, είχε συνηθίσει να τους αντιμετωπίζει και καθώς μεγάλωνε, ήξερε πώς να αντιδράσει και πώς να απαντήσει. Με τα αγόρια, είχε μάθει πώς να είναι εκδικητική. Περίμενε υπομονετικά, μέχρι κάποιος να πάει στο εστιατόριο όπου και ρίξει καθαρκτικό στην σάλτσα. Χρειαζόταν κάτι πικάντικο για να καλύψει την γεύση. Αυτή την μέρα, ο Liam είχε βάλει Κολ γύρο από τα μάτια του και εμφανίστηκε ακόμη πιο θηλυπρεπή από ό, τι συνήθως. Η Anaïs φορούσε το μαύρο την φουστάνι με τις φράουλες και για να προκαλέσουν τους άλλους μαθητές, φίλησε σκοπίμως τον Liam στην τραπεζαρία. Το σχέδιο τους λειτούργησε! Οι μαθητές μίλησαν άσχημα γι αυτούς και ένα αγόρι πέταξε –εύστοχα, φυσικά- ένα ποτήρι στον Liam στο οποίο εξακολουθούσε να υπάρχει νερό.
- Ω! φώναξε, προσποιούμενος ότι δεν το ήθελε. Ωχ, συγνώμη, δεν ήθελα να καταστρέψω το μακιγιάζ σου.
Ο Liam ήταν χαρούμενος. Η Anaïs σηκώθηκε και μίλησε μπροστά στους εφήβους που έτρωγαν ήσυχα.
- Τι συμβαίνει με αυτό το σχολείο; Φώναξε όρθια στην καρέκλα της. Τέντωσε το χέρι της και έδειξε τους μαθητές. Αν δεν σταματήσετε να μιλάτε κακά για εμάς, εύχομαι σε όλους σας να πάθετε… γαστρεντερίτιδα. Και γύρισε δες και ήθελε να ρίξει ένα ξόρκι σε όλους.
Μερικοί από αυτούς γέλασαν, οι άλλοι την είπαν παράφρων και ο επιτηρητής της είπε να κατέβει κάτω και να πάει στον διευθυντή. Προσποιήθηκε ότι δεν καταλάβαινε τα γερμανικά του και την συμβούλεψε στα αγγλικά να παραμείνει ήσυχη. Μερικά λεπτά αργότερα, όταν οι μαθητές ήταν αρκετά άρρωστοι και έφευγαν από το κυλικείο τρέχοντας προς τις τουαλέτες, κοίταγαν την Anaïs με ένα μίγμα φόβου και σεβασμού. Ήταν αλήθεια έτσι; Λεγόταν ότι η μητέρα της και αυτή είχαν απελαθεί από τη Γαλλία γιατί έκαναν μάγια. Έτσι είχε την δυνατότητα να κάνει μάγια. Οι καθηγητές εξήγησαν ότι σίγουρε έφταιγαν τα πιάτα που ήταν πολύ πικάντικο και τους έκανε άρρωστους. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έτρωγαν από το κυλικείο και κανένας δεν είχε αρρωστήσει. Πέρα από το να βρουν μία λογική εξήγηση οι έφηβοι παρατήρησαν ότι οι φίλοι της από την μπάντα δεν είχαν αρρωστήσει.
Μετά από αυτό, του έκριναν λιγότερο. Εκτός από τους γενναίους που ήθελαν να αντιμετωπίσουν την μάγισσα ή τον μάγο. Ο Andi είχε βάψει τα μαλλιά του ξανθιά πλατίνα σε αντίθεση με τα μαύρα μαλλιά του Liam και της Anaïs. Ο Théo ήταν ο μόνος που είχε κρατήσει τα ξανθά καραμελί ράστα του. Όταν έφτασαν το κολέγιο, τώρα τους είχαν ονομάσει η μπάντα του Harry Potter, τους ζητούσαν να πάνε στην πλατφόρμα 9 ¾ και να εξαφανιστούν. Είχαν ταυτίσει τον Liam ως τον Harry Potter, τον Théo σαν τον Ron, την Anais σαν την Hémione και τον Andi σαν τον Draco Malfoy. Τους έδειχναν από μακριά, αλλά όταν η Anaïs τους έδειχνε με το δάχτυλο θα ορκιζόταν ότι άκουγε κάποιους να τρέμουν. Ήταν ξανά η Anaïs Παράξενη. Αλλά ήταν διασκεδαστικό να είναι η Anaïs Παράξενη με τους φίλους της.
Αυτή ήταν η καλύτερη περίοδο της ζωής της. Μίλαγε άπιαστα γερμανικά, αν και δεν το έδειχνε στο κολέγιο. Είχε φίλους, παρακολουθούσε τις πρόβες των Spiders From Mag και κατά τη διάρκεια στο τέλος της εβδομάδας, πήγαινε στις συναυλίες τους. Έραβε με την μηχανή της Suzie, διάβαζε και συνέχιζε να ανακαλύπτει την αγάπη μαζί με τον Liam. Ήταν ένα τέλειο αγόρι και της άρεσε να τον φροντίζει ή να τον κοιτάζει όταν έπαιζε μαζί με τον αδερφό του. Ποτέ δεν μπλέχτηκε ανάμεσα σε αυτούς τους δύο. Όταν ο Liam ήθελε να μείνει με τον Théo, έβρισκε πάντα κάτι να κάνει. Ήταν πολύ νέοι, αλλά είχαν θέληση να ανακαλύψουν την ζωή. Ζούσαν μόνο για τα πάθη τους: την μουσική, τα είδωλα, την αγάπη και τα ταξίδια. Το ποιο μακρινό μέρος που είχαν πάει ήταν το Travemünde, ένα λιμάνι το οποίο ήταν μία ώρα από το Αμβούργο, εφόσον συνόδευε την Anaïs όποτε έφευγε για Σουηδία για να δει τον πατέρα της. Κάθε φορά, ο Liam είχε ένα κακό συναίσθημα, ότι η θάλασσα του έπαιρνε μακριά την φίλη του. Το πλοίο της TTLine, με το όνομα Nils Holgersson, ήταν τεράστιο και σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να το ακολουθήσει μέχρι το Trelleborg, μακριά στη Σουηδία. Αλλά όχι. Πάντα κατέληγε να εξαφανίζεται στον ορίζοντα. Την πρώτη φορά που χωρίστηκαν, ήταν Χριστούγεννα, μέχρι να επιστρέψει η Anaïs, ήταν κλειδωμένος στο δωμάτιο του. Έλειπαν ο ένας στον άλλον. Και ήταν τόσο ανυπόμονοι. Ο Liam είχε γράψει αυτό το τραγούδι που άρεσε πολύ στην Anais:

Lebe die sekunde
Lebe jeden Tag
Lebe jede Stunde
Wie du es auch magst
* το τραγούδι των Tokio Hotel Leb’ die Sekunde
Ζουν κάθε δευτερόλεπτο. Ζήσε την κάθε μέρα. Ζήσε την κάθε ώρα. Ζήσε όπως πραγματικά θες. Ήταν η φιλοσοφία του. Ήταν επίσης και ή φιλοσοφία της Anais. Και του συγκροτήματος. Δεν ήθελαν να περιμένουν να μεγαλώσουν για να ανακαλύψουν την αγάπη, τον έρωτα, τα πάρτι, το αλκοόλ, την μουσική, την ελευθερία… τα ζούσαν τώρα. Έκαναν ότι ήθελαν. Μακριά από το να είναι παραδείγματα, είχαν δοκιμάσει την επίδραση των διάφορων «χρωματιστών χαπιών» για να τονωθούν ή κάπνιζαν όταν ήθελαν να χαλαρώσουν. Αυτή την στιγμή, ο Théo έμενε στο κέντρο της πόλης και πέρναγε τις νύχτες τους με κορίτσια, όπου οι πανκ φίλοι του έμεναν έξω από την πόλη.
Άλλη μία χρονιά πέρασε και συνέχισαν να διασκεδάζουν και να απολαμβάνουν την ζωή. Ποτέ δεν είχαν σκεφτεί ότι η διαμονή της Anaïs στην Γερμανία ήταν για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Δεν ανησυχούσαν πολύ γι αυτό. Ωστόσο, ήταν σίγουροι ότι η Anita βλέποντα το θέαμα της Γερμανίας θα έμενε περισσότερο. Ήταν ένα τρομερό σοκ, όταν τους ανακοίνωσε την επιστροφή τους στην Γαλλία. Τα παιδιά καταστράφηκαν. Ευτυχώς, ήταν θερινές διακοπές, γιατί δεν θα είχαν την δύναμη να πάνε σχολείο. Η Anaïs και ο Liam πέρασαν όλες τις μέρες κλειδωμένοι στο δωμάτιο τους, κάνοντας έρωτα και κλαίγοντας, κρατώντας ο ένας τον άλλον.
Η Anaïs σοκαρίστηκε όταν ο Liam της είπε να χωρίσουνε όταν γύρισε από την πρόβα με τους Spiders. Πίστευε ότι μπορούσαν να ζήσουν όπως ζούσε η Anita και ο Rob, ο καθένας σε μία χώρα και παρόλα αυτά να ήταν μαζί. Αλλά ο Liam της εξήγησε ότι ήταν μόλις δεκατριών χρονών, και ήταν πολύ νέοι για να ζήσουν αυτού του είδους τη σχέση. Δεν γνώριζαν εάν θα ξανασυναντηθούν μία μέρα… και περιμένοντας αυτή τη μέρα, δεν μπορούσαν να σπαταλούν τον χρόνο τους. Έπρεπε να ζούνε το δευτερόλεπτο κάθε λεπτού, της κάθε ώρας και της κάθε μέρας. Σπαταλούσαν την εφηβεία τους και πήγαιναν ενάντια στις αρχές τους. Ο καθένας έπρεπε να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο. Αυτός είχε την μουσική και αυτή είχε τη ζωγραφική ή το ράψιμο. Της είπε ότι δεν ανησυχούσε γι αυτήν, ήξερε ότι ήταν δυνατή και μπορούσε να ζήσει χωρίς αυτόν. Είχε την οικογένεια της, την πατέρα της, την περιοδεία των Danger που την διασκέδαζε. Και δεν ήταν απαραίτητο να ανησυχεί γι αυτόν επειδή είχε τον Théo και τους Spiders.
Και οι δύο πείστηκαν μετά από αυτήν την συζήτηση. Ήθελαν να το πιστέψουν. Ήταν απαραίτητο να το πιστέψουν αφού θα χώριζαν. Ήταν καλύτερο να πιστέψου ότι ήταν εύκολο και ότι δεν ήταν σοβαρό. Ένα βράδυ, η Anais τον πήρε κάτω από το φεγγάρι και της είπε ότι όταν έχει φύγει, το φεγγάρι θα παραμείνει. Κάθε φορά που θα περνάει μπροστά από το παράθυρό του, προτού από αυτό, θα έχει περάσει είδη μπροστά από το δικό της παράθυρο, στην Γαλλία, και θα κουβαλάει τις σκέψεις της. Και τότε, θα έρχεται να θεραπεύσει την θλίψη του μα τις μαλακές ακτίνες του. Σαν βάλσαμο που επουλώνει τα καταστραμμένα χείλη. Γέλασε με αυτήν την σύγκριση και φίλησε τα χείλη της. Εντάξει, θα το θυμόταν. Και αυτή θα έκανε το ίδιο. Κάθε φορά που θα αισθανόταν άσχημα, το φεγγάρι θα της μετέφερε τις σκέψεις του.
Αλλά ο πραγματικός χωρισμός ήταν πολύ πιο αφόρητος από ότι είχαν φανταστεί. Πρώτα ήταν το γεγονός ότι η Anaïs είχε πάει να δει τον πατέρας της στην Σουηδία και είπε ένα σύντομο αντίο στον Liam από το πλοίο, ως συνήθως, επειδή σκεφτόταν ότι θα ξαναγύριζε στην Γερμανία. Αλλά είχε να ακολουθήσει την περιοδεία του πατέρα της, το πρόγραμμα ήταν στη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Φινλανδία και προς έκπληξη της είχε συναντήσει την μάνα της στο Λονδίνο και στο Nottingham. Από εκεί πήγαιναν πίσω στην Γαλλία.
Αν η ζωή τους προσαρμοζόταν στον κινηματογράφο, η οθόνη θα είχε χωριστεί σε δύο μέρη για να δείξει τον καθένα, που κάθονταν στα παράθυρά τους, ή έξω, κοιτάζοντας το φεγγάρι. Εμπνέονταν από την απαλότητα των ακτινών του και σαν βάλσαμο απλωνόταν σε όλο τους το σώμα. Ο Liam σκαρφάλωνε στην στέγη, για να είναι κοντά στο φεγγάρι. Και κοίταζε τον ουρανό. Όλα αυτά τα αστέρια ήταν όμορφα. Ήταν σαν μία φωτεινή αφίσα που έκανε χαρούμενο έναν μαύρο τοίχο. Ήταν σαν εκείνη να ήταν εκεί, οι γείτονες νόμιζαν ότι ήταν τρελός, αλλά ήταν εκεί, καθόταν στην στέγη, και της μιλούσε, της έλεγε για την μέρα του.
Όταν ήταν καλά, φανταζόταν ότι έβρισκε έναν μυστικό χώρο, στο φεγγάρι. Έφτιαχνε πολλές φανταστικές ιστορίες και δεν του φαινόταν απίθανο να πετάξει να βρει ένα μέρος. Ένα μέρος που θα ήταν μόνοι τους. Που κανένας δεν θα μπορούσε να τους χωρίσει. Όπως το τραγούδι της Nena, « Vollmond », όπου οι ερωτευμένοι πετούν μακριά στο φεγγάρι.
Και τις μέρες που ένιωθε άσχημα, αναρωτιόταν τι θα γινόταν αν πήδαγε από την στέγη. Θα πέταγε μακριά στο φεγγάρι; Αν πέθαινε θα πήγαινε σε ένα μέρος που τίποτα δεν θα πόναγε πια; Κάποτε, η Anais του είχε μιλήσει για ένα αγόρι που είχε αυτοκτονήσει. Το είχε βρει λυπητερό, επειδή δεν είχε αρχίσει την ζωή του. Είχε πεθάνει στα δεκαέξι του χωρίς να ξέρει όλα τα ωραία πράγματα της ζωής. Αλλά ποια ήταν τα ωραία πράγματα της ζωής; Ήταν μόνο δεκατριών και είχε ζήσει πράγματα που η πλειοψηφία των παιδιών δεν είχαν ζήσει: έβγαινε έξω την νύχτα, διασκέδαζε στα πάρτι, έπινε, έπινα πάρα πολύ και αρρώσταινε, κάπνιζε… και έπειτα, είχε αγαπήσει ένα κορίτσι και είχε κάνει έρωτα μαζί της. Ήταν το πιο όμορφο πράγμα στη ζωή του. Αλλά είχε τελειώσει. Και τον έκανε τόσο… άδειο. Σαν νεκρό. Λες και η καρδιά του δεν χτυπούσε πια. Έτσι θα αισθανόμαστε όταν πεθάνουμε; Σίγουρα. Δεν θα αισθανόμαστε τίποτα πια.
Αυτός δεν αισθανόταν ακριβώς τίποτα. Από το παράθυρο του δωματίου του Theo άκουε την κιθάρα. Ήταν η μουσική του τραγουδιού “Nothing's Like Before” (Τίποτα δεν είναι όπως πριν). Ήταν σίγουρο, τίποτα δεν ήταν όπως πριν. Είχε γράψει αυτό το τραγούδι πέρσι, αλλά ήταν για την επικαιρότητα. Ο Théo ήταν επίσης στενοχωρημένος όταν έφυγε η Anaïs. Και ήταν λυπημένος που έβλεπε τον Liam να υποφέρει τόσο πολύ γι’ αυτό. Και ο Liam στενοχωριόταν που έβλεπε τον εαυτό του λυπημένο. Ο Liam γέλαγε με αυτήν την κατάσταση. Όλοι ήταν στενοχωρημένοι και ήξεραν ότι και οι άλλοι ήταν στενοχωρημένοι. Δεν ήταν τρόπος αυτός να αισθανθούν καλύτερα κάποια μέρα.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Fri Jun 11, 2010 5:15 pm

- Anaizz, είπε κοιτάζοντας το φεγγάρι σαν να ήταν το πρόσωπό της. Στα γερμανικά τα S είναι το Z αν και ήξερε ότι έπρεπε να το προφέρει “anaïce” πάντα το πρόφερε με τον δικό του τρόπο. Μία μέρα εγώ και εσύ θα συναντηθούμε ξανά, της υποσχέθηκε. Αλλά, καθώς περιμένω, δεν μπορώ να περνάω πια όλες τις μέρες μου λυπημένος για εσένα, γιατί αυτό κάνει τους άλλους να στεναχωριούνται για εμένα όταν με βλέπουν λυπημένο. Παρόλα αυτά πρέπει να αισθάνομαι καλύτερα. Πραγματικά χαρούμενος, γιατί δεν μπορώ να κοροϊδεύω τον Théo, θα το γνωρίζει και θα είναι στενοχωρημένος. Και δεν θέλω να αισθάνεται άσχημα εξαιτίας μου. Έτσι και αλλιώς θα είμαστε εντάξει, είπε με ένα χαμόγελο. Μην ανησυχείς. Και εσύ, ξέρεις πάντα πώς να αισθάνεσαι καλύτερα. Ξέρεις πώς να θεραπεύεσαι γι’ αυτό δεν ανησυχώ ούτε για εσένα. Και θα εξακολουθούμε να επικοινωνούμε μέσω του φεγγαριού, αλλά χωρίς να είμαστε στενοχωρημένοι, εντάξει; Επειδή θα είναι καλύτερα και επειδή είναι απαραίτητο να απολαμβάνουμε κάθε δευτερόλεπτο, κάθε λεπτό κτλ., το ξέρεις το τραγούδι! Του φάνηκε ότι είδε το χαμόγελο της Anaïs όπως χαμογέλαγε όποτε άκουγε αυτό το τραγούδι. Ο Théo ήταν έκπληκτος και τον ρώτησε αν έχει νέα από την φίλη τους. Είπε πως είχε νέα και ότι η Anaïs του είπε να ζουν κάθε δευτερόλεπτο! Μετά από αυτό, ζήτησε στον Théo να παίξει το τραγούδι και τραγούδησε μαζί του. Αλλά ξαφνικά η μελωδία του φάνηκε πολύ αργή και λυπητερή. Δεν ήθελε πια να λέει ότι κάθε δευτερόλεπτο έπρεπε να το ζει όπως ήθελε. Ήταν αναγκαίο να γνωρίζουν ότι έπρεπε να ζουν κάθε παρούσα στιγμή, και αν δεν ζούσαν την στιγμή ήταν χαμένος χρόνος. Και τα δευτερόλεπτα που δεν απολάμβαναν χανόντουσαν και δεν θα ξαναέρχονταν. Στην συνέχεια είπε ότι ήταν απαραίτητο να ξαναγράψει το τραγούδι και να έκαναν μία καλύτερη και γρηγορότερη μουσική. Γιατί με αυτή την άκουγες και σε έκανε να πηδήξεις από την σκεπή! Είπε γελώντας όταν έφυγε από το δωμάτιο του Theo. Και γι’ αυτόν ήταν μεγάλη ανακούφιση να βλέπει τον Liam να γελάει ξανά και βρήκε την όρεξη να ξαναγράψει τραγούδια. Τότε ήξερε ότι όλα θα πήγαιναν στην θέση τους.
Σε αντίθεση με τον Liam, η ζωή της Anaïs είχε διαταραχές. Γυρίζοντας στο κολέγιο στη Γαλλία ήταν το χειρότερο απ’ όλα. Χειρότερο και από τον χωρισμό της με τον Liam. Μιλούσε άπταιστα αγγλικά, γερμανικά και σουηδικά και έτσι δεν χρειαζόταν να πάει στα μαθήματα ξένων γλωσσών. Το ίδιο έγινε και με τα μαθήματα της Ιστορίας, της Γεωγραφίας, της Τέχνης και της Μουσικής. Αλλά ήταν δεκατριών χρονών και έπρεπε να πάει σχολείο. Πήγε στην Σουηδία για τις διακοπές των Χριστουγέννων και εκεί γνώρισε τον Danny από το συγκρότημα Sister. Εμφανιζόντουσαν πριν από το σόου των Danger. Ήταν πολύ μεγαλύτερος από αυτήν. Ήταν δεκαοχτώ χρονών και εκείνη ήταν δεκαπέντε. Τον άφησε να την ξαπλώσει στο καναπέ στο δωμάτιο όπου έκανε πρόβες. Όπως τον άφησε στην συνεχεία να κάνει όλα αυτά που γνώρισε στην συνέχεια. Το Sex είχε γίνει για αυτή ένας τρόπος διαφυγής. Είχε πλάκα και δεν αισθανόταν άσχημα για αυτό. Δεν ήταν θέμα αγάπης, ούτε δενόταν με κάποιον. Έτσι δεν στενοχωριόταν όταν άφηνε αυτά τα παιδιά, γιατί όλα αυτά γινόντουσαν σε πάρτι στη Σουηδία, Αγγλία και Γερμανία. Και, φυσικά, δεν ήταν θέμα να κοιμηθεί με κάποιους ηλίθιους από το χωριό της. Έτσι και αλλιώς όλοι τους ήταν παρθένοι.
Όταν επέστρεφε στην Γερμανία, έμενε στο Βερολίνο. Μόνο μία φορά πήγε στο Μαγδεμβούργο, αλλά οι Kaulblitz δεν ήταν εκεί. Οι γείτονες της είπαν ότι ο μικρός Liam είχε δηλώσει συμμετοχή σε ένα τηλεοπτικό σόου. Είχε πάρει μέρος στο Γερμανικό Παιδικό Star Search και η κυρία ήταν σίγουρη ότι ο Liam θα κέρδιζε. Και η Anaïs ήταν σίγουρη. Ήταν χαρούμενη γι’ αυτόν. Θα γινόταν τραγουδιστής, ήταν αυτό που ήθελε. Ίσως να μπορούσε να σταματήσει το σχολείο, ο τυχερός. Δεν θα απελπιζόταν αν συναντούσε κάποια μέρα τους πρώην φίλους της, και εν τω μεταξύ συνέχιζε να διασκεδάζει.
Με εκείνο που είχε διασκεδάσει περισσότερο ήταν ο Landeberg. Ο Izzy, ο Rock και ο Kelii ήταν τρεις ροκάδες οι οποίοι έμοιαζαν και δεν παρέλειψαν να την εκπλήξουν. Βρήκε ανάμεσα τους την ιδιαίτερη σχέση που είχε ο Liam και ο Theo. Έγιναν τα νέα μεγαλύτερα αδέρφια της. Είχε βάψει τα μαλλιά της ξανθά, το φυσικό της χρώμα, και τα τρία αδέρφια ήταν πολύ τρυφερά μαζί της, αν και έπαιζαν βρόμικα παιχνίδια μαζί. Το πρώτο ραντεβού της Anaïs ήταν ο Kelii, μετά μία νύχτα με τον Izzy και μαζί με τον Rock διασκέδασαν. Δεν παραπονέθηκε πάντα δοκίμαζε νέες εμπειρίες.
Όταν τα δίδυμα έφυγαν από την Σουηδία και πήγαν στο Χόλυγουντ, άφησαν πίσω την Anaïs η οποί δεν ήταν πια ένα μικρό κοριτσάκι. Είχε ξεκινήσει την καριέρα της ως ηθοποιός και έκανε εμφανίσεις σε δημοφιλή Σουηδικές και Γαλλικές τηλεοπτικές σειρές ή ταινίες. Της άρεσε να παίζει ρόλους όπως τοξικομανής ή πόρνη. Είχε ζωγραφίσει ένα μεγάλο manga από τότε που επέστρεψε στην Γαλλία, το οποίο σύντομα δημοσιεύτηκε σε εφτά βιβλία. Και είχε στο μυαλό της να κυκλοφορήσει μια σειρά ρούχων, καθώς και ένα εμπορικό σήμα της γλυκόριζας και του καφέ, γιατί δεν έβρισκε κάπου όπου μπορούσε να το αγοράσει. Είχε πολλά σχέδια και ακολουθούσε το σχολείο και σκεφτόταν πως θα το έκανε πιο ενδιαφέρον για αυτή. Έκανε μαύρες αντάβγιες και την έκανε να αισθάνεται καλύτερα. Όπως και τα σκοτεινά σημεία της ζωής της. Ήθελε να τους δείξει ότι τους αντιμετώπιζε και ζούσε με αυτό.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Mon Jun 14, 2010 2:54 pm

Της είχε πάρει πολύ καιρό για να βρει ένα ενδιαφέρον αγόρι. Ο τυχερός ήταν ο Wolf, ο κιθαρίστας των Tier Instinkt. Η μπάντα δεν ήταν πολύ γνωστή στην Γερμανία, αλλά μια νέα μουσική μπάντα είχε φτάσει στο μουσικό τοπίο και σάρωνε τα πάντα στο δρόμο της. Ονομαζόταν Japan Road. Η Anais δεν έβλεπε σχεδόν ποτέ τηλεόραση και ακόμα λιγότερο όταν ήταν στο εξωτερικό. Δεν ήξερε αυτή την νέα μπάντα, αλλά ήταν σίγουρη ότι το metal rock'n'roll των Tier Instinkt ήταν καλύτερο από το pop rock'n'roll των Japan Road. Ήξερε καλά ότι ο Wolf ότι είχε ερωτικές σχέσεις με άλλες κοπέλες όταν δεν ήταν μαζί του, αλλά ήταν ο rock'n'roll κόσμος που το ήθελε αυτό. Ο πατέρας της είχε και αυτός ερωμένες και αυτός ο τρόπος ζωής της φαινόταν φυσιολογικός.
Μία μέρα η Anaïs συνόδεψε τον Wolf σε μία τελετή απονομής βραβείων. Και οι Japan Road κέρδισαν όλα τα βραβεία: καλύτερο συγκρότημα, καλύτερο τραγούδι, καλύτερο βίντεο. Η Anaïs παρέμεινε στην πολυθρόνα της όταν τους είδε για πρώτη φορά να περνάνε από δίπλα της για να παραλάβουν το πρώτο βραβείο. Πράγματι, ήταν ο Liam, ο Theo, ο Gunther και Gregor! Οι Spiders From Mag. Είχαν αλλάξει το όνομα τους;! Τι είχε συμβεί;! Το συγκρότημα που είχε κερδίσει όλη την Γερμανία ήταν αυτοί! Το συγκρότημα που τραγούδαγε τα ηλίθια τραγούδια για το φεγγάρι, για τα οποί ο Wolf της μίλαγε ασταμάτητα. Ο Liam. Το φεγγάρι. Έπρεπε να το είχε σκεφτεί. Πως είχαν αλλάξει… Ο Gunther είχε παραμείνει ο εαυτός του. Ο Gregor είχε μακριά και λεία μαλλιά. Αυτό την έκανε να γελάσει. Ποτέ δεν είχε σκεφτεί τον μπασίστα των Spiders να ενδιαφερόταν τόσο πολύ για την εμφάνιση του. Ο Théo είχε μακριά ράστα που έβγαιναν πίσω από το καπέλο του. Και ο Liam… είχε την εντύπωση ότι το μικρό αγόρι που είχε αγαπήσει πριν από λίγα χρόνια ήταν κάποιος άλλος. Ο νεαρός άντρας μπροστά της δεν ήταν όμως τόσο διαφορετικός. Ήταν απλά ψηλότερος, πιο κομψός, φορούσε περισσότερο make-up και είχε πιο μακριά μαλλιά. Ήταν ακόμα πιο όμορφος. Η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά για ένα δευτερόλεπτο και ξεκίνησε πάλι να χτυπά. Είχε την δυσάρεστη εντύπωση ότι είχε σταματήσει όλο αυτό τον καιρό και ότι θα γύριζε πίσω στη ζωή αυτό το βράδυ. Σε μία άλλη ζωή. Επιπλέον, τι είχε κάνει για τρία χρόνια; Προσπάθησε να θυμηθεί και η μόνη εικόνα που είδε ήταν τον Liam να την κρατάει στα χέρια του, και να γελάνε στο γκαράζ με τις Spiders, και τον Liam να την φιλάει και να της χαμογελάει… Ποιος την είχε φιλήσει μετά από αυτό; Ποιος την είχε κρατήσει στα χέρια του; Δεν μπορούσε να δώσει πρόσωπα ούτε ονόματα σε αυτά τα άτομα. Ποιος την είχε αγαπήσει; Ο Wolf; Ήθελα να το πιστέψει.
- Ει! Είσαι εντάξει; Την ρώτησε ξαφνικά.
- Ναι, ναι… για την ακρίβεια όχι. Δεν είμαι και τόσο καλά, ψιθύρισε.
- Λοιπόν, να φροντίζεις την γκόμενα σου, είπε ένας νεαρός άντρας, που καθόταν στην μπροστινή γραμμή. Είχε κάνει διάλυμα το σόου και μόλις είχε γυρίσει.
- Είναι η Anaïs, η κόρη του Rob Paris.
- Αλήθεια;
Δεν ήταν έκπληκτη. Ο Wolf ήταν μαζί της γιατί ήταν ωραία να βγαίνεις με την κόρη ενός αστέρα της rock'n'roll. Και αν την παρουσίαζε στο κοινό, δεν ήταν επειδή η σχέση τους ήταν κάτι σοβαρό. Επρόκειτο να εμφανιστεί με την Anais την κόρη του Rob Paris. Pfff ... δεν την ένοιαζε στην πραγματικότητα. Και οι δύο περνούσαν ωραίες στιγμές όταν ήταν μαζί. Αυτό ήταν όλο. Ο Liam είχε γίνει και αυτός σούπερ διάσημος. Θα μπορούσε να κάνει τα ίδια και δόξα τον θεό, όταν θα τον συναντούσε θα ήταν με τον Wolf. Έτσι δεν θα καταλάβαινε ότι η ζωή της ήταν άθλια.
Ήταν η άμυνα της να σκέφτεται ότι ο Liam έμενε μακριά αλλά η συνάντησή τους έγινε με διαφορετικό τρόπο. Ο Gregor την είδε πρώτος στο πάρτι μετά το σόου και την πήρε στην αγκαλιά του. Ήταν χαρούμενος που την ξανασυναντούσε. Την πήγε στους άλλους όπου και αυτοί την αγκάλιασαν και την φίλησαν. Όπως πίσω στις παλιές μέρες. Μετά είχε σειρά ο Liam και τα βλήματα επικεντρώθηκαν επάνω τους.
- Anaïzz… αυτό είναι απίστευτο, είπε φέρνοντας τα χέρια του προς το πρόσωπο λες και έκανε προσευχή. Λες και ευχαριστούσε το φεγγάρι που τους έφερε πάλι μαζί. Άνοιξε τα χέρια του και την έσφιξε στην αγκαλιά του. Τα μαλλιά του μύριζαν το σπρέι σαν και αυτό του πατέρα της. Της άρεσε αυτή η μυρωδιά. Της ήταν γνωστό. Δεν μπορούσε να κάνει ένα βήμα πίσω για να τον θαυμάσει και όταν τα κατάφερε πρόσεξε ότι τα μαλλιά του ήταν πιο μακριά τώρα, ένα χέρι έπιασε τον καρπό της σταθερά. Τρεις ψηλοί άντρες, ντυμένοι στα μαύρα ήταν γύρω τους.
- Τι κάνουν αυτοί οι άντρες στα μαύρα, είπε καθώς απελευθερώνοντας τον καρπό της.
- Μην αγγίζεις τα μαλλιά του τραγουδιστή.
- Jaki, είναι η Anaïs! Ο Théo αναφώνησε γελώντας. Είναι μια παιδική φίλη από το Μαγδεμβούργο.
- Είναι η ασφάλεια εξήγησε ο Liam φωνάζοντας τον Josh, ο οποίος έφτασε με ποτήρια σαμπάνιας και μία σερβιτόρα.
Καθένας πήρε ένα ποτήρι και η Anaïs γνώρισε τον manager των Japan Road. Πραγματικά δεν είχαν αλλάξει. Ήταν χαρούμενοι που την έβλεπαν. Ο Liam φαινόταν ότι δεν υπέφερε που την ξαναέβλεπε. Σίγουρα είχε γυρίσει σελίδα. Ήθελε να παραμείνει περήφανη και αν του πει πως η ζωή της ήταν θαυμάσια με τις ζωγραφιές της και το αγόρι της που τον ακλουθούσε στην περιοδεία του, αλλά δεν αμυνόταν επειδή της μίλησε με ειλικρίνεια.
- Έκλαψα τόσο πολύ όταν έφυγες, παραδέχτηκε μπροστά σε όλους.
- Έκλαιγες πολύ όλη την ώρα, αστειεύτηκε ο Théo.
- Αυτό είναι αλήθεια, παραδέχτηκε ο αδερφός του. Κάθε φορά που σκέφτομαι την ιστορία μας. Ήταν τόσο άδικο που μας χώρισαν.
- Ποτέ δεν ήταν καλά, ο Gunther συνέχισε, έγραφε θλιβερούς στοίχους που μίλαγαν για εσένα και το φεγγάρι.
- Αυτό είναι αλήθεια, παραδέχτηκε ο Liam για άλλη μια φορά γελώντας. Αγόραζα τις ζωγραφιές σου, είπε αλλάζοντας θέμα.
- Oooh! Οι άλλοι αναφώνησαν την ίδια στιγμή.
- Πλάκα μου κάνεις; Διάβασα σε ένα περιοδικό ότι έχεις δημοσιεύσει ένα βιβλίο, ο Gregor εξήγησε.
- Ναι, πρόσθεσε ο Théo, και σταμάταγε το λεωφορείο της περιοδείας σε κάθε σταθμό μέχρι να βρούμε ένα μέρος που να το πουλάνε.
- Το αγόρασα παρόλα αυτά, είπε περήφανα ο Liam, σηκώνοντας το ένα φρύδι. Είχε ξεχάσει ότι έκανε αυτή την μικρή χειρονομία.
- Μα δεν το διάβασες καν! Είπε ο Théo και ο Liam άρχισε να γελάει. Παραδέξου το. Έστειλε τον σωματοφύλακα του να του αγοράσει το βιβλίο και δεν το διάβασε.
Ήταν τόσο καλά που ήταν εκεί, μαζί τους. Η Anaïs είχε την εντύπωση ότι δεν τους είχε εγκαταλείψει. Ήταν σε ένα κλαμπ του Βερολίνου με ποτήρια σαμπάνιας, αλλά περιέργως έμοιαζε με το βράδυ της αποκριάς, στο γκαράζ με μπύρες.
- Στην επανένωσή μας, είπε. Είναι αυτή η καλύτερη Γαλλική σαμπάνια;
- Ααα δεν ξέρω, είναι απαραίτητο να το δοκιμάσεις. Ο Liam της πρότεινε προτού αρχίσει να γελάει για εκείνο το βράδυ. Θυμάσαι; Ήταν η πρώτη φορά που μέθυσα. Ήμουν χάλια… νόμιζα ότι θα πέθαινα…ξαφνικά είπε σοβαρά, είπε ανοίγοντας τα μάτια του τρομαγμένος από εκείνο το βράδυ.
- Το καλό είναι ότι ο αδερφός μου δεν ξέρει πώς να δραματοποιούμε τα πράγματα πια, είπε ο Théo ειρωνικά.
- Μα είναι αλήθεια! Είπε ο Liam. Ρώτα την Anaïs. Ήμουν χάλια!
- Μα πάντα είσαι χάλια μόλις σου συμβεί κάτι…
Οι αναμνήσεις δεν φαινόταν να τους κάνουν να υποφέρουν. Μιλούσαν για αυτές ελεύθερα και τους έκαναν να γελάνε. Η Anaïs γέλαγε και αυτή αλλά είχε ένα τσίμπημα στην καρδία της όταν σκεφτόταν αυτή την περίοδο της ζωής της. Ήρθε και ο Wolf μετά από λίγο, αναρωτώντας τι έκανε η Anaïs με αυτούς, και του εξήγησε ότι τους ήξερε πριν από λίγα χρόνια, όταν έμενε στην Γερμανία. Τελικά δεν ήταν τόσο δυσάρεστος μαζί τους. Συζήτησαν για κάποια πράγματα, η Anaïs παραπονιόταν ότι ήταν πάντα υποχρεωμένη να πηγαίνει σχολείο. Ο Théo της πρόσφερε μία βότκα μήλου για να ξεχάσει το δράμα που ζούσε. Εκτός από το γεγονός ότι είχαν πραγματοποιήσει το όνειρό τους να κάνουν μουσική όλη την ώρα, το καλύτερο της ζωής τους ήταν ότι είχαν αφήσει το σχολείο και συνέχιζαν τα μαθήματα μέσω ιντερνέτ. Και τα κορίτσια. Ο Gregor επισήμανε. Υπήρχαν εκατοντάδες κορίτσια που τους ακολουθούσαν παντού. Έπρεπε μόνο να διαλέξουν. Ο Liam παραδέχτηκε ότι δύσκολα επωφελήθηκαν από αυτό το πλεονέκτημα των διασήμων.
- Με ξέρεις, της είπε, το σεξ για το σεξ δεν με ενδιαφέρει. Είναι απαραίτητο να υπάρχει κάτι παραπάνω με την κοπέλα. Θυμάσαι; Μοιραστήκαμε πολλά πράγματα εσύ και εγώ…
Πάντα την ρωτούσε αν θυμόταν εκείνο ή το άλλο. Όπως και το αν είχε ξεχάσει κάποια μέρα που είχαν περάσει μαζί. Ήθελε να εξαφανιστεί κάτω από τους καναπέδες. Όλοι ήξεραν την ζωή της. Ήξεραν ότι έβγαινε με άλλα αγόρια, πάντα γλεντούσε και πήγαινε στα νυχτερινά κέντρα στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο ή στην Στοκχόλμη. Είχε την εντύπωση ότι ήταν αλύτησα. Δεν ήταν πια η μικρή αθώα Anaïs που ήξεραν και είχε αγαπήσει ο Liam… κράτησαν επαφή μετά από αυτό το βράδυ. Αντάλλαξαν αριθμούς και e-mails. Όταν οι Japan Road έκανα συναυλίες στην Γαλλία, η Anaïs πήγαινε να τους δει. Μαζί τους, γινόταν ξανά η μικρή Anaïs. Η ζωή της είχε νόημα πάλι. Ήταν μαζί με τους Spiders της ξανά. Τα αδέρφια της. Ήταν η καλύτερη φίλη του Liam. Μιλούσαν μαζί για τα πάντα, για τα κορίτσια ή σχετικά με τα έργα τους. Σταδιακά, η Anaïs σταμάτησε να διασκεδάζει σε πάρτι συνέχεια, και σταμάτησε να βγαίνει με όλα αυτά τα αγόρια που δεν γνώριζε. Σταμάτησε να πηγαίνει και στο Βερολίνο για να βλέπει τον Wolf και δεν του έλεγε ότι πήγαινε στο Αμβούργο για να δει τους φίλους της. Ζούσαν εκεί τώρα.
Τον Μάρτη, τους κάλεσε στη Στοκχόλμη για το πάρτι που έκανε ο πατέρας της για το κλείσιμο της περιοδείας. Του άρεσε που ήταν εκεί, του άρεσε που είχε όλους τους φίλους της, η Anita και η μπάντα γιόρταζαν για άλλη μια φορά το κλείσιμο μίας θριαμβευτικής περιοδείας, αλλά στην Anais δεν άρεσαν αυτά τα πάρτι. Ήταν οργανωμένο από τις γκόμενες τους, και για την Anaïs ήταν δυσάρεστο οι Danger να κάνουν πάρτι με τις γυναίκες και τις γκόμενές τους στο ίδιο κλαμπ. Το τελευταίο χρόνο, τα groupies δεν της άρεσαν και τόσο πολύ. Ήξεραν ότι η κόρη του Rob ήταν στο κλαμπ και το διασκέδαζαν. Η Anaïs πήρε μία κακόβουλη χαρά να μονοπωλήσει τον πατέρα της αλλά και τον Kid, τον τραγουδιστή. Αυτή την φορά, μαζί με τον Liam, τον Théo και τον Gregor, ήταν σίγουρη ότι θα πέρναγε ένα καλό βράδυ. Ο Gunther προτίμησε να μην πάει. Πάρτι σαν κα αυτά δεν του άρεσαν.
Το πρώτο πρόβλημα ήταν ότι οι Tier Instinkt έπρεπε να ακυρώσουν την συναυλία τους – ο κιθαρίστας ήταν άρρωστος και ο Wolf τηλεφώνησε στην Anaïs και της είπε ότι θα ερχόταν στο πάρτι των Danger. Δεν μπορούσε να χάσει την ευκαιρία να παραστεί στην κορυφή του rock'n'roll κόσμου. Και το δεύτερο ήταν ότι το γκρουπ της οργάνωσης δεν είχαν γράψει την Anaïs στην λίστα με τους ανθρώπους που είχαν πρόσβαση στα VIP.
- Ει, σκύλα. Η Anaïs είχε νευριάσει βλέποντας την ανειλικρίνεια. Βγες από τον δρόμο μου και άσεμε να μπω στο δωμάτιο! Σκέψου ότι δεν είσαι απολύτως τίποτα εδώ. Είμαι η κόρη του Rob.
- Εντάξει, μπορεί να είναι ο πατέρας σου, αλλά εν τω μεταξύ είμαι εγώ η μόνη που τον φροντίζω κάθε βράδυ, είπε με ένα τόνο υπαινιγμού. Πρέπει να αλλάξεις το δρόμο σου κοριτσάκι. Το όνομα σου, όπως και τα ονόματα των νεαρών δεν είναι στην λίστα…
- Είναι η κόρη του Rob Paris, εξήγησε ο Liam ήρεμος. Δεν χρειάζεται να είναι στη λίστα, δεν νομίζεις.
- Και τι γίνεται με εσένα, ποιος είσαι; Ρώτησε η κοπέλα.
- Είμαι ο Liam Kaulblitz, ένας φίλος.
- Liam-Kaulblitz- ο φίλος… δεν είσαι στην λίστα. Φύγετε παιδιά.
- Τηλεφώνησε στον πατέρα σου, πρότεινε ο Théo.
- Νομίζεις ότι παίρνει κοντά το τηλέφωνο του όταν πηγαίνει σε πάρτι;! Απάντησε επιθετικά, ενάντια στο γκρουπ που ήταν στην είσοδο όσο και για τον πατέρα της που καθόταν ήρεμος στο πάρτι.
- Λοιπόν, το αστείο κράτησε αρκετά, αναφώνησε ο Liam και την πλησίασε για να πάρει την λίστα από τα χέρια τις κοπέλας.
- Wo-oh, πρόσεχε! Γέλασε. Μην σπάσεις κανένα νύχι, αγάπη μου. Είπε δίνοντάς του τον κατάλογο. Ο Liam είδε ότι είχε φτάσει ο Wolf και η Anaïs τον φώναξε.
- Ευχαριστώ, της είπε και της έδωσε πίσω την λίστα. Θα μπορούμε να μπούμε τώρα.
- Θα εξηγήσω και σε εσένα, είπε η κοπέλα, υπεροπτικά. Για να μπεις εδώ πρέπει να έχεις ‘πάει’ με κάποιον. Με κάποιον από το συγκρότημα, εννοώ. Εσύ με ποιόν ‘πήγες’; Hum? Είναι αλήθεια ότι μεθυσμένοι την νύχτα, θα μπορούσαν κάλλιστα να σας προκαλέσει σύγχυση σε έναν από εσάς. Εξήγησε προτού αρχίσει να γελάει.
Ο Liam απλά σήκωσε το φρύδι και κοίταξε τον αδερφό του. Η παρατήρηση ότι μοιάζει με κοπέλα είχε γίνει πολλές φορές γι’ αυτό δεν αντιδρούσε πια. Ούτε ο Théo. Ένα νέο κορίτσι έφτασε από το πάρτι, φόραγε κορσέ και μίνι δερμάτινη φούστα. Την είχε στείλει ο Wolf. Μίλησε στα Σουηδικά με το πρώτο κορίτσι και η Anaïs ήταν εξοργισμένη. Ο Liam και ο Theo άκουσαν ότι την είχε καλέσει ο Rob και ο J.J, ο άλλος κιθαρίστας των Danger. Περίπου είπε ότι πριν από μερικές μέρες, είχε διασκεδάσει με τους δύο κιθαρίστες, το οποίο την έκανε πιο σημαντική. Επιπλέον, της υπενθύμισε ότι η Anita Paris ήταν στο πάρτι, στον πρώτο όροφο, και θα ήταν καλύτερα να άφηνε την κόρη της να μπει.
Θα μπορούσαν επιτέλους να μπουν, αλλά η Anaïs δεν ήθελε να πάει στο πάρτι. Πρώτα μάλωσε με τον Wolf και τον ρώτησε γιατί είχε στείλει εκείνο το κορίτσι αντί να έρθει ο ίδιος.
- Θα ήταν πιο εύκολο να μιλήσει με την φίλη της, εγώ δεν μιλάω Σουηδικά.
- Αλλά εγώ μιλάω, και δεν θέλω να ακούω ότι τα μισά κορίτσια έχουν κοιμηθεί με τον πατέρα μου. Δεν ξέρω καν πως βγαίνει με αυτά τα κορίτσια. Είναι τόσο χυδαία. Είναι χαζό, το να συγκρίνονται με την μάνα μου…
- Μην το παίρνεις στραβά, μωρό. Μεταξύ του πατέρα σου και της μάνα σου υπάρχει κάτι σοβαρό, αγαπάνε ο ένας τον άλλον. Αλλά με τα groupies είναι μόνο το σεξ. Είναι το παιχνίδι. Είναι το rock'n'roll. Το κάνουμε για πλάκα. Είπε καθώς έβαζε το χέρι του στο μηρό της.
- Είναι το παιχνίδι; Ξαναείπε συγκλονισμένη από την έκφραση. Για εσένα είμαι μόνο ένα παιχνίδι;
- Περνάμε καλά μαζί, ε;
- Αλλά είναι ένα παιχνίδι;
- Νομίζω ότι μπλόκαρες στην λέξη. Ξεκόλλα, της είπε καθώς την έσφιξε.
- Νομίζω ότι έχω μπλοκάρει με εσένα. Με τον πατέρα μου. Με τον καθένα. Στον μικρό κόσμο μας. Είσαι ο μόνος που μετράει. Δεν σε νοιάζει τι νιώθουν οι άλλοι.
- Μην παίζεις την αθόα, Anaïs. Μην αντιδράς σαν ένα κορίτσι που δεν της αρέσει να το ‘κάνει’
Ήταν τόσο χυδαίο που το έλεγε έτσι. Και μπροστά στους φίλους της. Μπροστά στον Liam που είχαν μία τόσο διαφορετική ιστορία αγάπης. Δεν τολμούσε να τον κοιτάξει. Ντρεπόταν που είχε μεγαλώσει και είχε γίνει ένα τέτοιο είδος κοριτσιού. Δεν ήθελε να είναι αυτό το είδος κοριτσιού πια.
- Τελείωσε Wolf, είπε καθώς σηκωνόταν όρθια. Δεν θέλω να το ‘κάνω’ πια.
Εκείνος άρχισε να γελάει δυνατά, καθώς εκείνη έφευγε, και τότε κοίταξε τον Liam.
- Είστε πάλι μαζί;
- Όχι, θεωρητικά είναι μαζί σου, απάντησε, και ο Wolf γέλασε ακόμα πιο πολύ.
- Είσαι χαριτωμένος, είπε αγγίζοντας το πιγούνι του, τότε σηκώθηκε και πήγε στο μπαρ.
Ο Liam βρήκε την Anais αργότερα στις τουαλέτες των κοριτσιών. Είχε ακουμπήσει στον νιπτήρα και είχε σκεπάσει τα μάτια τις με χαρτί. Όταν είδε τον Liam να μπαίνει, σκέφτηκε να τρέξει σε μία καμπίνα και να κλειδωθεί εκεί. Ντρεπόταν, που είχε πέσει τόσο χαμηλά. Γύρισε το κεφάλι της για να μην μπορεί να την δει σε αυτή την κατάσταση. Δεν ήθελε να λυγίσει μπροστά του, αλλά αυτό έγινε όταν την κράτησε στην αγκαλιά του. Της ζήτησε να επιστρέψει μαζί του, γιατί ήταν κρίμα να χάσει αυτό το βράδυ. Δεν ήταν συχνά μαζί, και ο Theo, ο Gregor και ο ίδιος είχαν πολλά πράγματα να της πουν. Είχαν ένα καινούριο άλμπουμ, το Freiheit 189, και σύντομα θα ξεκινούσαν μία καινούρια περιοδεία. Και άλλα πράγματα.
Έβαλε την τσάντα του κάτω και έβγαλε ένα είδος βαμβακιού σε σελοφάν. Της ζήτησε να καθίσει και εκείνη κάθισε στην άκρη του νιπτήρα. Το βαμβάκι ήταν βαμβάκι καθαρισμού, και της καθάρισε την μαύρη σκιά που είχε τρέξει γύρο από τα μάτια της. Της στέγνωσε τα μαγουλά της, και εκείνη έκανε μία μικρή κίνηση προς τα πίσω βλέποντας τα μακριά μαύρα νύχια του κοντά στα μάτια της. Μετά έπλυνε τα χέρια του με ένα τζελ. Λίγες σταγόνες αντιβακτηριδιακού τζελ χωρία να τα ξεπλύνει με νερό. Γέλασε βλέποντάς τον να τρίβει έτσι τα χέρια του. Ήταν τόσο σχολαστικός… στη συνέχεια πήρε μία κασετίνα με πούδρα από την τσάντα του, και άρχισε να της πουδράρει το πρόσωπο κρατώντας την από το πιγούνι.
- Δεν το ‘κάνεις’… είπε αυτή ξαφνικά μετά από μία στιγμή.
- Ναι, έχω την δυνατότητα, αλλά είναι βασικό αρχικά να υπάρχει αγάπη, απάντησε καθώς πέρναγε το πινελάκι από την πούδρα από την μύτη της.
- Το παίρνω, του είπε σπρώχνοντας το χέρι του και έκλεισε τα πόδια γύρω του. Κάνε μου έρωτα, τον προκάλεσε προσελκύοντας τον επάνω της. Κανένας δεν μου το έκανε μετά από εσένα. Κανένας δεν με αγάπησε εκτός από εσένα.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Mon Jun 28, 2010 5:28 pm

Έσπασε σε κλάματα πάλι και γλίστρησε το χέρι της στο λαιμό του. Όλα αυτά τα άτομα την είχαν σημαδέψει και τους είχε αφήσει ι ίδια να το κάνουν. Όταν της έλεγαν ‘Σ’ αγαπάω» εννοούσαν ‘Αγαπώ αυτά που μ κάνεις’ . Την έσφιξε πιο δυνατά κοντά του και την άφησε να καταστρέψει το λίγο Κολ που είχε μείνει στα μάτια της. Χαλάρωσε και πήγαν να καθίσουν σε ένα μικρό πάγκο στην γωνία της τουαλέτας. Κάθισε κάτω και της είπε να καθίσει και αυτή κάτω δίπλα του. Ήταν έκπληκτος γιατί κάθισε στα γόνατα του σαν μικρό κορίτσι. Η καρδιά του είχε σπάσει επειδή την έβλεπε έτσι. Στην πραγματικότητα, ακόμα την αγαπούσε… θα του άρεσε να την φιλήσει, να κάνει έρωτα μαζί της, έτσι όπως του είχε ζητήσει, αλλά δεν ήθελε να γίνει σαν όλους αυτούς τους άντρες που την είχαν χρησιμοποιήσει για να διασκεδάσουν. Απλά την κρατούσε, και αυτή σταδιακά ηρεμούσε.
Ξαφνικά ίσιωσε, κοιτάζοντας τον και τον ρώτησε γιατί δεν άρεσαν σε κανέναν. Γιατί δεν τους καταλάβαινε κανένας; Γιατί όλοι τους κριτίκαραν; Είχε διαβάσει εφημερίδες και είχε επισκεφτεί ιστοσελίδες από τότε που ανακάλυψε και πάλι τους Japan Road. Και είχε δει την πελώρια επιτυχία ου είχαν στους εφήβους, αλλά είχε δει και ιστοσελίδες των Anti-Japan Road αλλά και τις κριτικές μερικών κριτικών.
- Δεν ξέρω, απάντησε… αλλά η αγάπη μας θα είναι δυνατότερη από το μίσος των άλλων.
Αυτή τη φορά τα χείλη της Anaïs ήταν πολύ κοντά. Ο Liam έφερε και τα δικά του χείλη πιο κοντά και την φίλησε. Ήταν ένα σχεδόν απελπιστικό φιλί. Παρά την αγάπη και την τρυφερότητα. Είχε δώσει τόσο πολλά σε όλα αυτά τα αγόρια και δεν είχε μείνει τίποτα για να του δώσει. Του πρόσφερε τα χείλη της. Μπορούσε να κάνει ότι ήθελε σε αυτά. Δεν είχε καν δύναμη να ανταποδώσει στα φιλιά του.
Ακούμπησε με το σκουλαρίκι του τα δόντια της, όπως είχε κάνει πριν και την έκανε να γελάσει. Αυτή προσπάθησε με την γλώσσα της να ακουμπήσει την μικρή μεταλλική μπάλα και το φιλί μετατράπηκε σε παιχνίδι. Ξέχασε την λύπη της με τα παιδιάστικα παιχνίδια της. Όλα ήταν τόσο απλά με τον Liam. Τόσο όμορφα. Αγαπούσε ο ένας τον άλλον τόσο πολύ. Επίσης, είχαν πληγώσει τόσο πολύ ο ένας τον άλλον όταν είχαν χωρίσει. Το φιλί έγινε πιο παθιασμένο. Τον πλησίασε πιο κοντά και αυτός έβαλε το χέρι του στο λαιμό της για να κρατήσουν τα πρόσωπα τους κοντά. Και το άλλο χέρι του ήταν στην μέση της. Τα ζεστά χέρια του την παρηγορούσαν. Στη συνέχεια έβαλε το κεφάλι της στον ώμο του και παρέμεινε έτσι για κάποια στιγμή. Τέντωσε τα πόδια του και την κράτησε. Σαν ένας πατέρας που κρατάει την κόρη του μετά από ένα πέσιμο. Και αυτό το βράδυ οι πτώσεις ήταν ιλιγγιώδες. Ήταν χαρούμενος που ήταν εκεί, δίπλα της. Έπρεπε να την προστατέψει, κανένας άλλος δεν την είχε προστατέψει. Μετά απ’ όλα αυτά ήταν η μικρή του Anaïz. Ποιος την ήξερε καλύτερα απ’ αυτόν; Ποιος ήξερε πόσο πολύ πόναγε όταν έκαναν ασταμάτητες κριτικές εκτός απ’ αυτόν;
- Schatziii, είπε απαλά, κρατώντας την πιο σφιχτά.
‘Schatz' σημαίνει θησαυρός στην γερμανική γλώσσα και η λέξη του είχε έρ8ει αυθόρμητα. Αντιπροσώπευε την φίλη του τόσο καλά γιατί ήταν θαυμάστρια των πειρατών και των νησιών θησαυρού. Και αυτή η λέξη πείρε την φωνητική από την λέξη `cat' στα Γαλλικά. Αυτή η είχε τέσσερες γάτες στο Milly-La-Forêt, οπότε της ταίριαζε καλά. Αυτό το βράδυ κοιμήθηκαν ο ένας στα χέρια του άλλου. Είχαν κάνει έρωτα πολλές φορέα αλλά τώρα τα πράγματα είχαν αλλάξει. Η Anais τώρα είχε γυναικείο σώμα. Ήταν ένας από τους λόγους που ήταν έμπειρη εκείνο το βράδυ. Είχε βγει ραντεβού με μεγαλύτερους άντρες, έμπειρους ροκάδες, και με μερικούς έφηβους. Θα τον έβρισκε κακό σε σύγκριση με τους πρώην της. Αυτό τον μπλόκαρε για λίγο αλλά η Anaïs σκέφτηκε ότι δεν ήθελε να την αγγίξει πια γιατί είχε κοιμηθεί με όλους αυτούς τους άντρες μετά την ιστορία τους. Αλλά την βρήκε τόσο αθόα όταν τον κοίταξε με τα μεγάλα πράσινα μάτια της. Ζούσε στην φύση, έτσι είχε πει ότι τα πράσινα μάτια της ταίριαζαν απόλυτα με τα καστανά μάτια του. Αυτό ήταν το χρώμα των δέντρων, του δάσους. Και τον κοίταζε με τόσο θαυμασμό. Είπε ότι αγαπούσε τον άντρα που είχε γίνει και τον rock'n'roll αστέρα που ήταν τώρα. Στην πραγματικότητα, ήταν πάντα αστέρας της ροκ. Έβαφε περισσότερος τα μάτια και έφτιαχνε τα μαλλιά του, όπως έκανε ο πατέρας της. Της άρεσε πάρα πολύ αυτό το glam rock'n'roll στιλ. Στην πραγματικότητα, ήταν ερωτευμένη και πάλι μαζί του.
Κατά την διάρκεια των διακοπών του Απρίλη, πήγε μαζί με το συγκρότημα στην πρώτη τους μεγάλη Ευρωπαϊκή περιοδεία. Και ένα βράδυ στο ξενοδοχείο, το φιλί της καληνύχτας διήρκεσε περισσότερο, το χέρι του Liam γλίστρησε από την κορυφή της και σταμάτησε στο στήθος της. Η επιθυμία ήταν ισχυρότερη από τις προηγούμενες φορές και χωρίς να το σκεφτεί, χρησιμοποίησε το μεγάλο κρεβάτι. Όταν δίστασε, εκείνη τον οδήγησε, και ότι δεν γνώριζε, εκείνη τον δίδαξε. Ενστικτωδώς, γνώριζε πώς να επωφεληθεί από το σκουλαρίκι που είχε στην γλώσσα του, κάτι που εκείνη δεν είχε δοκιμάσει ποτέ πριν. Και αν αυτή δεν είχε σκουλαρίκι, θα μπορούσε να αξιοποιήσει την δικιά της και τον φρόντιζε, κάτι που δεν είχε δοκιμάσει ποτέ πριν. Η σχέση τους είχε περάσει σε ανώτερο στάδιο και η Anais είχε συμφιλιωθεί με τον έρωτα. Αλλά όλα ήταν διαφορετικά με τον Liam. Την αγαπούσε και αυτό τα άλλαζε όλα. Συνέχεια την κρατούσε, την φίλαγε, της έλεγε ότι την αγαπούσε. Δεν ήταν ποτέ χυδαίος. Ήταν πολύ ρομαντικός. Είχε τατουάζ, αστέρια στην κοιλιακή χώρα, στα δεξιά. Εφτά αστέρια κάτω από ένα μισοφέγγαρο. Ποτέ δεν της ζήταγε να κάνουν έρωτα η να το ζήταγε σπανίως. Αυτό συνέβαινε ανάλογα με την διάθεσή τους και αν ο ένας από αυτούς δεν το ήθελε δεν ήταν σοβαρό. Ο Liam ήταν συχνά κουρασμένος δούλευε πολλές ώρες για συναυλίες. Η Anais πάντα του έλεγε ότι δεν χρειαζόταν να νιώθει υποχρεωμένος και να της ζήταγε ότι ήθελε. Της άρεσε να τον φροντίζει με όλες τις σημασίες του όρου. Και μερικές φορές πήγαινε κοντά της και έπαιρνε το χέρι της, και το ακούμπαγε στο τατουάζ του, και την ρώταγε ευγενικά, αν ήθελαν να πάνε μαζί στα αστέρια… ήταν δικιά του έκφραση. Και ήταν κάτι που της άρεσε σε αυτόν. Η ευαισθησία του.
Αλλά η σχέση τους δεν ήταν τόσο τέλεια όσο φαινόταν. Πολύ γρήγορα η Anaïs έπρεπε να συμβιβαστεί στο γεγονός ότι η σχέση τους παρέμενε μυστική, λόγω της επιτυχίας του συγκροτήματος και την προθυμία των ανθρώπων του Τύπου να βρίσκουν νέα. Ο Liam ήθελε να προστατέψει την προσωπική του ζωή αλλά αυτή σκεφτόταν ότι ήθελε να κρύψει την ύπαρξη της κοπέλας του από τους θαυμαστές, φοβούμενος ότι θα έβλαπτε την επιτυχία του συγκροτήματος. Η Anaïs έπρεπε επίσης να οργανώσει το πρόγραμμα της μεταξύ των mangas, του Liam, του πατέρα της και των φίλων της. Και σύμφωνα με τον Liam, ήταν πλέον προτεραιότητά της. Ήθελε πάντα να είναι διαθέσιμη όποτε την ζήταγε. Και όποτε ήταν διαθέσιμη του ζήταγε να είναι η προτεραιότητα του, αλλά πάντα υπήρχαν συνεντεύξεις, οι θαυμαστές, τα τηλεοπτικά σόου, προγραμματισμένα ραντεβού το τελευταίο λεπτό που έπαιρναν την θέση του λίγου χρόνο που είχαν για να περάσουν μαζί.
Και οι δύο ήταν ανυπόμονοι έφηβοι. Δεν ήταν αυθαίρετοι αλλά είχαν συνηθίσει να έχουν ότι ζητάνε. Και όταν δεν μπορούσαν να το έχουν, κατέληγε σε δράμα. Στις καλύτερες περιπτώσεις, ήταν απαραίτητο να υποστηρίζονται και οι δύο για την τόσο πολύ κακή τους διάθεση. Στην χειρότερη περίπτωση, η Anaïs έφευγε από το μέρος που βρίσκονταν, και απειλούσε ότι θα χώριζε με τον Liam, και έσπερνε ένα κύμα πανικού στο συγκρότημα που δεν γνώριζαν σε πιο κράτος θα έβρισκαν τον τραγουδιστή τους. Αλλά όταν ήταν για την δουλειά, όταν είχε να τραγουδήσει, για τον εαυτό του ή σε συναυλία, περίμενε από την Anaïs να καταλάβει, ήταν η προτεραιότητα του. Είχε ονειρευτεί πολλές φορές για αυτό. Το είχε ονειρευτεί μαζί της, με τους Spiders, στο μικρό γκαράζ στο Μαγδεμβούργο. Δεν μπορούσε να ζωγραφίσει τα βιβλία της μπροστά στο κοινό. Μπορούσε να ζωγραφίσει σε απροσδιόριστα μέρη. Αλλά αυτό, αυτός δεν μπορούσε να απογοητεύσει τους θαυμαστές τους. Ήξερε ότι καταλάβαινε. Γι’ αυτό την αγαπούσε τόσο πολύ. Γιατί πάντα τον καταλάβαινε. Σχεδόν σαν τον Théo. Αλλά όταν τσερκωνόντουσαν, ήταν πάντα βίαιοι και προκαλούσαν ο ένας τον άλλον. Της έλεγε ότι αν δεν το καταλάβαινε, μπορούσε να φύγει. Εκείνη ανταπαντούσε ότι ήταν εντάξει, θα έφευγε, και ίσως δεν θα ξαναγύριζε. Μακριά από το να φοβάται, εκείνος απαντούσε καλύτερα να μην ξαναγυρίσει πίσω, γιατί η ασφάλεια, έτσι και αλλιώς, δεν θα την άφηνε.
Συχνά δεν πήγαινε πολύ μακριά γιατί η ασφάλεια δεν την άφηνε να φύγει από το ξενοδοχείο. Αυτή δεν θα έφευγε χωρίς την προστασία του Aliz ή του Helström. Αυτή συνήθως κατέληγε στο δωμάτιο του Gun ή του Gregor, και όταν ξανασυναντούσε τον Liam, παραδινόταν αι τον αγκάλιαζε σφιχτά. Υποχωρούσε πρώτη γιατί είχε ένα κακό συναίσθημα μέσα της. Τον φόβο της μοναξιάς και κυρίως τον φόβο ότι δεν θα την αγαπούσε πια.
Έβαλε το βιβλίο στα γόνατα της το βιβλίο, στο ριγέ μάλλινο φόρεμα που της είχε φτιάξει ο Liam. Ήταν γεγονός, μερικές φορές η ζωή τους ήταν δύσκολη. Μερικές φορές για τον Liam ήταν δύσκολο να ζει. Και της άρεσε να πιστεύει ότι ήταν η μόνη που μπορούσε να σταθεί δίπλα του. Ταυτόχρονα, ήταν τόσο υπέροχος. Τον θαύμαζε ως καλλιτέχνη, σαν άντρα, σαν τραγουδιστή… Θεέ μου! Θα ήταν καλύτερα να σταματήσει τις ηλίθιες ρομαντικές σκέψεις της και να επιστρέψει στο Τενεσί, και στην ιστορία της Myriam, του Mark και του μπάρμαν στο μπαρ του ξενοδοχείου του Τόκιο.

Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Sat Jul 10, 2010 1:51 pm

Καλώς ήλθατε στο ξενοδοχείο

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2007.
08 : 04 μμ

Δύο αυτοκίνητα έφτασαν γρήγορα και πάρκαραν απέναντι από το ξενοδοχείο. Αναγνωρίζοντας τους φίλου τους, οι θαυμαστές φώναξαν ότι το συγκρότημα είχε φτάσει. Πράγματι τα δύο μαύρα φορτηγάκια ήταν στον δρόμο! Τα νεαρά κορίτσια, μουδιασμένα από το κρύο, φαίνονταν ξαφνικά λες και γύρισαν πίσω στην ζωή. Η καρδιά τους άρχισε να χτυπάει γρήγορα και σηκώθηκαν, σαν αν ρίχνονταν σε πανικό. Θεέ μου! Ήταν εκεί! Όταν τα φορτηγάκια σταμάτησαν μπροστά από την είσοδο, άρχιζαν να φωνάζουν και ήταν ταραγμένοι. Δεν είχαν κρατηθεί στις θέσεις του πια.
Η Clauchete και Chrystal σηκώθηκαν ήσυχα από τις τσάντες τους, μετά από τόσες ώρες αναμονής. Η Clauchete πήρε το κινητό της για να τηλεφωνήσει στην Aby, η οποία είχε φύγει για να πάει να κάνει κάτι ψώνια μαζί με τους άλλους. Η Despair, η Ewigkeit, η Maeva, η Panda και η Apple βγήκαν έξω από την σκηνή της Apple, και η Morgi άφησε την κιθάρα μέσα στη σκηνή, φοβούμενη μήπως κανένας θαυμαστής την πατήσει μέσα στο χάος που επρόκειτο να γίνει σύντομα. Η Farah έπιασε το χέρι της για να πάει μαζί της, βγάζοντας μία μικρή κραυγή υστερίας της οποίας την έννοια γνώριζαν καλά οι φίλοι της. Ήταν εκεί! Στο αυτοκίνητο. Ακριβώς μπροστά τους! Η Laetitia, η Peanut, η Suika, η Aby, η Delphine, η Line και η Amélie διέσχισαν τον δρόμο τρέχοντας, αναρωτώντας αν το αυτοκίνητο που ερχόταν κατά πάνω τους θα σταματούσε εγκαίρως και έτσι έτσι έγινε το αυτοκίνητο σταμάτησε κορνάροντας . Όλοι γύρισαν και κοίταξαν τους έφηβους που είχαν σκάσει στο γέλιο. Ήταν στο Franprix, το σουπερμάρκετ, όταν άκουσαν τους θαυμαστές να φωνάζουν και όταν η Aby είδε κλήση από το κινητό της Clochete. Ήταν στο ταμείο, και το κατάστημα θα έκλεινε, αλλά αυτές βγήκαν έξω και υποσχέθηκαν ότι θα γύριζαν σε πέντε λεπτά για να πληρώσουν, παρά τις διαμαρτυρίες του ταμεία.
Ο αρχηγός της ασφάλειας του ξενοδοχείου ήταν στην πόρτα και διέταξε τους άντρες του να πάνε στο αυτοκίνητο κατά μήκος του πεζοδρομίου και να ζητήσουν από τα νεαρά κορίτσια να μην πλησιάσουν. Η ομάδα είχε επιταχθεί για τρεις μέρες. Το να εποπτεύουν τους εφήβους δεν ήταν η κανονική τους δουλειά και αυτή η κατάσταση τους στρέσαρε πολύ. Τους είχαν προειδοποιήσει ότι οι θαυμαστές των Japan Road ήταν έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να φτάσουν τα ινδάλματα τους, και αν το συγκρότημα είχε επιλέξει να μείνει σε αυτό το ξενοδοχείο, ήταν για να επωφεληθούν από την ασφάλεια και για την ηρεμία την οποία περίμεναν από το πολυτελές Παριζιάνικο ξενοδοχείο.
Ωστόσο τα νέα κορίτσια μαζεύτηκαν γύρο από το αυτοκίνητο όπου βρισκόταν το συγκρότημα και η ασφάλεια προσπαθούσε να κάνει τα κορίτσια να σεβαστούν την ζώνη ασφαλείας. Τα κορίτσια από το SDF βρισκόντουσαν στην πρώτη σειρά. Παρά την διέγερσή τους, ήταν ανεπαρκείς. Είχαν πεταλούδες στο στομάχι τους, το ίδιο συναίσθημα που είχαν κάθε φορά που επρόκειτο να δουν το συγκρότημα στην πραγματικότητα. Φώναζαν το όνομα του Jaki όταν αυτός βγήκε από το φορτηγάκι και το όνομα του Derek όταν τον ακολούθησε για να μπούνε στο ξενοδοχείο. Ο αρχηγός της ασφάλειας και ο διευθυντής τους υποδέχτηκαν και τους συνόδεψαν στην ρεσεψιόν. Έλεγξαν την κράτηση μαζί με τον Emmanuel, των επικεφαλή των πελατών.
- Τρεις άνθρωποι θα έρθουν λίγο αργότερα, εξήγησε ο Jaki σε σχεδόν τέλεια Γαλλικά.
- Εντάξει, συμφώνησε ο επικεφαλής.
- Θα είναι απαραίτητο να τους δώσετε πάσο για την σουίτα 257, εκτός από την δική τους.
- Κανένα πρόβλημα, είπε ο άντρας που κρατούσε σημειώσεις.
- Μήπως παρατηρήσατε θαυμαστές μέσα στο ξενοδοχείο; Ρώτησε ο Derek στα αγγλικά τον επικεφαλή της ασφάλειας.
- Ναι, παρά την επαγρύπνηση μας, φαίνεται ότι δύο από τους πελάτες μας είναι θαυμαστές του συγκροτήματος. Μένουν στον πρώτο όροφο αλλά βρίσκονται στην αίθουσα. στις πολυθρόνες, είπε δείχνοντας τους με το πιγούνι. Ο Derek ακολούθησε την χειρονομία και εντόπισε τα κορίτσια.
Η Jenny και η Cecilia νόμιζαν ότι ήταν διακριτικές με ένα ποτό στο σαλόνι της αίθουσας. Η Cecilia είχε τα αρχεία του fan club αλλά θα μπορούσε να ήταν και σημαντικά αρχεία, για μία συνάντηση εργασίας. Επιπλέον, τα αρχεία για το fan club των Japan Road ήταν πολύ σημαντικά! Και η Jenny είχε μία περίληψη από το μυθιστόρημά της σε έναν φάκελο.
Ο Steven, ο φρουρός των Japan Road για τους χώρους ασφάλειας έφτασε και ζήτησε να ανέβουν στους ορόφους. Έξω οι θαυμαστές συνέχιζαν να τραγουδούν κάτω από τα αναισθητοποιημένα μάτια του προσωπικού του ξενοδοχείου. Δύο άτομα από το προσωπικό φώναξαν τον Steven και τον συνόδεψαν. Τους εξήγησε ότι θα έπρεπε να μπλοκάρουν τα ασανσέρ έτσι θα ήταν έτοιμοι να φύγουν όταν θα έμπαινε το συγκρότημα. Ένας φύλακας του ξενοδοχείου πήγε μαζί τους στο ασανσέρ. Όταν έφτασαν στον πέμπτο όροφο, έλεγξαν το μέρος. Ο Steven είπε από το γουόκι- τόκι τους αριθμούς των δωματίων των αγοριών και έλεγξε αν βρισκόταν κανένας στους διαδρόμους. Διέταξε τους πράκτορες της ασφάλειας να πάνε στις σκάλες για να μπλοκάρουν την πρόσβαση εάν κάπως οι θαυμαστές κατάφερναν να μπούνε και να πήγαιναν εκεί. Ένα άτομο από το προσωπικό έπρεπε να πάει πίσω στον πέμπτο όροφο μα το πάσο των δωματίων και να περίμεναν μαζί με τους σωματοφύλακες. Και συμφώνησαν κουνώντας το κεφάλι. Ήταν στην διάθεση των πελατών.
Ο Steven πήγε πάλι κάτω και πληροφόρησε τους συνάδελφους του ότι όλα ήταν υπό έλεγχο. Ο Derek του έδειξε διακριτικά τους δύο θαυμαστές που ήταν στο σαλόνι της αίθουσας. Ο Jaki τους πλησίασε και τους είπε ότι υπήρχαν και άλλοι θαυμαστές στο μπαρ. Έπινα νερό και όταν τελείωσαν, ο μπάρμαν τους ρώτησε αν θα έπαιρναν και δεύτερο ποτήρι ή θα έφευγαν. Αν έπαιρναν δεύτερο ποτήρι δεν θα μπορούσαν να πληρώσουν και για τρίτο. Οι φρουροί κούνησαν το κεφάλι τους και γέλασαν και είπαν πως θα έλεγχαν την ασφάλεια του μπαρ αργότερα, όταν τα αγόρια θα είχαν εγκατασταθεί στα δωμάτια τους.
Όλα ήταν έτοιμα μέσα στο ξενοδοχείο και ο Steven απαίτησε από το προσωπικό να μπλοκάρει το ασανσέρ. Στην συνέχεια, παρέμειναν μπροστά του, μπλοκάροντας τις πόρτες με τα πόδια τους. Δύο πράκτορες της ασφάλειας έμειναν δίπλα τους. Τριγύρισαν άλλη μια φορά την αίθουσα. Ο Jaki τους επανάλαβε ότι ήταν σημαντικό να μην μπει κανένας στον δρόμο τους από την κύρια πόρτα στα ασανσέρ, γιατί τα αγόρια δεν θα σταματούσαν.
Το άγχος του προσωπικού μεγάλωνε. Το συγκρότημα επρόκειτο να εισέλθει στο ξενοδοχείο, ήταν επικείμενο. Οι προσωπικοί σωματοφύλακες των Japan Road βγήκαν έξω και οι θαυμαστές φώναζαν πιο δυνατά. Γνώριζαν τι θα ακολουθούσε: θα έβγαιναν από τα αυτοκίνητα. Το μικρό γκρουπ των SDF συνέχιζε να τραγουδάει:
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ!!!
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΣΑΣ!!!
Οπουδήποτε!!!
Σας ορκιζόμαστε!!!
Θα μείνουμε για πάντα!!!
Και μέχρι να νιώσετε καλύτερα!!!
Θα μείνουμε μαζί!!!
Ο Jaki βγήκε και πήγε στο φορτηγάκι και ο Gisèle του είπε, λίγο μπερδεμένος, ότι τα αγόρια ήθελαν να υπογράψουν αυτόγραφα τώρα.
- Όχι, δεν είναι δυνατό τώρα, το προσωπικό περιμένει για την άφιξη σας. Έχουν μπλοκάρει τα ασανσέρ. Δώστε τους λίγο χρόνο να συνηθίσουν την παρουσία των θαυμαστών.
Το συγκρότημα δεν έφερε καμία αντίρρηση. Ως συνήθως, άκουγαν την ομάδα ασφαλείας τους. Θα έφευγαν, τα ασανσέρ ήταν ακριβώς στα δεξιά τους. Το προσωπικό τα είχε μπλοκάρει. Ο Liam και ο Théo θα έμπαιναν στο πρώτο μαζί με τον Jaki. Ο Gregor και ο Gunther θα ανέβαιναν με το δεύτερο με τον Tabbi. Ο Derek και ο Steven θα έμεναν εκεί να επιβλέπουν τις τσάντες τους και θα επέστρεφαν στο φορτηγάκι για να πάρουν και τις υπόλοιπες αποσκευές. Εν τω μεταξύ, η Talia και ο Gisele θα τους συναντούσαν τον όροφο. Και πάντα η τελική σύσταση: να περπατάνε ευθεία και να μην πάρουν τίποτα απ’ όσα τους δίνουν οι θαυμαστές.
Ο Théo κούνησε νευρικά το πόδι του, καθώς ο Liam φαινόταν ήρεμος. Κοίταζε τους θαυμαστές απ’ έξω από τα φιμέ τζάμια. Όλα αυτά τα κορίτσια που ήταν εκεί για να τον δουν, που υποστήριζαν την μουσική του. περίμεναν στο κρύο, μέσα στην βροχή, τουλάχιστον από την αρχή του απογεύματος. Όλα αυτά για αυτόν και το συγκρότημα. Έβαλε τα μεγάλα γυαλιά ηλίου για να κρύψει το σχεδόν αμακιγιάριστα μάτια του και σηκώθηκε από την θέση του χωρίς να κοιτάξει αν και οι άλλοι ήταν έτοιμοι. Συνήθως, ήταν έτοιμοι. Συνήθως ήταν αυτός που περίμεναν. Ήταν το αστέρι του συγκροτήματος.
Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Fri Jul 23, 2010 3:50 pm

Από την στιγμή που άνοιξε την πόρτα ο Jaki και εμφανίστηκε ο Liam οι κραυγές διπλασιάστηκαν. Βγήκε από το φορτηγάκι, έφτιαξε το πουλόβερ των JB και έβαλε την τσάντα του στον ώμο του, και ο Théo κατέβηκε από το φορτηγάκι. Στην συνέχεια ακολούθησαν τα βήματα του Jaki. Οι θαυμαστές πλησίαζαν επικίνδυνα αλλά οι φύλακες ήταν εκεί για να τους περιορίσουν. Με κατεβασμένα τα κεφάλια μπήκαν μέσα στην αίθουσα του ξενοδοχείου, είδαν στα αριστερά τους τα πόδια των θαυμαστών ή των πελατών που πλησίαζαν και τον Tabbi και τον Derek που τους έσπρωχναν μακριά. Έστριψαν δεξιά και μπήκαν στο ασανσέρ. Ο Liam ήταν στριμωγμένος στο κάτω μέρος, και ο Théo δίπλα του. είδαν τον Gregor και τον Gunther να περνάνε από εκεί, και ο Jaki μπήκε στο ασανσέρ μαζί με το προσωπικό. Οι πόρτες έκλεισαν και το χάος και ο θόρυβος που μεγάλωνε θόλωσε.
Ο Liam περίμενε αριστερά στο διάδρομο. Και δεν είπε ούτε μία λέξη. Το προσωπικό αναρωτήθηκε αν αυτός προστάτευε την φωνή του για την συναυλία όπως η Céline Dion ή δεν τολμούσε να μιλήσει. Έφτασαν στον πέμπτο όροφο. Οι πόρτες άνοιξαν και βγήκαν. Δεν ήταν κανένας στον όροφο. Οι πίεση μειώθηκε και ανακουφίστηκαν. Το συγκρότημα συναντήθηκε στη μέση του μικρού σαλονιού και ο Jaki εξήγησε στα αγόρια ότι ο Liam και ο Théo θα έπαιρναν την διπλή σουίτα 527 στον διάδρομο αριστερά, και Gunther με τον Gregor την διπλή σουίτα 525 στον διάδρομο απέναντι. Ο Liam έβγαλε τα γυαλιά του και ήξερε ότι το προσωπικό τον κοίταζε. Έσπρωξε προς τα πίσω τα μαλλιά του και έφτιαξε την τσάντα του στον ώμο του, καθώς το προσωπικό μοίραζε τις κάρτες για τα δωμάτια. Ο Théo κοίταξε τον Gregor, μετά τον αδερφό του και μετά πάλι τον Gregor. Και οι δύο αντάλλαξαν ένα χαμόγελο. Σίγουρα, όσο υπήρχε κοινό, ο Liam ήταν η παράσταση. Στηρίχτηκε στο ένα του πόδι, σταύρωσε τα χέρια του, έξυσε το φρύδι του, έβαλε το χέρι του στην μέση, στηρίχτηκε στο άλλο πόδι. Οι άνθρωποι δεν έβλεπαν τίποτα παρά μόνο απλές κανονικές χειρονομίες αλλά ο Théo ήξερε ότι έκανε την επίδειξη του. στο δωμάτιο του, θα είχα λιγότερους τρόπους και θα ξάπλωνε στο κρεβάτι.
Ο Jaki έδωσε το πάσο της σουίτας 527, ο Théo άνοιξε την πόρτα. Προχώρησε σε έναν μικρό διάδρομο επιπλωμένο με καναπέδες και πολυθρόνες. Σε κάθε πλευρά, δύο κλειστές πόρτες απομόνωναν τις δύο σουίτες. Ο Théo μπήκε στην αριστερή και ο Liam άφησε τον Jaki να ανοίξει την πόρτα του. ένα άτομο από το προσωπικό τους είχε ακολουθήσει και φαινόταν ότι δεν ήξερε τι να κάνει. Αναρωτήθηκε αν ήταν καλύτερα να παραμείνει απ’ έξω. Θα επισκίαζε γρήγορη.
- Σας ευχόμαστε καλή διαμονή στο Royal Monceau, κύριοι! Είπε στα Γερμανικά, κοιτάζοντας τους.
- Ευχαριστούμε πολύ! Απάντησε ο Liam με ένα υπέροχο χαμόγελο, αφήνοντας τον σοβαρό αέρα ενός ποπ σταρ και η κοπέλα από το προσωπικό φάνηκε χαρούμενη που τον άκουσε να μιλάει.
- Ευχαριστώ, ευχαριστώ, απάντησε ο Théo την ίδια στιγμή στα Γαλλικά.
Ο Liam κούνησε το κεφάλι καθώς έκλεινε την πόρτα. Σίγουρα, όταν υπήρχε μία κοπέλα στο δωμάτιο ήταν απαραίτητο ότι ο αδερφός του επιδεικνυόταν.
Ο Jaki βγήκε έξω μαζί της, την ευχαρίστησε και πήγε να δει αν και οι άλλοι είχαν εγκατασταθεί καλά, πριν ασχοληθεί με την μεταφορά των αποσκευών. Μετά από αυτά μόνο, οι άντρες του και ο ίδιος θα πήγαιναν να δυο τα δωμάτια τους. Εν συντομία ωστόσο, επειδή τα αγόρια θα έπρεπε να δειπνίσουν και ήταν απαραίτητο να οργανώσουν τον ερχομό τους στο μπαρ.
Στο σαλόνι της αίθουσας, η Jenny και η Cécilia επέστρεψαν στις θέσεις τους στο τραπέζι. Waoh! Οι Japan Road ήταν άπιαστοι. Η Cécilia είχε πλησιάσει για να δώσει το αρχείο στον Liam, αλλά αυτός δεν της είχε ρίξει ούτε μία ματιά. Ούτε σε κανέναν άλλον ούτως ή αλλιώς. Την είχε δει άραγε πίσω από τους σωματοφύλακες; Ένας από αυτούς την είχε σπρώξει πίσω και δεν επέμεινε. Ήταν λίγο απογοητευμένη που την είχαν σπρώξει έτσι. Ήταν ντροπή να της συμπεριφέρονται έτσι στην αίθουσα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου. Τι θα σκέφτονταν οι άλλοι πελάτες; Ότι ήταν μία ανόητη θαυμάστρια που ήθελε να δώσει ένα ερωτικό γράμμα στο αγαπημένο της συγκρότημα; Δεν ήξεραν ότι ήταν ο πρόεδρος του γαλλικού fan club. Δεν γνώριζαν ότι το αρχείο ήταν ένα επαγγελματικό έργο. Τότε θα μπορούσαν να υποθέσουν οτιδήποτε.
Στο παγκάκι δίπλα τους, ένα νεαρό κορίτσι δεν είχε κουνηθεί. Ήταν ωστόσο θαυμάστρια αλλά ήταν διακριτική. Ήξερε καλά τα ατυχήματα όταν οι Japan Road πήγαιναν μέσα και έξω, και ήξερε ότι οι θαυμαστές δεν έπρεπε να περιμένουν κάτι από αυτούς αυτή την στιγμή. Είχε παρατηρήσει ότι η Cécilia ήθελε να δώσει κάτι στο συγκρότημα. Πλησίασε το τραπέζι της.
- Μπορείς να το δόσεις στον Derek, είπε απλά, χωρίς να χάσει το χρόνο τις σε ευγενικές εκφράσεις.
- Ποιος είναι ο Derek;
- Ο ESD εκεί πάνω…
- Ο ποιος;
Σίγουρα δεν ήξερε για ποιον μιλάγανε. Και ούτε η Jenny είχε καταλάβει. Η νεαρή θαυμάστρια αναρωτήθηκε αν αυτές οι δυο ήταν θαυμάστριες. Όλοι ήξεραν τον ESD! Ήταν γνωστοί όσο και η μπάντα.
- Ο σωματοφύλακας των JR. Οι ESD από το Αμβούργο είναι η υπηρεσία τους. Evenemential Security Deutschland. Ο άντρας που έβαλε τις τσάντες τους στο ασανσέρ είναι ο Derek. Είναι καλός, συνήθως δίνει τα γράμματα και τα δώρα των θαυμαστών.
- Αχ, εντάξει…
- Πήγαινε και δώσε του το αρχείο σου. Θα το βάλει μαζί με τις αποσκευές στα δωμάτια.
Η Cécilia κοίταξε την Jenny. Περίμενε έγκριση, αλλά το μόνο που πήρε ήταν μία ματιά που σήμαινε «Δεν ξέρω, αλλά αυτό το κορίτσι φαίνεται να ξέρει για τι μιλάει, τότε ναι, γιατί όχι, κάνε ότι σου λέει» λες και η Cécilia μπορούσε να διαβάσει όλα αυτά σε μια ματιά σε ένα δευτερόλεπτο.
- Ναι, προχώρα Jenny την ενθάρρυνε.
Διέσχισε το σαλόνι βιαστικά. Derek έσπρωξε ένα φορτίο στο ασανσέρ. Δέκα τσάντες ήταν μαζεμένες. Και ένας άλλος ESD έφτασε με ένα φορτίο γεμάτο τσάντες. Πλησίασε δειλά, παρατήρησε την επιγραφή “ESD Hamburg” στην μαύρη στολή του και του έδωσε τον φάκελό της.
- Μπορείς; Άρχισε και αυτός το πήρε αμέσως.
- Βέβαια, απάντησε με έναν τόνο καλοσύνης, προτού τελειώσει την πρόταση της. Έξω τα νεαρά κορίτσια του είχαν δώσει γράμματα. Θα τα έδινε στα αγόρια αλλά δεν περίμεναν τα αγόρια να καθίσουν σε ένα γραφείο στην σουίτα τους και να πάρουν χαρτιά για να τους απαντήσουν.
- Αυτό είναι για τον Liam, προσδιόρισε.
- Εντάξει είπε σπρώχνοντας το δεύτερο φορτίο στην καμπίνα. Της χαμογέλασε αλλά ήρθε και ένας άλλος σωματοφύλακας και την κοίταξε. Ένιωσε ότι δεν είχε τίποτα άλλο να κάνει εκεί, τους ευχαρίστησε, και επέστρεψε στο χώρο της, ήταν πολύ χαρούμενη που ο Liam θα έπαιρνε το αρχείο της σύντομα.
Έξω ήταν ο αναβρασμός! Οι θαυμαστές πήγαν πίσω στις σκηνές τους, όλοι ενθουσιασμένοι, κρατώντας τα κινητά τους και τις κάμερες τους λες και ήταν χρυσός. Περιείχαν αποκλειστικές φωτογραφίες ή βίντεο από το συγκρότημα. Κάποιοι είχαν πάει γύρο από το αυτοκίνητο και φωτογράφησαν τους μουσικούς από το προφίλ. Οι σκηνές ήταν σε χάος. Οι θαυμαστές περπατούσαν πάνω από τις κουβέρτες και τα υπόλοιπα από το McDo. Σκουπίδια είχαν μαζευτεί και δεν ανήκαν σε κανέναν πια. Ο άνεμος είχε παρασύρει μία κουβέρτα στον δρόμο και κάποιες πλαστικές σακούλες πετούσαν μακριά από την λεωφόρο.
- Ω! ο Liam είναι απίστευτα όμορφος! Είπε η Morgi.
- Τον είδα μόνο από πίσω, παραπονέθηκε η Laetitia.
- Και εγώ, αλλά ακόμα και από πίσω, είναι απίστευτα όμορφος! Αναστέναξε περνώντας το χέρι της από τον λαιμό της φίλης της.
- Φόραγε το πουλόβερ, Panda. Αυτό που σχεδίασε ο ίδιος.
- Ναι και την Balenciaga τσάντα που είχε πάρει από της Ιταλία. Πρόσθεσε η Farah
- Δεν είναι Balenciaga, παρενέβη η Maeva.
- Αλήθεια; Και τι ήταν, λοιπόν;
- Δεν ξέρω. Μάλλον Dolce & Gabbana, είπε η Apple ανοίγοντας ξανά την σκηνή της.
Μερικοί θαυμαστές έφυγαν. Τους είχαν δει, είχαν τραβήξει φωτογραφίες, και πήγαιναν σπίτι τώρα για να τις ανεβάσουν στα blogs τους και στα forums. Θα επερχόντουσαν πάλι αύριο. Τέλος πάντων, το συγκρότημα δεν επρόκειτο να βγει απόψε θεωρώντας ότι είχαν μία παρουσίαση την επόμενη μέρα. Αλλά μερικοί θαυμαστές έμειναν, σε περίπτωση που το συγκρότημα αποφάσιζε να πάει να φάει έξω. Δεν ήθελαν να τους χάσουν. Άλλοι δεν είχαν επιλογή λαμβάνοντας υπόψη ότι ήταν στο Παρίσι μόνο για τρεις μέρες. Έπρεπε να κοιμηθούν εκεί.
Μικρές ομάδες είχαν σχηματιστεί και οι έφηβοι, ακόμα ενθουσιασμένοι, έβλεπαν τα βίντεο και τις φωτογραφίες από τους φίλους τους, τηλεφωνούσαν σε θαυμαστές οι οποίοι δεν μπορούσαν να έρθουν ή έστελναν μηνύματα.
Στο βάθος τρία νεαρά κορίτσια της ηλικίας τους ήταν: η Manon, η Chloé και η Solène. Κοίταγαν τα κορίτσια από το SDF που έτρεχαν προς την σκηνή στο τέλος, όπου βρισκόταν μία κοπέλα και ένα νεαρό αγόρι. Σήκωσαν τα κεφάλια τους και κοίταγαν την πρόσοψη του ξενοδοχείου. Όταν ένα παράθυρο του πέμπτου ορόφου άνοιξε, αμέσως άρχισαν να τσιρίζουν από χαρά χοροπηδώντας.
- Πφφφφ… μία ομάδα κατεστραμμένων! Είπε η Manon με μισή φωνή, αλλά αρκετά δυνατά έτσι ώστε να την ακούσουν οι φίλοι της.
- Μερικές φορές ντρέπομαι που είμαι θαυμάστρια των Japan Road και να συναναστρέφομαι με αυτούς τους ανθρώπους, είπε η Solène.
- Με εκπλήσσουν! Η Chloé συμφώνησε. Τι κάνουν;
Η Mathilde είχε πάρει το μικρό ελικόπτερο, στου οποίου το κάτω μέρος είχαν δέσει τα γράμματα. Ο Guillaume σήκωσε τους μοχλούς και το μικρό ελικόπτερο πέταξε πάνω από τους οπαδούς, οι οποίοι έτρεξαν στο πλευρό του. Η Mathilde γύρισε στην σκηνή της καθώς οι πράκτορες της ασφάλειας έβλεπαν τι έκαναν. Τι συνέβαινε; Τι έκανα οι έφηβοι με αυτό το τηλεκατευθυνόμενο ελικόπτερο; Μήπως έπρεπε να κάνουν κάτι;
Η Manon έβγαλε ξαφνικά το παλτό της και ζήτησε από τις φίλες τις να κάνουν το ίδιο. Η Chloé και η Solène την κοίταξαν χωρίς να την καταλαβαίνουν και εκείνη τους είπε ν βιαστούν, λες και ήταν ξαφνικά περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Τότε πήρε τα παλτό τους και τα πέταξε μακριά πίσω από εάν δέντρο. Στη συνέχεια έπιασε το χέρι της Chloé.
- Ελάτε κορίτσια, τώρα ξεκινάμε!
- Τι; Είπαν σαν χορωδία, φοβισμένες ξαφνικά για το τι είχε βάλει κατά νου η φίλη τους.
- Πηγαίνουμε στο μπαρ, είπε περπατώντας ευθεία προς την είσοδο του ξενοδοχείου. Θα κάνω πρώτα ντουζ, είπε περνώντας μπροστά από τον θυρωρό, ο οποίος την κοίταζε λες και πήγαινε στον δρόμο. Πείτε καλησπέρα, είπε μέσα από τα δόντια της.
- Καλησπέρα! Είπαν μαζί στον δεύτερο θυρωρό που τους άνοιξε την δεύτερη πόρτα. Αν το προσωπικό ασφαλείας τους άφηναν να μπουν, δεν ήταν δουλεία τους να τις σταματήσουν.
Η Solene και η Chloé ήταν πραγματικά φοβισμένες. Ποιος ήταν ο κίνδυνος αν έμπαιναν στο ξενοδοχείο χωρίς να είναι πελάτες; Αν τους έπιαναν, θα τις έπαιρναν οι αστυνομικοί μαζί τους στο αστυνομικό τμήμα; Θα έπρεπε οι γονείς τους να πάνε να τις ζητήσουν; Η Solene σκέφτηκε ότι ο πατέρας της θα την σκότωνε και θα την κλείδωνε στο δωμάτιο της για το υπόλοιπο της ζωής της αν συνέβαινε αυτό. Η Chloé ξαφνικά τράβηξε το χέρι της τόσο δυνατά που ήθελε να φωνάξει. Εκεί,, ακριβώς μπροστά τους, ήταν η Talia, η μακιγιέζ, και ο Derek ο οποίος μετέφερε τια αποσκευές στο ασανσέρ. Τα κορίτσια σταμάτησαν και η Manon έπεσε επάνω τους.
- Είναι το τέλος, βόγκηξε η Solène, σίγουρη ότι οι ESD θα τους σταματούσε.
- Μα τι κάνεις; Φώναξε η Manon. Προχώρα. Καλησπέρα! Είπε με ένα χαμόγελο περνώντας μπροστά από την Talia και τον Derek, κάτω από τα έκπληκτα μάτια των φίλων της.
- Καλησπέρα! Απάντησε η Talia, αναγνωρίζοντάς την. Ο Derek δεν απάντησε, καθώς ήταν απασχολημένος με το να βάζει τις συσκευές στο ασανσέρ.
Η Chloé και η Solène κοιτάχτηκαν. Ω, βεβαίως… Το είχαν ξεχάσει! Αλήθεια, πως ξέχασαν αυτήν την ιστορία; Ίσως επειδή αμφίβαλλαν γι’ αυτό λίγο; Ξαφνικά ένιωσαν ανακούφιση. Και καθώς άκουσαν τους θαυμαστές να φωνάζουν έξω, σήκωσαν τα κεφάλια τους. Ήταν μέσα. Και ήταν καλύτερα από αυτούς τους υστερικούς θαυμαστές έξω.
Η Talia ανέβηκε στον πέμπτο όροφο μαζί με τον Derek και τον Steven. Οι τελευταίες αποσκευές ήταν μαζί τους. Πήγε κατευθείαν στο μπαρ όταν ο Jaki της είχε τηλεφωνήσει. Ο Liam την χρειαζόταν. Στον πέμπτο όροφο, όλες οι αποσκευές με τις τσάντες ήταν στον διάδρομο. Η Talia είδε τον Gisèle μπροστά στην πόρτα να συζητάει με τον Jaki. Της έγνεψε με το χέρι για να της δείξει ότι το δωμάτιο του Liam ήταν εκεί, λες και της έλεγε «μπες και δες τι θέλει». Βρήκε τον τραγουδιστή να αναποδογυρίζει το περιεχόμενο μίας τσάντας στο κρεβάτι, για να πάρει ένα αθλητικό μπλουζάκι Adidas, από μαύρο βελούδο και άσπρες πινελιές.
- Θα ήθελα ν μου βάψεις τα μάτια, είπε ακούγοντας την να φτάνει. Και να μου φτιάξεις τα μαλλιά επίσης.
- Θα ήθελες να στα χτενίσω προς τα πίσω από το βράδυ; Είπε έκπληκτη. Γύρισε προς το παράθυρο, ακούγοντας ένα μικρό θόρυβο.
- Όχι μόνο λίγο… ξέρεις, είπε καθώς πέρναγε το χέρι του μέσα από τα μαλλιά του. και αυτός επίσης είχε ακούσει ένα θόρυβο και πήγε κοντά στο παράθυρο. Λίγο όγκο, πρόσθεσε, καθώς τραβούσε τις κουρτίνες.
Πρώτα είδε το ελικόπτερο να χτυπά το παράθυρο. Αρχικά, νόμιζε ότι ήταν ένα μεγάλο έντομο. Δεν καταλάβαινε τι ήταν γιατί αντανακλούσαν τα φώτα στο παράθυρο. Αλλά θα πρέπει να είναι κάτι αρκετά μεγάλο για να κάνει αυτόν τον θόρυβο! Δεν τολμούσε καν να πλησιάσει και η Talia άρχισε να γελάει λέγοντας του να ανοίξει το παράθυρο.
- Όχι! Της απάντησε τρομαγμένος ρίχνοντάς τα μια ματιά, που δεν κατάλαβε.
- Liam! Είναι ένα πλαστικό παιχνίδι! Είπε ανοίγοντας το παράθυρο και μπορούσε να δει ότι έχει δίκιο. Τι πίστευες ότι ήταν; Είπε γελώντας.
- Δεν ξέρω, δεν μπορούσα να δω τι ήταν…
Είχε συγχυστεί και εκείνη τον κοίταξε πολύ τρυφερά, τρίβοντας του την πλάτη. Αυτή την στιγμή δεν ήταν πια η μακιγιέζ του αλλά μαμά του. καθώς φώναζε τον αδερφό του, εκείνη κοίταζε αυτόν τον ψηλό, δεκαοχτάχρονο άντρα. Το είδωλο όλων των εφήβων της Ευρώπης, που έκανε συναυλίες μπροστά από δέκα ή είκοσι χιλιάδες ανθρώπων. Έναν επαγγελματία τραγουδιστή που επέστρεψε από μία μεγάλη περιοδεία, όταν έδινε εντολές σε μία ολόκληρη ομάδα μηχανικών κάθε μέρα έτσι ώστε το θέαμα να ήταν τέλειο. Που της έδινε διαταγές, έτσι ώστε το μακιγιάζ του και τα μαλλιά του να ήταν έτσι όπως ήθελε. Και παρ’ όλα αυτά, εκείνο το βράδυ, την είχε κάνει να σκεφτεί τον μικρό της τετράχρονο Julian. Θα μπορούσε επίσης να ήταν ένα μικρό αγόρι που είχε φοβηθεί από κάτι που είχε χτυπήσει το παράθυρο μέσα στο σκοτάδι.
Οι θαυμαστές φώναξαν το όνομα του όταν έσκυψε για να πάρει το ελικόπτερο. Φώναξαν και το όνομα του Théo όταν πήγε δίπλα του. τα δίδυμα είχαν εκπλαγεί από την εξυπνάδα των θαυμαστών τους για να τους δώσουν τα γράμματα τους. Ο Liam έφτασε το παιχνίδι, δεν πίστευε στα μάτια του, καθώς ο Théo έπαιρνε τα γράμματα και τα άφηνε στο γραφείο ένα, ένα. Επειδή ακουγόταν όλο αυτό το χάος από το δωμάτιο, ο Derek ήρθε να δει συνέβη και φώναξε τον Jaki από τον πομπό που είχε στην ζακέτα του. σίγουρε, οι θαυμαστές θα εφεύραν κάτι καινούριο! Ζήτησε από τον Liam να κλείσει το παράθυρο και να μην μένει με το μπλουζάκι έξω στο κρύο. Ο Liam δεν ήξερε τι να κάνει με το παιχνίδι. Το ακούμπησε στην άκρη του παραθύρου. Οι θαυμαστές θα μπορούσαν σίγουρα να το κάνουν να κατέβει κάτω πάλι.
- Σας ευχαριστώ πολύ! Φώναξε με ένα υπέροχο χαμόγελο και κουνώντας το χέρι του την στιγμή ακριβώς που έμπαινε ο Jaki στο δωμάτιο.
- Τι κάνεις; Μην τους μιλάς από το παράθυρο!
- Έκαναν τα γράμματα τους να έρθουν επάνω σε εμάς, το είχαν δέσει σε ένα τηλεκατευθυνόμενο ελικόπτερο! Αναφώνησε ο Théo, καθώς το ελικόπτερο απογειώθηκε πάλι και τότε ο Liam του εξήγησε τι είχε συμβεί.
- Έπρεπε να το είχες κρατήσει. Μην ανοίξεις αν αυτό το μηχάνημα ξαναέρθει. Αφού άνοιξες μία φορά, θα το ξανακάνουν σίγουρα αν δουν ότι σας τραβάτε την προσοχή.
Τα αγόρια έγνεψαν καταφατικά. Ο Théo έφυγε και πήγε να πει τι συνέβη στον Gun και στον Gregor, και ο Liam κάθισε για να του βάλει η Talia λίγη μαύρη σκιά στα μάτια. Σκιές, μία γραμμή kajal, μάσκαρα. Έβαλε make up στο πρόσωπό του μόνος του καθώς εκείνη του έφτιαχνε τα μαλλιά. Του έβαλε λίγο σπρέι στα μαλλιά και ήταν έτοιμος για να κατέβει κάτω να φάει. Αλλά εκείνη ήξερε τις προθέσεις του. δεν τον ένοιαζε να κατέβει κάτω στο μπαρ χωρίς make up καθώς οι θαυμαστές ήταν εκεί και τον κοίταζαν. Όχι απλά ήθελε να δείχνει ωραίος για την Anaïs. Της άρεσε όταν έβαφε τα μάτια του. Επίσης αισθανόταν και αυτός καλά έτσι. Πήρε το κινητό του και της έστειλε ένα μήνυμα για να μάθει αν ήταν στον δρόμο. Ήταν πράγματι στο αυτοκίνητο. Της απάντησε ότι θα πήγαινε κάτω στο μπαρ για να φάει. Τότε φόρεσε την Adidas ζακέτα του, έβαλε το κινητό στην τσέπη του και πήγε να δει τι έκαναν οι άλλοι.
Ο Théo και ο Gregor είχαν καθίσει σε έναν καναπέ στο σαλόνι. Είπα ότι προφανώς ο Gun δεν ήθελε να πάει κάτω να φάει μαζί τους και ο Liam πήγε να τον δει. Ο ντράμερ καθόταν στο κρεβάτι και έγραφε στο κομπιούτερ του. Απάνταγε στα e-mails του.
- Είναι αλήθεια, δεν θα έρθεις; Ρώτησε ο Liam, με έναν τόνο απογοήτευσης στην φωνή του. Αυτός τελείωσε την τελευταία πρόταση και έστειλε το e-mail.
- Όχι, τηλεφώνησα στην Julia στις 9 :00 μ.μ. Παρήγγειλα κάτι για εδώ. Ξέρεις πως είναι όταν η μόνη επαφή με την κοπέλα σου είναι μόνο μία κλήση.
- Ναι, συμφώνησε ο Liam. Πολύ συχνά μίλαγε με την Anaïs μόνο στο τηλέφωνο. Ο Gun έβγαινε με την Julia για δύο μήνες και ο Liam αναρωτιόταν πως ήταν δύσκολο για να την δει. Ήταν μαθήτρια και δεν μπορούσε να πηγαίνει μαζί του όπως έκανε και η Anaïs.
- Θα φτάσει σύντομα η Anaïs; Ρώτησε τον φίλο του,.
- Ναι! Αναφώνησε, με ένα υπέροχο χαμόγελο στα χείλη. Έγειρε το κεφάλι του πίσω και κοίταξε τον Gun ανάποδα. Είναι στον δρόμο. Το πολύ σε μία ώρα θα είναι εδώ. Θα είναι η μεγαλύτερη ώρα της ημέρας! Παραπονέθηκε καθώς τεντωνόταν και χασμουριόταν.
- Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να είσαι κουρασμένος. Για εσένα, δεν είναι ακόμα ώρα για ύπνο!
- Σίγουρα! Επιπλέον, μου έχει ήδη συμβεί να κοιμηθώ πριν φτάσει, παραδέχτηκε γελώντας.
- Ω, εσύ! Η Julia θα με σκότωνε αν έκανα το ίδιο…
- Η Anaïz δεν είπε τίποτα, θυμήθηκε ο Liam. Χαμογελούσε καθώς σκεφτόταν εκείνη την νύχτα. Νομίζω, κάποιος της είπε να μην με ξυπνήσει. Ήρθε και κοιμήθηκε δίπλα μου. Ξύπνησα στην μέση της νύχτας και ήταν εκεί. Ήταν τόσο κρύα…
- Είναι εντάξει μαζί σου, αν ήμουν στην θέση της θα σε φώναζα και θα σε χτυπούσα!
- Είμαι και εγώ εντάξει μαζί της, επίσης!
- Ω Liam! Είσαι εντάξει μαζί της;
- Και λοιπόν; Ναι!
- Μα πάντα της παραπονιέσαι να έρθει να σε δει. Την κάνεις να διαλέξει ανάμεσα σε εσένα και τους φίλους της, και του πατέρα της…
- Και λοιπόν; Είπε για άλλη μια φορά έκπληκτος. Την θέλω μαζί μου. Δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο με τους άλλους.
- Σσσ! Φύγε, πριν σε χτυπήσω, προσποιήθηκε ο Gun πως ήταν ενοχλημένος δείχνοντας του την πόρτα. Θα κλάψεις και θα χρειαστεί να σου ανανεώσω το μακιγιάζ.
Ο Liam γέλασε και σηκώθηκε. Βρήκε ένα καθρέφτη και έκανε τα μαλλιά του προς τα πίσω πριν φτιάξει τα ρούχα του και τα κοσμήματα του. Ο Gunther τον κοίταξε, από την άκρη του ματιού του. ο αρχηγός τους είχε έναν χαρακτήρα. Μπορούσε να πει ανόητα πράγματα που τους έκανε να νιώθουν ότι θέλουν να του φωνάξουν και ένα λεπτό αργότερα, το γέλιο του ήταν σαν μία πτώση που έπαιρνε τα πάντα στο δρόμο της και τον συχωρούσαν. Ο Liam γύρισε και χαμογέλασε στον Gunther. Του είπε να δώσει χαιρετίσματα στην Julia και ότι θα επέστρεφε μαζί με την Anaïs.
- Théo;! Φώναξε από το δωμάτιο και ο Gun τον κοίταξε έκπληκτος. Η πόρτα στον διάδρομο δεν ήταν κλειστή και ο αδερφός του μπορούσε να μπει και να τους κάνει παρέα.
- Τι συμβαίνει; Είπε μια στιγμή αργότερα φτάνοντας στην πόρτα. Ο Liam έφυγε και ο Théo έκανε στην άκρη για να τον αφήσει να περάσει, χωρίς να καταλαβαίνει. Ο Liam αισθάνθηκε δύο ερωτηματικές ματιές πάνω του και κρατήθηκε να μην γελάσει.
- Είδες πως τρέχεις αμέσως μόλις σου φωνάξω; Είπε και τελικά απελευθέρωσε το γέλιο του. Ο Théo έβαλε τα χέρια του στο πρόσωπό του.
- Μα πόσο χαμένος είναι αυτός ο τύπος!
- THEO ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ ΒΙΑΣΟΥ! Ακούστηκε η φωνή του Liam να φωνάζει από το σαλόνι.
- Θεέ μου! Είπε ο Théo αργά. Για ποιόν περιμέναμε επί μια ώρα; Ποιος έπρεπε να φρεσκάρει το μακιγιάζ του; και μετά, είχε να κάνει ΄ δεν ξέρω τι΄ στα μαλλιά του; και μετά ποιος ήρθε εδώ;
- Χμ, σχολίασε ο Gun. Είμαι μαζί σου.
Ο Théo έφυγε και έλκεις την πόρτα, τελικά τον άφησαν μόνο με τα e-mails του. Γι’ αυτόν τον λόγο έπρεπε να είναι μόνος του. τα δίδυμα δεν σταματούσαν ποτέ! Ανάμεσα στα αστεία, οι αιφνίδιες αλλαγές της διάθεσης και της ιδιοτροπίας, ήταν απαραίτητο για να είναι οι καλύτεροι τους φίλοι και να γνωρίζουν τις καλές πλευρές για να αντέξουν όλο αυτό. Ήταν απαραίτητο να είναι ο ντράμερ της μπάντας και να ζει το όνειρο του μαζί τους, σκέφτηκε ο Gun όταν εικόνες από συναυλίες ήρθαν μπροστά στα μάτια του.
Στο μπαρ του Royal, η Manon, η Chloé και η Solène έπιναν τα κοκτέιλ τους καθώς έβλεπαν μερικούς θαυμαστές που έφευγαν. Είχαν εντοπίσει κάποιους που ήταν ακόμα εκεί. Κορίτσια που συνοδεύονταν από τις μητέρες τους. Η Manon κούνησε το χέρι της. Πραγματικά, ήταν πάρα πολύ! Τα αγόρια δεν ήταν ζώα σε τσίρκο. Οι θαυμαστές ήταν εκεί όλη την ώρα. Στο αεροδρόμιο, μπροστά από το ξενοδοχείο, στα στούντιο… ήταν απαραίτητο να έρθουν να τους δουν και που τρώνε; Για αυτής, δεν ήταν το ίδιο. Ήθελε απλά να τον ξαναδεί. Ακόμα και αν δεν είχε τίποτα να της πει. Ακόμα και αν δε την είχε δει. Απλά ήθελε να δει πώς ήταν και να περάσει μία στιγμή κοντά του.
Καθώς οι τρεις φίλες κοίταγαν το μενού, ψάχνοντας το φθηνότερο ποτό, παρατήρησαν τον Jaki και τον Steven που έμπαιναν στο μπαρ. Ο Derek τους ακολουθούσε και διάλεξαν τραπέζι. Θα έβαζαν το συγκρότημα στο τραπέζι στο βάθος, στον τοίχο, και ο Jaki θα έτρωγε στο τραπέζι τους μαζί με τον Gisèle. Ο Liam και ο Théo θα κάθονταν στο πίσω μέρος του δωματίου. Ο Tabbi και ο Steven θα παρέμεναν στο τραπέζι σε κάθε πλευρό τους, και ο Derek στο πίσω τραπέζι. Οι ESD θα περικύκλωναν το συγκρότημα, έτοιμοι να σταματήσουν τους θαυμαστές που θα προσπαθούσαν αν τους προσεγγίσουν. Τα αγόρια θα μπορούσαν να φάνε ήσυχα. Θα ήταν αδύνατο να τους ενοχλήσουν.

Back to top Go down
View user profile
Fay
On the 1rst Floor
On the 1rst Floor


Posts : 80
Join date : 2010-05-13
Age : 25
Location : Greece

PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Sat Oct 16, 2010 8:49 pm

Manon


Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2007
8:17 μ.μ.


Ο Liam κοίταξε τον σβέρκο του Jaki καθώς έφευγε από το ασανσέρ μέχρι να φτάσουν στο τραπέζι τους στο μπαρ. Όλοι κάθισαν καθώς οι θαυμαστές και οι μανάδες τους, που ήθελαν να μείνουν διακριτικοί αλλά δεν ήταν, τους κοίταζαν. Όλοι έριξε μία γρήγορη ματιά, καθόλου φυσιολογική, στο μακρινό τραπέζι.
- Κυρίες και Κύριοι, είπε ο σερβιτόρος δίνοντάς τους το μενού, και ο Theo δεν μπόρεσε να μην γελάσει.
- Τι; Ρώτησε ο Liam
- Νόμιζε πως ήταν κορίτσι! Είπε και ο Gregor άρχισε να γελάει και αυτός.
- Και φυσικά όχι…
- Φυσικά και το νόμιζε!
- Ο ηλίθιος είπε κυρία τον Gisèle.
- Δεν είπε «κυρία», αυτό είναι το θέμα! Είπε «Κυρίες και Κύριοι». Κυρίες μαζί με τον Liam. Και η Talia δεν είναι εδώ! Ο Gisèle και εσύ είστε οι κυρίες! Είπε χαχανίζοντας.
- Και τι γίνετε με εσένα; Γιατί δεν έχεις μενού; Ρώτησε ο Liam σοβαρά, σηκώνοντας ένα από τα φρύδια του. Δεν ξέρω ποιος νόμιζε ότι ήμουν, είπε γυρίζοντας μία σελίδα και κοιτάζοντας το μενού, αλλά αυτός δεν σκέφτηκε καν ότι είσαι κάτι ανθρώπινο που ήταν εκεί για δείπνο… ίσως να σκέφτηκε… Διέκοψε τον εαυτό του για ένα λεπτό για να κοιτάξει τον αδερφό του, ψάχνοντας κάτι που θα τον σύγχυζε. Ένα χταπόδι; Είπε με έναν μορφασμό, παραπέμποντας στα ράστα του αδερφού του και ο Theo τον μιμήθηκε.
- Έλα δωσ’ το σε εμένα, είπε παίρνοντας το μενού. Νόμιζε πως ήμασταν ζευγάρι και συνήθως ο άντρας παραγγέλνει! Δεν ήθελε να σου δώσει το μενού…Ει τσιπς! Σίγουρα αυτό είναι που έψαχνες! Και εγώ θα πάρω ένα πιάτο με θαλασσινά,, είπε κλείνοντας το μενού. Δεν χρειάζεται να το διαβάζει για εκατό χρόνια αν η απόφαση σου είναι γρήγορη καταψυγμένη πίτσα!
- Χμμμ… παρεμβαίνει ο Gregor πηγαίνοντας προς τον Jaki, εγώ θα φάω εκεί, δίπλα στο φυτό. Νομίζω θα δείχνω λιγότερο γελοίως απ’ ότι με αυτούς τους δύο…
- Όχι! Οι θαυμαστές θα νομίζουν ότι δειπνίζεις μαζί με τον Gun και θα σε παρενοχλούν! Απάντησε ο Liam και το αστείο έκανε το Theo να γελάσει μαζί του.
Ο σερβιτόρος επέστρεψε, διακόπτοντας τους τα αστεία. Αλλά όχι για πολύ! Όλοι παρήγγειλαν και όταν πήγε δίπλα στον Theo για να πάρει την παραγγελία, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο Liam μιλούσε με τον Gisèle για τα τραγούδια που θα έπαιζαν την επόμενη μέρα, και παρήγγειλε ένα πιάτο σπαράγγια για τον αδερφό του. Όταν ο νεαρός άντρας πήγε σε αυτόν ο Liam τον χαιρέτησε.
- Στο πιάτο σας με τα θαλασσινά, υπάρχουν μικρά χταπόδια; Ρώτησε σοβαρά.
- Φυσικά, αλλά μπορούμε να τα βγάλουμε!
- Liam σκάσε! Αναφώνησε ο Theo στα γερμανικά και ο αδερφός του ξέσπασε σε γέλια, τόσο πολύ που ο Theo έπρεπε να πει στον σερβιτόρο ότι όλα ήταν εντάξει για να τον αφήσει να φύγει. Θα σε βάλω να φας το μίνι-χταπόδι!

-Ωωωω το γέλιο του Liam! Εκστασιάστηκε ένα κορίτσι λίγα τραπέζια πιο μακριά.
- Αυτός ο άντρας είναι οργασμικός! Αναφώνησε η φίλη της.
- Ναι, η Τρίτη κοπέλα που ήταν στην παρέα παραδέχτηκε απρόθυμα. Είσαι τυχερή, ο Liam είναι εδώ. Εγώ δεν έχω τον Gunther μου…
- Ίσως έρθει, η πρώτη θαυμάστρια προσπάθησε να την ενθαρρύνει.
- ‘Όχι, γιατί αν δεν έχει έρθει κάτω μαζί με τους άλλους αυτό σημαίνει ότι θα μείνει στο δωμάτιο του, η δεύτερη θαυμάστρια εξήγησε. Αλλά περίμενε ένα λεπτό! Δεν παρατηρήσατε τίποτα;
- Ναι, έχω βρέξει την καρέκλα μου. Είπε η πρώτη θαυμάστρια γελώντας.
- Charline είσαι αηδιαστική! Κατηγόρησε η φίλη της αλλά παρόλα αυτά γέλασε με το αστείο της. Εντάξει, κοίτα Zoe, ο Gun δεν είναι εκεί, αλλά εδώ, όλοι οι ESD είναι εκεί.
- Θα μου κάνει πολύ καλό!
- Αυτό σημαίνει ότι είναι μόνος του επάνω, αποκάλυψε η Samantha και οι φίλες τις την κοίταξαν, σκεπτόμενες αυτό που μόλις είχε πει.
- Εννοείς… η Zoé άρχισε, τα μάτια της ξαφνικά και επικίνδυνα έλαμψαν, εάν για παράδειγμα κάποιος πήγαινε επάνω στο δωμάτιο του, δεν θα υπήρχε ESD για να τον εμποδίσει να μπει.
- Jaki, Steven, Tabbi, Derek, Samantha απαρίθμησε δείχνοντάς τους με το δάχτυλο. Είναι όλοι εδώ. Είναι σίγουρο, κανένας δεν είναι επάνω.
- Δεν πάω επάνω, αν αυτή είναι η ιδέα σου, η Charline τους προειδοποίησε. Επιπλέον, ο Liam είναι εδώ, δεν θέλω να τον αφήσω.
- Αλλά απλά θα πάμε επάνω και θα ξαναγυρίσουμε, είπε η Zoé.
- Αυτό είναι αρκετό για να μας πιάσουν και να μας πετάξουν έξω. Αποκλείεται!
- Sam θα έρθεις μαζί μου; Παρακάλεσε η Charline. Παρακαλώ, παρακαλώ, παρακαλώ!
- Ναι, εντάξει! Δέχτηκε με μία αναπνοή.
- Ευχαριστώ! Έλα, πάμε, έσπευσε την φίλη της πριν αλλάξει γνώμη.
Η Sam σηκώθηκε και ο Derek ανασηκώθηκε διακριτικά, έτοιμος να σηκωθεί εάν το νεαρό κορίτσι ερχόταν προς το μέρος του. Αλλά δεν πήγε, απλός έριξε μία ματιά στο συγκρότημα. Ο Liam έτρωγε τις πατάτες του, με το κεφάλι γυρισμένο προς τον αδερφό του, και μπορούσε να δει το προφίλ του. Αυτό ήταν αρκετό για να πάρει το πρόσωπο της μία έκφραση ευδαιμονίας. Έφυγε από το μπαρ με μία από τις φίλες της και ο Derek νόμιζε πως θα πήγαιναν στην τουαλέτα. Έγειρε πίσω στην καρέκλα του ήσυχος.
Η Manon κοίταξε την Sam και την Zoe καθώς πέρναγαν από το τραπέζι τους και τις ακολούθησε με τα μάτια της. Δεν μπορούσε να το προσπεράσει, όταν τις είδε να μπαίνουν στο ασανσέρ. Που να πηγαίνουν; Στον όροφο των παιδιών. Αυτό ήταν σίγουρο… θα το έλεγε και στις φίλες της όταν ένα ξέσπασμα του Liam την σταμάτησε.
- Είναι ο Liam χαρούμενος ή κάτι τέτοιο; Ρώτησε η Chloé διασκεδάζοντας.
- Με έναν αδερφό σαν τον Theo, δεν μπορεί να είναι θλιβερό, απάντησε η Solène
- Ναι, δεν μπορεί να σταματήσει να κάνει αστεία, είπε η Chloé. Τις προάλλες είδες την συνέντευξη στο Viva…
Η Manon δεν τους άκουγε πλέον. Όχι επειδή ο Theo έκανε πάντα αστεία. Αυτό το γέλιο ήταν μόνο του Liam για δικό του αστείο! Σκέφτηκε νοσταλγικά. Οι θαυμαστές έκαναν τόσο λάθος για το συγκρότημα. Διάβαζαν όλα τα περιοδικά, έβλεπαν όλα τα βίντεο, άκουγαν όλες τις φήμες που διαδίδονταν από τους θαυμαστές που τους ακολουθούσαν στην Γερμανία. Νόμιζαν πως ήξεραν τα πάντα αλλά στην πραγματικότητα δεν ήξεραν απολύτως τίποτα. Δεν θα μπορούσαν πραγματικά να κατηγορηθούν για αυτό. Μπορούσαν να γνωρίζουν ότι η μπάντα συμφωνούσε να γνωρίζουν. Ήταν και αυτή σαν και αυτούς, πριν…
Όταν είχε συναντήσει την Anaïs, στις αρχές του χρόνου στις Κάννες, ήταν μία απλή θαυμάστρια μεταξύ τόσων άλλων. Περίμενε το συγκρότημα, το οποίο συμμετείχε στα NRJ Music Awards, στο ξενοδοχείο και μπροστά από το σκάφος όπου γινόταν η συνέντευξη με τον Mikl για το ράδιο. Και είχε δει δύο φορές το κορίτσι με τα ξανθά μαλλιά και μαύρες αντάβιες να ακολουθεί το συγκρότημα. Είχε παρακαλέσει έναν συνοδό να την αφήσει να πάει επάνω στο σκάφος αφού είχε κάνει το ίδιο και εκείνη η κοπέλα. Ο συνοδός ήταν αναστατωμένος και αναρωτιόταν αν κάποια θαυμάστρια είχε μπει μετά το συγκρότημα. Αλλά ο συνάδελφός του γέλασε απαλά και του είπε ότι εκείνο το κορίτσι ήταν η Anaïs Parïs, η κόρη του κιθαρίστα των Danger και ότι ήταν φίλη του συγκροτήματος. Αυτός ήταν ο λόγος που της επιτρεπόταν να ανέβει στο σκάφος. Απογοητευμένη, η Manon πήγε πίσω στη θέση της. Περίμενε υπομονετικά το συγκρότημα για να ξαναβγεί και, όταν τους είδε να σταματάνε μπροστά της δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο εκτός από το να χοροπηδάει ενθουσιασμένη. Ήταν τόσο όμορφοι στην πραγματικότητα! Το γέλιο και το χαμόγελο του Liam, το «viel dank» (ευχαριστώ πολύ) το οποίο αντηχούσε στα αυτιά της εδώ και πολύ καιρό, το τέλος από τα ράστα του Theo τα οποία είχαν ακουμπήσει το χέρι της όταν υπέγραψε ένα αυτόγραφο στο διπλανό κορίτσι, το μικρό χαμόγελο του Gregor και το γεια του Gunther που της είχε απαντήσει. Ένιωθε λες και ήταν στον παράδεισο αφήνοντας το λιμάνι αλλά τα βήματα της παρόλα αυτά την οδήγησαν στο ξενοδοχείο στην παραλία. Έπρεπε να τους δει ξανά. Μία φορά ακόμα. Ήταν αδύνατον να πάει πίσω στο Toulouse χωρίς να τους δει ξανά, χωρίς να τους μιλήσει, χωρίς να βγάλει φωτογραφίες.
Θα μπορεί να θυμάται ότι την Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου, έζησε όλη της την ζωή. Αυτό ήταν όταν όλα άρχισαν. Δεν είχε δει το συγκρότημα ξανά αλλά στο τέλος της βραδιάς αναγνώριζε τους φίλους της που είχαν πάει πίσω στο ξενοδοχείο. Έπρεπε να τρέξει στο τέλος του δρόμου για να περπατήσει μαζί της. Άρχισε να της λέει γερμανικές ασυναρτησίες και η Anaïs την σταμάτησε.
- Είμαι γαλλίδα! Είπε απλά.
- Ω εντάξει! Με λένε Manon. Δουλεύω στην επίσημη ιστοσελίδα των Japan Road. Είμαι δημοσιογράφος και πρέπει να κάνω αποκλειστικά βίντεο. Ξέρεις πότε το συγκρότημα θα έρθει πίσω στο ξενοδοχείο;
- Δεν έχω ιδέα! Είπε και πήγε να φύγει. Δεν είχε ιδιαίτερη όρεξη να συζητήσει ή να είναι καλή εκείνο το βράδυ.
- Α… Έχει περάσει πού καιρός από τότε που είσαι φίλη με το συγκρότημα;
- Άκου, αν θες να δεις τον Liam δεν είναι εδώ πια! Χάνεις τον χρόνο σου.
- Τι; Τι εννοείς όταν λες ότι δεν είναι εδώ πια;
- Έφυγε…
- Αλλά αύριο είναι τα NRJ Music Awards και την Δευτέρα τα European Border Breakers Awards!
- Καλά, δεν θα είναι εκεί!
- Γιατί; Που είναι; Ρώτησε η Manon, χωρίς να μπορεί να κρύψει τη απογοήτευση στην φωνή της, που ενόχλησε την Anaïs. Ήταν φίλος της, έπρεπε να είναι απογοητευμένη που ήδη είχε φύγει.
- Πίσω στην Γερμανία.
- Αλλά γιατί;
- Τι γιατί;! Είπε φωνάζοντας και σταμάτησε να περπατάει για να κοιτάξει το νεαρό κορίτσι που αντιμετώπιζε και η Manon πάγωσε.
- Συγνώμη δεν ήθελα να φανώ αδιάκριτη αλλά είναι αυτό…
- Αυτό τι;
- Λοιπόν, ξέρεις… τα δίδυμα ποτέ δεν χωρίζονται έτσι είναι περίεργο που ο Liam έφυγε μόνος του. Ανησυχώ, αυτό είναι όλο!
Η Anaïs κοίταξε την Manon και παρατήρησε ότι πραγματικά φαινόταν να ανησυχεί. Δεν ήξερε καν τα δίδυμα. Ούτε τον Liam. Ήξερε ότι οι θαυμαστές ήταν δεμένοι με το συγκρότημα αλλά στο σημείο να ανησυχούν επειδή ο Liam επέστρεψε μόνος του στο Βερολίνο! Ήταν δεκαεφτά, ήταν μεγάλο αγόρι. Ο manager και ο Jaki ήταν μαζί του και θα έμεναν στο Ritz. Για το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να ανησυχούν για αυτόν ήταν να μην αδειάσει το μίνι μπαρ! Αυτή η σκέψη την έκανε να χαμογελάσει και έκρινε την Manon με περισσότερο καλοσύνη.
- Ο Liam επέστρεψε στην Γερμανία για να συμμετάσχει σε μία τηλεοπτική εκπομπή και σε μία πρεμιέρα την Δευτέρα.
- Ω ναι! Αναφώνησε η Manon. Την Δευτέρα έχει 21! Θυμήθηκε. Ανακοινώθηκε ότι ο Liam θα ήταν στην πρεμιέρα της ταινίας στην οποία έκανε έναν χαρακτήρα…
- Που ανακοινώθηκε; Αναρωτήθηκε η Anaïs. Αυτή το έπαθε την προηγούμενη μέρα.
- Στις ιστοσελίδες και στα φόρουμ.
Φυσικά. Στο διαδίκτυο. Ποτέ δεν έβλεπε τα σχέδια των φίλων της. Δεν ήξερε καν τις διευθύνσεις αυτών των σελίδων. Ήθελε να ζητήσει από την κοπέλα να της δώσει την διεύθυνση αλλά δεν τόλμησε. Ήταν φίλη τους γιατί να μπαίνει στο διαδίκτυο όταν μπορούσε να τηλεφωνήσει στον Liam ή στους άλλους όποτε το ήθελε;
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)   Today at 6:19 pm

Back to top Go down
 
The Forbbiden Floor Greek Translation (Ο απαγορευμένος όροφος)
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1
 Similar topics
-
» New HB ~ Pääkallonpaikka
» Drummers Fines...
» Evans EC Resonant heads
» New Mahavishnu Orchestra LIVE
» BAD SPIDER [english]

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Wilkommen Im Hotel :: Foreigners :: Greek Floor-
Jump to: